ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟΨΕΙς ΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ,ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΑ ΘΕΜΑΤΑ..ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙς,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΜΕ ΤΙς ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΤΑΣΣΟΜΑΙ Η ΙΔΙΑ..ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΔΩ ΑΠΟΦΕΥΓΩ-ΠΛΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ ,ΟΤΑΝ ΚΡΙΝΩ ΣΚΟΠΙΜΟ-ΝΑ ΕΚΘΕΤΩ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΘΕΣΕΙΣ...



Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

ΜΕΣΑ Η ΕΞΩ;;;....ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΥΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ...

‘‘ ... Μέσα ή Έξω ; ’’
... μια ματιά στο μεγάλο αυτό ερώτημα

ΓΡΑΦΕΙ Ο Παλαιός
Πρόλογος
Τουλάχιστον από την αρχή της Τουρκοκρατίας, για να μην πάμε παλαιότερα, μέχρι σήμερα, ο τόπος μας έχοντας βυθιστεί στην φτώχια, ανάγκαζε πολλούς από τους κατοίκους του να αναζητούν ένα κομμάτι ψωμί για τους ίδιους και τις οικογένειές τους, σε ξένα μέρη.
Πολλοί απ' αυτούς, είχαν πάντα στο μυαλό τους την επιστροφή στα πατρογονικά, και δούλευαν σαν σκυλιά για να κάνουν ένα κομπόδεμα ώστε να γυρίσουν πίσω και να στήσουν την οικογένεια στα πόδια της, και όντως αυτό έκαναν όταν κατάφερναν να μαζέψουν ένα ποσό.
Κάποιοι δεν τα κατάφεραν ποτέ, ούτε το ένα να κάνουν ούτε το άλλο.
Άλλοι πρόκοψαν. και γύρισαν πίσω τρανοί και δυνατοί, και βοήθησαν όχι μόνο τους δικούς τους άλλα και ολόκληρη την περιοχή τους, κάποιες δε φορές συνέβαλαν και σε σημαντικά θέματα της χώρας.
Άλλοι έμειναν εκεί, αλλά ποτέ δεν έχασαν τους δεσμούς τους με την πατρίδα, απεναντίας βοήθησαν κόσμο και κοσμάκη να σταθεί στα πόδια του, στήριξαν και έδωσαν δουλειά και βοήθησαν πολλούς.
Κάποιοι άλλοι, απ' αυτούς που έφυγαν στα ξένα, έστω και αν θυμούνταν εδώ εκεί, την πατρίδα και έκαναν μερικά ταξίδια αναψυχής στα πατρογονικά και μαζευόντουσαν κάποιες φορές στους συλλόγους που είχαν ιδρύσει εκεί στα ξένα, τελικά αυτό ήταν όλο κι όλο, ώσπου στο τέλος οι απόγονοί τους, όταν ιδιαίτερα είχαν πέσει σε επιμειξίες, έχασαν ολωσδιόλου κάθε επαφή.
Και τέλος ήταν και 'κείνοι, που ήταν του όπου ‘‘γής πατρίς’’, αρκεί να περνούσαν καλά, και δεν τους ένοιαζε τίποτε άλλο.
Εισαγωγικά
Μετά την δημιουργία της Ψωροκώσταινας λοιπόν, επειδή η χώρα στήθηκε με σκοπό ποτέ να μην 'δει άσπρη μέρα, αρκετές ήταν οι περίοδοι όπου έγιναν μεγάλες μεταναστεύσεις.
Εκεί κοντά στο 1900, λόγω και της Τρικούπιας πτώχευσης, πολλοί φύγαν στα ξένα, ευτυχώς όμως οι περισσότεροι απ' αυτούς επειδή πήγαν οργανωμένα, πολλοί μαζί από ίδια περιοχή, αλληλοβοηθήθηκαν, και εκτός του ότι έκαναν κάποιο κομπόδεμα, κράτησαν σφιχτή επαφή, ήθη έθιμα, και πάλι παρακινώντας ο ένας τον άλλο γύρισαν πίσω στον τόπο τους ... εντάξει έμειναν και αρκετοί, αλλά ευτυχώς όχι όλοι, και επιπλέον έφτιαξαν και οργάνωσαν Ελληνικές παροικίες.
Άλλη μεγάλη μετανάστευση, έγινε στην δεκαετία του '50, που όμως αν και γύρισαν μερικοί, αυτοί ήταν πολύ μικρότερο ποσοστό από την προηγούμενη.
Τέλος, η ακόμα μεγαλύτερη και η πιό αιματηρή, είναι η σημερινή, από το '08 και μετά, όπου σχεδόν 550-600 χιλιάδες πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς, και δή το πιό κατηρτισμένο και σπουδασμένο δυναμικό της χώρας, ένα δυναμικό που κόστισε και κοστίζει κατά μέσον όρο ≈ 150.000 € σε εκπαίδευση κατ' άτομο, χώρια την χασούρα της παραγωγικής δυναμικότητας.Σχετική εικόνα

Έτσι λοιπόν φτάνουμε στο σήμερα, όπου και καλούμαστε να απαντήσουμε στο ερώτημα, ερώτημα που θέτουν αρκετοί γονείς για τα παιδιά τους, αλλά και τα ίδια τα παιδιά :
... να φύγουν στα ξένα ή να μείνουν ;;
Η κατάσταση στην Χώρα
Αν και αρκετές φορές έχουμε αναφέρει και αναλύσει τα κακώς κείμενα στην χώρας μας, ας κάνουμε όμως πάλι μιά σούμα για φρεσκάρισμα.

α).  Η χώρα έχει παραδώσει την Εθνική της Κυριαρχία και έχουν υποθηκευθεί τα πάντα, με όρους Αγγλικού-Εταιρικού Δικαίου, και ξένοι έχουν αναλάβει την διαχείριση.
β).  Η Δημόσια περιουσία, ξεπουλιέται ή χαρίζεται.
γ).  Η Παραγωγική Ικανότητα της Χώρας μειώνεται καθημερινώς, καθώς έχει εκβιομηχανιστεί πλήρως, αλλά και κλείνουν η μία μετά την άλλη όλες οι υπάρχουσες μεταποιητικές και παραγωγικές μικρές επιχειρήσεις, αλλά σε λίγο και η γεωργοκτηνοτροφική παραγωγή, για τον άλφα ή τον βήτα λόγο θα πιάσει πάτο.
δ).  Η Ανεργία, παρά την φυγή στα ξένα 550-600 χιλιάδων, παραμένει σκαρφαλωμένη στα ύψη κοντά στο 28.5% επίσημο και 35% ανεπίσημο ποσοστό, μεταφραζόμενο περίπου στο 1,4-1,5 μύριο ανέργους.
ε).  Οι απολαβές-μισθοί στο άστα να πάνε, για όσους τέλος πάντων καταφέρνουν να έχουν μιά ψευτοδουλειά.
ς).  Οι μισθοί του Δημόσιου τομέα γύρω στο 40% υψηλότεροι του ιδιωτικού, ενώ θα έπρεπε να ισχύει το ακριβώς αντίθετο με όλα τα προνόμια που απολαμβάνουν όλοι αυτοί οι κοπρίτες και όχι όλος ο Ελληνικός λαός να στύβεται και να εκτρέφει κηφήνες οι οποίοι τρωγοπίνουν στην υγεία του, αλλά βλέπεις ανέκαθεν όλοι αυτοί υπήρξαν τα υπάκουα σκυλάκια που στήριζαν το κατεστημένο (και μιλάμε για το μεγαλύτερο μέρος τους και όχι τους πέντε-δέκα ηλίθιους που είναι τα κορόϊδα των υπολοίπων) οπότε και δεν πρόκειται τώρα να πούνε όχι σε ότι και αν γίνεται, παρά μόνο για να απαιτήσουν και αυτοί μεγαλύτερο μερίδιο στην ληστεία.
ζ).  Η φορολογία στα ύψη έχει ξεπεράσει και τον χαρακτηρισμό Ληστρική και οδεύει σ' αυτόν της Δολοφονικής, οπότε μοιραία η Ιδιωτική Περιουσία Καταληστεύεται και τέλος Υφαρπαζόμενη θα καταλήξει στα χέρια των Τραπεζών ή των Επικυριάρχων μέσω του υποτιθέμενου Δημοσίου, αλλά και οσονούπω ακόμη και τον αέρα  θα πρέπει να τον πληρώνεις για να αναπνέεις και δεν μιλάμε για τα ευκόλως εννοούμενα, νερό κλπ. κλπ.
η).  Η Ασφάλεια στο Ναδίρ ... ‘‘μπέστε σκύλοι αλέστε’’
θ).  Κοινωνικές Παροχές για τους Έλληνες ... δυστυχώς τέλος !!!... μας τελείωσαν που λένε ... από εδώ και πέρα μόνο για τους Λαθροεισβολείς και όσους ακόμη έχουν την δυνατότητα να ανταπεξέλθουν.
ι).  Προοπτικές ανάκαμψης μηδενικές ... οδεύουμε ταχέως προς δημιουργία διαφόρων ΕΟΖ με ότι αυτό συνεπάγεται.
κ).  Η Κοινωνική Συνοχή πήρε τέλος ... σε λίγο λόγω και της λαθροεισβολής, τα πάντα θα καταλήξουν μία Γκρίζα Όζουσα Αλοιφή, ένας αχταρμάς.
λ).  Το δε σύνολον του πολιτικού, δικαστικού, ακαδημαϊκού, νομικού, στρατιωτικού, βιομηχανικού και πλοιοκτητικού κόσμου, μια διαπλεκόμενη ληστρική συμμορία, που προσβλέπει μόνο σε ατομικές και συντεχνιακές αρπαχτές και ας γίνουν όλα κάρβουνα και στάχτη.
Συνοπτικά, αυτή είναι η υπάρχουσα κατάσταση ... η οποία και είναι αντικειμενικά ‘‘δυστυχώς δραματική’’, τέτοια και έτσι που μοιάζει να μην υπάρχει μέλλον, και που δεν αφήνει περιθώρια ελπίδας* ότι τα πράγματα κάποια στιγμή θα διορθωθούν και θα επέλθει ανάκαμψη, καθόσον οι Ελλαδόβιοι αφήνουν την κατάσταση να κυλά στην ίδια ρότα, σε μια συνεχή κατηφόρα, δεν αντιδρούν, δεν κάνουν κάτι (και έχω αναφερθεί σε όλα αυτά στο 5ο Μέρος του ‘‘Αγναντεύοντας το Μέλλον ... της Ελλάδος’’ και δεν θα τα ξαναεπαναλάβω) ώστε να την αναστρέψουν ή έστω να την περιορίσουν στην τωρινή κατάσταση, οπότε εν πρώτοις κάποιος θα έλεγε ότι ευλόγως τίθεται το ερώτημα, είτε από τους γονείς είτε από τα ίδια τα παιδιά ... να μείνουν ή να φύγουν στα ξένα ;;
*  Σημείωση :
... ή μήπως όχι ;; ... μήπως και υπάρχει ελπίδα ‘‘ΑΝ’’ ... 
Δες το ... ‘‘ΟΙ Επιλογές της Ελλάδος’’ !!!
Τίς και τί πταίει
Για την σημερινή όμως κατάσταση ποιός φταίει ;; ... μόνο οι ξένοι, οι πουλημένοι κυβερνήτες ή μήπως και αυτοί που τώρα σκούζουν ;;
Ναι, το ψάρι βρωμάει απ' το κεφάλι, αλλά και όλα αυτά τα προδοτικά σούργελα, δεν είναι παρά η φάτσα του λαού στον καθρέφτη, μέσα από τα σπλάχνα του βγήκαν, δεν ήρθαν ουρανοκατέβατοι, και αν ο λαός δεν ήταν τα ίδια ίσως και χειρότερα σκατά με δαύτους, θα τους είχε αποβάλει άμεσα, πράγμα που όμως ουδέποτε έκανε στα 200 χρόνια ζωής της ψωροκώσταινας, κάτι που όχι μόνο το αποδέχτηκε, αλλά μάλλον το επεδίωξε, άρα δεν μπορεί και δεν δικαιούται να φωνάζει, αφού έχει μερίδιο στην ευθύνη, οπότε και πρέπει να σταματήσει να αναζητά ενόχους έξω από τον εαυτόν του, και να στραφεί και να αναζητήσει το στραβό που υπάρχει στον ίδιο, αν θέλει πραγματικά κάτι να διορθωθεί και να αλλάξει.
Και να ας μην πάμε μακριά ... μόλις πρίν από μερικές μέρες ... 200 τόσες λέει χιλιάδες, πήγαν να ψηφίσουν τα σούργελα του βοθρομπατσοκοδυση, ρίχνοντας και τον οβολόν τους .... όμως δεν είδα αυτούς τους ηλίθιους να κατεβαίνουν στον δρόμο ... αλλά να σκούζουν γι' αυτά που οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι και για να στηρίξουν τους προδότες και τα λαμόγια πρώτοι ... έεε θέλουν ή δεν θέλουν μια πλάκα στο δόξα πατρί να πάνε στον διάολο ;;
Έγραψα για όλα αυτά, τα στραβά και τα ανάποδα, στα πέντε μέρη του ‘‘Αγναντεύοντας το Μέλλον ... της Ελλάδος’’ οπότε δεν θα τα ξαναεπαναλάβω εδώ ... όποιος θέλει ας κάνει τον κόπο να τα 'δεί.
Αυτοί που έφυγαν ή και ... θα φύγουν
Το θέμα, εκτός από την ευθύνη που φέρουμε όλοι μας, όπως αναφέραμε παραπάνω, πρέπει να προσεγγιστεί  και από τουλάχιστον τρεις ακόμα πλευρές, διότι τα πράγματα ποτέ δεν είναι απόλυτα μαύρο ή άσπρο ... υπάρχουν και τα ενδιάμεσα ... η γκρίζα κατάσταση, ή όπως θα λέγαμε, δεν μπορούμε να μιλάμε μόνο για ημέρα και νύχτα καθώς υπάρχει το ξημέρωμα και το σούρουπο που δεν είναι ούτε ημέρα αλλά ούτε και νύχτα.
Υπάρχουν κατ' αρχάς τρείς κατηγορίες : 
α).  οι παρτάκηδες, που τους ενδιαφέρει μόνο ο εαυτός τους, και σκοπό έχουν να περάσουν όσο το δυνατόν γίνεται καλύτερα οι ίδιοι, και να πάει να γαμηθεί το σύμπαν, 
β).  οι άλλοι, που σκοπό έχουν μεν να καλυτερεύσουν οι ίδιοι την ζωή τους, αλλά δεν γράφουν και σ' ένα μπούτζον τους υπολοίπους.
γ).  και εκείνοι, που η μοίρα (περιστάσεις και καταστάσεις) θα καθορίσει το προς τα που θα κλείνουν.
!!).  βέβαια υπάρχουν ακόμα και μερικοί άλλοι ... λίγοι ... η εξαίρεση !! ... αυτοί που παλεύουν για το σωστό και το δίκιο, για την Πατρίδα και το Έθνος ... αλλά εδώ δεν θα μιλήσουμε για αυτούς.
Δηλαδή :
α).  Αυτοί που πήγαν και θα πάνε οπουδήποτε, αλλά και ίσως θα κάνουν και το οτιδήποτε, έτσι ώστε να περάσουν όσο το δυνατόν πιο καλά οι ίδιοι ... και αν ποτέ γυρίσουν πίσω θα είναι μόνο επειδή εδώ θα είναι καλύτερα από αλλού και θα έλθουν μόνο για να σαβουρώσουν.
β).  Οι άλλοι που πηγαίνουν με σκοπό να αποχτήσουν κάτι (χρήμα, γνώση, ειδίκευση) με σκοπό να γυρίσουν όσο πιό γρήγορα πίσω ώστε να προσφέρουν στον τόπο.
γ).  Αλλά επίσης υπάρχει και η ενδιάμεση περίπτωση, αυτή που θα εξαρτηθεί από τις καταστάσεις, εξωτερικές και εσωτερικές που μπορεί να αλλάξουν ή ακόμη και να ακυρώσουν τα παραπάνω.
Αυτά είναι πάνω στα οποία και με τα οποία πρέπει να εξετάσουμε το θέμα.
Θέλουμε Ελλάδα ;
Το ερώτημα όμως, για μένα, είναι κίβδηλο, και ο λόγος είναι ότι :
Πρώτα απ' όλα, όλοι αυτοί που κάνουν αυτήν την ερώτηση, πρέπει να απαντήσουν τι είναι οι ίδιοι, είναι παρτάκηδες, που κοιτάζουν μόνο το τομάρι τους, ή απλά κάποιοι που ψάχνουν τρόπο να αλλάξουν τα πράγματα ;;
Η Ελλάδα γι' αυτούς είναι ένας τόπος, ίδιος με όλους τους άλλους, όπου απλά έτυχε να γεννηθούν, οπότε και η μόνη μέριμνά τους είναι το πώς θα περάσουν καλύτερα οι ίδιοι, άντε έστω και η οικογένειά τους, και δεν τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο ή κάτι περισσότερο ;;
Εάν ανήκουν στην κατηγορία των παρτάκηδων, έτσι και αλλιώς δεν έχουμε να πούμε τίποτε, ίσως μάλλον θα έπρεπε να ψάξουμε να τους βρούμε για να τους σουτάρουμε εμείς, παρά να περιμένουμε πότε θα το αποφασίσουν οι ίδιοι.
Εάν είναι σ' αυτούς που νοιάζονται για την Ελλάδα, τότε πρέπει να το συζητήσουμε και να τους δείξουμε που είναι το λάθος.
Όμως έτσι και αλλιώς ... εάν θέλουμε να συνεχίσει να υπάρχει Ελλάδα, δεν γίνεται επειδή ζόρισαν οικονομικά τα πράγματα να πάρουμε τον πούλο, διότι τότε ποιός θα παλέψει για να διορθωθούν και να αλλάξουν  ;; ... ο φούφουτος ;;  
Αν είναι, όποτε ζορίζουν τα πράγματα, να την κάνουμε, τότε δεν είμαστε πραγματικοί Έλληνες αλλά κάτι άλλο, κάτι που καμμία σχέση δεν έχει με όλους αυτούς που πήγαν να πολεμήσουν το '40, το '20 ή το '12, καμμία σχέση με 'κείνους που άφησαν ότι είχαν και δεν είχαν στα ξένα και γύρισαν να παλέψουν για την πατρίδα, καμμία σχέση δεν έχουν με όσους σήκωσαν στις πλάτες τους την επανάσταση του '21, αλλά και τις παλαιότερες, για να μπορούν σήμερα όλοι αυτοί οι κάφροι να είναι λεύτεροι, καμμία σχέση δεν μπορούν να έχουν με όλους αυτούς που δεν λογάριασαν τις ταλαιπωρίες, τις απώλειες, αλλά ούτε και την ζωή τους ... οπότε για τί σκατά ζόρια μιλάνε όλοι αυτοί σήμερα ;; ... πως και με ποιό δικαίωμα θέλουν να φέρουν τον τίτλο του Έλληνα ;; ... αφού το μόνο που θα τους άξιζε είναι κάτι ... ‘‘άλλο’’ ;;
Και η Χώρα ... η Φυλή ; ... ποιός θα νοιαστεί ... ποιός θα παλέψει γι' αυτά ;
Ελλάδα δεν είναι μόνο η χώρα ... είναι και το Έθνος ... η Φυλή  ... και όλα ότι τα απαρτίζουν, δεν είναι μόνο πέτρες, χώμα και νερό, αλλά γλώσσα, ήθη, έθιμα και τρόπος ζωής, είναι ιδανικά και σκοπός.
Η Ελλάδα είναι πολύ μεγαλύτερη απ' όλους εμάς, από το σήμερα και το χτές, από την ύπαρξη μερικών αιώνων, χιλιετηρίδων αλλά και μυριετηρίδων ... πάει πέρα από τον μικρό αυτό πλανήτη, πέρα και από το φαινόμενο σύμπαν μας ... αγγίζει και είναι κάτι πολύ μεγάλο, έστω και αν προσωρινά το έχουμε ξεχάσει !! 
Αν λοιπόν σηκωθούν και φύγουν κάποιοι ... γιατί να μην το κάνουμε και οι υπόλοιποι ;;
Και τότε αν νοιαζόμαστε για Ελλάδα ... ποιός περιμένουμε να το κάνει, ποιός θα παλέψει αφού δεν θα υπάρχει πίσω κανείς ;; ... ο φούφουτος θα το κάνει ;;
Ή μήπως να φύγουν οι «ξύπνιοι» και να μείνουν τα «κορόϊδα» για να βγάλουν το φίδι από την τρύπα ;;
Αν εκεί στα ξένα που θα βρεθούμε, σε μιά, δυό γενιές μπασταρδέψουμε, όπως και συνήθως αργά ή γρήγορα γίνεται, τι σκατά Ελλάδα θα κρατήσουμε ;; ... αλλά ακόμη και αν γυρίσουμε πίσω κάποια στιγμή τι διάολο θα φέρουμε ;;
Αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει κάποιο άλλο ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα (πόλεμος ή πολιτικός διωγμός) εκτός της οικονομικής δυσπραγίας, όμως αυτό δεν είναι λόγω ανεπάρκειας πλούτου της χώρας, αλλά επειδή η διάρθρωση του κράτους και οι κυβερνώντες είναι από σκατά μέχρι προδότες, κάτι που όμως είναι αποκλειστικά δική μας ευθύνη και κανενός άλλου ... άρα το όλο πρόβλημα μετατίθεται πάνω μας και έγκειται σε μας στο τι θα κάνουμε και είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε εμείς για να το διορθώσουμε και να το επιλύσουμε.
Να φύγουν λοιπόν ... να μείνουν ... ή και να τσακιστούν και να γυρίσουν πάραυτα πίσω κι όσοι έφυγαν ;
Αν κάποιοι απλά νοιάζονται για το τομάρι τους -γονείς και παιδιά- στον διάολο κι ακόμα παραπέρα, και όσο το γρηγορότερο τόσο το καλύτερο ... και να μην μας γράψουν ποτέ ... δεν το έχουμε ανάγκη !!
Όλα εκείνα τα ... μα σπούδασε το παιδί και δεν βρίσκει δουλειά στο αντικείμενό του, ή δεν αμείβεται ικανοποιητικά ... να τα κάνουν μασούρι και να τα χώσουν εκεί που ξέρουν, διότι για το σημερινό χάλι φταίμε όλοι μας, ακόμη και όσοι δεν συνέβαλαν ατομικά οι ίδιοι, αλλά όμως δεν έκαναν και όσα θα έπρεπε ή θα μπορούσαν, ώστε να μην φτάσουμε εδώ που φτάσαμε.
Λοιπόν ας αφήσουν στην άκρη τις δικαιολογίες, αφού όλοι έχουμε μερίδιο ευθύνης ... οπότε σκασμός !!
Και στο κάτω-κάτω τι θα 'πεί δεν βρίσκει δουλειά στο αντικείμενό του ;; ... ο πρώτος ή ο τελευταίος θα είναι που αλλάζει αντικείμενο ;; ... ο πρώτος ή ο τελευταίος που θα κάνει τον χαμάλη έστω και αν αξίζει περισσότερο από τον κάθε άλλον ;; ... θα του πέσει δηλαδή η μούρη να κάνει ακόμη και τον εργάτη ή τον χαμάλη ;; ... κάποιοι άλλοι (και μάλιστα ονομαστοί) γιατί το έκαναν ;;
Αν όμως νοιάζονται για την Ελλάδα, το Έθνος και την Φυλή, όσο και αν τα πράγματα είναι δύσκολα, όσο και αν τους καταβάλουν οι καταστάσεις και οι ανάγκες, θα πρέπει να σφίξουν τα δόντια και να αντέξουν, ώστε να βρούμε την λύση, τον τρόπο και να πάρουμε πίσω την πατρίδα μας. Διότι δεν είναι μια φτωχή χώρα, που δεν έχει να δώσει κάτι, αλλά είναι η πιό πλουτοδοτημένη, και άνετα μπορεί να γίνει η πλουσιότερη χώρα της υδρογείου, καθώς διαθέτει τεράστιο ορυκτό πλούτο, άλλα και άπειρες παραγωγικές δυνατότητες, αρκεί να αλλάξουν τα μυαλά των ουρακοτάγκων που κατοικούν σ' αυτόν τον υπέροχο τόπο, και που συν τοις άλλοις έχουν το θράσος να θέλουν να λέγονται Έλληνες, μαγαρίζοντας το όνομα των πραγματικών Ελλήνων ... οι ελλαδόβλακες !! 
Και όσοι έφυγαν, ιδίως τώρα, αυτό το διάστημα που η πατρίδα τους έχει ανάγκη, αν θέλουν να λέγονται και να είναι Έλληνες, να τσακιστούν να γυρίσουν πάραυτα πίσω ... έστω και αν πρέπει όλοι μας να φάμε κοτρώνια για να επιβιώσουμε, αλλιώς καλύτερα να μην ξανακούσουμε για δαύτους ... αφού έτσι και αλλιώς το τομάρι τους κοιτάζουν, και όχι την χώρα, αφού έτσι και αλλιώς με τον φιλοτομαρισμό τους δεν θα διστάσουν ακόμη και να την πουλήσουν ή να την προδώσουν ... αλλά ακόμη και αν τίποτε ενάντιο από αυτά δεν κάνουν, πάλι δεν έχουν απολύτως καμμιά αξία για την πατρίδα και είναι σαν να μην υπάρχουν ...
Αλλά και εκείνοι που έφυγαν πρίν να μπούμε στο μεγάλο λούκι, ακόμη και κείνοι που αδικήθηκαν και κυνηγήθηκαν όσο ήταν εδώ ... και πηγαίνοντας στα ξένα απόχτησαν γνώσεις, έφτιαξαν καριέρες και έκαναν όνομα ή λεφτά ... αν ενδιαφέρονται πραγματικά για την Πατρίδα, να τσακιστούν να γυρίσουν πίσω και να βάλουν ένα χέρι με τις γνώσεις και τις γνωριμίες που έχουν ώστε να αλλάξουμε τα πράγματα και να σώσουμε την Ελλάδα ... γιατί αλλιώς να τα χέσω τα λεφτά, τις γνώσεις και τα ονόματα ... αφού για την Ελλάδα θα είναι σαν να μην υπάρχουν ... ιδίως τώρα που έχει ανάγκη καθέναν που θέλει να λέγεται παιδί της.
Εφ' όσον η χώρα μας, η Ελλάδα, είναι το πιο πλουτοδοτημένο μέρος της Γης, σε ορυκτό πλούτο και παραγωγικές δυνατότητες, έχουσα την δυνατότητα να θρέψει πλουσιοπάροχα δέκα και παραπάνω φορές περισσότερο πληθυσμό, κανείς δεν δικαιούται να μιλάει για ξενιτεμό, παρά μόνο για ανάγκη ξετσιμπλιάσματος, αφύπνισης και δουλειάς ... αλλέως ή εγκάθετος είναι ή ηλίθιος !!
Επιλογικά
Λόγια βαριά τα παραπάνω ... αλλά δεν γίνεται αυτήν την ώρα να παίζουμε τις αμάδες ... πρέπει να πούμε και να ξεκαθαρίσουμε τα πάντα ... αν θέλουμε να υπάρξει στο μέλλον ΕΛΛΑΔΑ.
Ο καθένας από μας, που θέλει να είναι και να λέγεται Έλληνας/ίδα, πρέπει και οφείλει να κάνει και να έχει πρόταγμά του το ‘‘Δικιά μου και μόνο δικιά μου, ευθύνη και καθήκον είναι ... να σώσω την Πατρίδα και το Έθνος’’.
Άπαντες λοιπόν οφείλουν να ανοίξουν τα γκαβά τους, και αφού βγάλουν τις τσίμπλες από τα μάτια, να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας (αφού ΌΛΑ μπορούμε να τα κάνουμε ΑΝ θέλουμε) και να αλλάξουμε την υπάρχουσα κατάσταση ... γιατί ποιός ο λόγος να καθόμαστε να τα γράφουμε όλα αυτά, και εγώ, αλλά και πολλοί άλλοι ;; ... έτσι για να περνάμε και να σκοτώνουμε την ώρα μας ;;
Κίβδηλο λοιπόν το ερώτημα ... και από τους γονείς και από τα παιδιά, 
... αν βεβαίως μιλάμε για πραγματικούς Έλληνες !!
... υπαρκτό μόνον, εάν πρόκειται για τύποις Έλληνες, οπότε και δεν υπάρχει κανένας λόγος να μας ενδιαφέρουν ή και να ασχοληθούμε μαζί τους ... ας κόψουν τον λαιμό τους !!
Και όταν πάρουμε πίσω την Πατρίδα ... όλους αυτούς που θα την έχουν κοπανήσει ... πρέπει να τους θυμηθούμε και να τους περιποιηθούμε αναλόγως ... και μην ακούσω κανέναν μαλάκα να λέει το αντίθετο γιατί θα γίνει της πόπης !! https://ergdhmerg.wordpress.com/




 

ΟΙ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΒΡΟΧΗΣ ΣΤΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΥΟ ΑΙΩΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Γράφει ο Π.ΗΦΑΙΣΤΟΣ  Panayiotis Ifestos
ΟΙ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΒΡΟΧΗΣ ΣΤΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΥΟ ΑΙΩΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Αποτέλεσμα εικόνας για πλημμυρεσ μανδρα

ΔΥΟ ΑΙΩΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΙΔΡΥΣΕΙ ΚΡΑΤΟΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, ΘΕΣΜΟΥΣ, ΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΜΕΣ, ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΒΡΟΧΕΣ.
Δεν μιλάμε για κανένα τροπικό κυκλώνα ή κανένα μουσόνι της Ινδικής Χερσονήσου. Μιλάμε για βροχή. Και τα μεγάλα κενά κάτω από τους καρεκλοκένταυρους της δύο αιώνων ξενοκρατίας και εξάρτησης φανερώνονται:
• Φανερώθηκε το ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ τόσο στο τοπικό επίπεδο (η πρώτη πράξη των Βαυαρών ήταν η κατάργηση της αυτοθέσπισης των Ελληνικών κοινοτήτων όπως επί αιώνες έκαναν) όσο και στο κρατικό επίπεδο.
• Πιο συγκεκριμένα επειδή δεν «εγκρίθηκε» από τα δεσποτικά καθεστώτα της μετά-Βιέννης εποχής να δημιουργηθεί ένα δημοκρατικό νεοελληνικό κράτος όπως οι Εθνοσυνελεύσεις ζητούσαν, και όπως ο Καποδίστριας επιχείρησε, δημιουργήθηκε ένα ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΠΙΘΗΚΙΖΕ ΤΗΝ ΔΥΣΗ ΚΑΙ «ΑΝΗΚΕ» ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΦΕΘΗΚΕ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ όπως της Δύσης (μη δημοκρατικές αλλά, τέλος πάντων, τουλάχιστον υπήρχαν κρατικοί θεσμοί και κρατική οργάνωση)
• Αμέσως μετά την δολοφονία του Καποδίστρια «ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ» ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (που γνώριζαν το διεθνές σύστημα, την διεθνή οικονομία και την διεθνή πολιτική). Καρεκλοκένταυροι υπηρέτες της ξενοκρατίας έκατσαν στις καρέκλες της εξουσίας όπου και βρίσκονται μέχρι σήμερα.
• ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΦΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΕΞΑΝΕΜΙΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ των Βαλκανίων,
o καταστράφηκε ο Ελληνισμός Ανατολικά του Αιγαίου,
o εκτελέστηκε θανατηφόρος για την συνοχή μας εμφύλιος πόλεμος,
o πλημμύρισε η Ελλάδα με ιδεολογήματα και θεωρήματα και
o η τελευταία δικτατορία πέραν άλλων ζημιών κτύπησε θανάσιμα τον Ελληνισμό της Κύπρου της Μεγαλονήσου Κύπρου.
• Τις τελευταίες δεκαετίες ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΘΜΟΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΕΙΜΑΡΡΟΥΣ ΤΟ ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΝΤΑΘΗΚΕ ΚΑΙ ΒΑΘΥΝΕ.
• Το έλλειμμα Πολιτικής επί δύο αιώνες τόσο στις κοινότητες όσο και στο «κράτος» ΕΞΩΘΗΣΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΕΞΩΘΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΕΙΑ: Δεν υπάρχει Πολιτική συγκρότηση επομένως πολλοί αρχίζουν να μεριμνούν για το ιδιωτικό συμφέρον να παρακάμπτουν το κοινό συμφέρον.
• Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΤΟΥ 20ΟΥ ΑΙΩΝΑ αντί όπως συμβαίνει με άλλα κράτη το κράτος που διοικούσε μέσα από το τρίγωνο Κολωνάκι, Εξάρχεια, ξένες πρεσβείες στην Βασιλίσσης Σοφίας, τους ενθάρρυνε να κρατούν στάσεις λίγο πολύ εις βάρος των εθνικών συμφερόντων των Ελλήνων (reversed influence όπως είναι ο τίτλος κειμένου του διακεκριμένου Βαγγέλη Κουφουδάκη)

• Οι νεοέλληνες πολίτες, βέβαια, ΠΑΣΧΙΖΑΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΑΣΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ, να αναπτυχθούν και να ευημερήσουν παρά το ξενοκρατούμενο κράτος.

• Μετά τις καταστροφές κάθε είδους και την συρρίκνωση του Ελληνισμού ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΔΟΘΗΚΕ Η ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΒΟΛΗ. Μεταξύ άλλων: Καταχρέωσαν την κοινωνία, έδωσαν δισεκατομμύρια στους τοκογλύφους και κερδοσκόπους, έστησαν μηχανισμούς εκποίησης του ιδιωτικού και δημόσιου πλούτου, κατέστρεψαν τα νοικοκυριά, κατέστειλαν μέχρι θανάτου την Ελληνική οικονομία, δημιούργησαν χρέη για ένα αιώνα και βάλε και εξώθησαν εκατοντάδες χιλιάδες νέους στην μετανάστευση / εξορία.
• Εν τω μεταξύ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΣΥΣΤΗΜΙΚΑ ΕΝΘΑΡΡΥΜΕΝΗ ΙΔΙΩΤΕΙΑ + ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΕΞΩΘΗΣΕ ΣΤΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ, ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΧΗ ΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΣΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΓΙΑ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΒΡΟΧΗ, ενώ αποθάρρυναν κάθε προσπάθεια των μελών της κοινωνίας να ελέγχουν, να συμμετέχουν και να αποφασίζουν για την τύχη τους.
o Στις μέρες μας, μετά από διαταγές τεχνοκρατών της τρόικα που χέρι-χέρι με τους τοκογλύφους διαφεντεύουν τις τύχες των νεοελλήνων, έχουμε μεταμεσονύκτιες εξοντωτικές αποφάσεις των «ΑΝΑΠΟΔΩΝ 300ΣΙΩΝ» (σε σύγκριση με τους 300 Σπαρτιάτες στις Θερμοπύλες που στέκονταν όρθιοι και Ελληνικά).
Η ΒΡΟΧΗ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2017 ΑΠΛΑ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΩΡΕΥΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΔΥΣΒΑΣΤΑΚΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ.
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝΩΝ ΣΥΜΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΣ.
ΣΤΗΝ ΑΘΕΑΤΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ την τελευταία δεκαετία μνημονιακής καταστολής, βέβαια, τα θύματα ασθενειών και αυτοκτονιών είναι πολύ περισσότερα ίσως και δεκάδες χιλιάδες.
ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΘΕΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΡΗΜΑΓΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.
Διέξοδος δεν διαφαίνεται.
Μερικοί σύνδεσμοι
«ΟΙ ΑΦΕΤΗΡΙΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ» http://wp.me/p3OlPy-1FG - http://wp.me/p3OqMa-1oL
Ο Ιωάννης Καποδίστριας και οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις με τις Μεγάλες Δυνάμεις: Σχέσεις ισχυρών και λιγότερο ισχυρών κρατών στο σύγχρονο διεθνές σύστημα http://wp.me/p3OqMa-1p5.
Μοντερνισμός-Μεταμοντερνισμός: Διαδρομές του ιδεολογικού φαινομένου και η κατάληξή τους στην κυριαρχία των κερδοσκόπων και των τοκογλύφων http://wp.me/p3OlPy-1GB
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΣΜΟΣ, ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΤΙΚΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ
http://wp.me/p3OqMa-1jx
Ιδεολογίες και Ελληνική Εθνική Στρατηγική http://wp.me/p3OlPy-Qh
ΑΛΦΑΒΗΤΆΡΙΟ: ΠΑΓΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ KΑΘΕ ΒΙΩΣΙΜΟΥ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ - http://wp.me/p3OqMa-12B
ΣΥΡΡΟΗ ΚΑΙ ΚΑΤ’ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ, ΤΑ ΔΕΞΙΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΑ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ http://wp.me/p3OlPy-Rw
Π. Ήφαιστος – P. Ifestos
www.ifestos.edu.gr / www.ifestosedu.gr – info@ifestosedu.gr

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΩΛΕΙΑ ΝΟΗΜΑΤΟΣ

Μεταμοντερνισμός και απώλεια νοήματος


Το τηλέφωνο χτυπάει και υπάλληλος του λογιστικού γραφείου απαντά με το σύνηθες «παρακαλώ».
Από την άλλη πλευρά μια φωνή ρωτάει:
Τι είναι εκεί;
Ποιος είναι; Απαντάει ο υπάλληλος.
Εδώ κομμώτρια, απαντάει η φωνή.
Εδώ χορεύτρια, απαντάει ο υπάλληλος και κατεβάζει το ακουστικό.
Η παραπάνω θα μπορούσε να είναι μια σύντομη μεταμοντέρνα τηλεφωνική κουβέντα. Εάν την εξετάσουμε ως εξωτερικοί παρατηρητές θα αντιληφθούμε ότι σε αυτή όλα είναι σχετικά. Όλα θα μπορούσαν να ισχύουν. Κανείς δεν γνωρίζει τους σκοπούς αυτού του τηλεφωνήματος, αν πρόκειται για φάρσα ή για τηλεφωνικό λάθος. Είναι άγνωστο πώς ονομάζεται η κομμώτρια ή ο υπάλληλος. Ούτε το φύλο τους είναι γνωστό. Δεν ξέρουμε εάν η κομμώτρια είναι γυναίκα ή άνδρας, ή κάποιο LGTBQ άτομο. Δεν είναι καν γνωστό εάν όντως θέλει κάτι από ένα λογιστικό γραφείο. Τα πάντα είναι ανοιχτά ενδεχόμενα και το αποτέλεσμα της κουβέντας ακραία σχετικό, αλλά ταυτόχρονα και μηδενικό. Αυτό που μάλλον προκύπτει ως λογικό συμπέρασμα είναι ότι ο υπάλληλος εκτός από ελιτιστής και χιουμορίστας, δείχνει σχεδόν αλλεργικός σε αυτού του είδους τις «παράλογες» συναναστροφές, ενώ η «ψωνισμένη», «μικροαστή» και μπλαζέ κομμώτρια δεν αναφέρει το όνομά της, μάλλον γιατί αυτό σήμερα δεν έχει κανένα νόημα, ή ίσως γιατί το γεγονός ότι είναι κομμώτρια πρέπει αυτομάτως να σημαίνει και κάτι. Αυτή η μορφή επικοινωνίας δεν πραγματεύεται καμία αλήθεια και δεν οδηγεί σε κανένα αποτέλεσμα. Είναι ένας νέος ριζοσπαστικός τρόπος επικοινωνίας. Αυτή είναι -στον υπερθετικό της βαθμό και στην ακραία έκφρασή της- η διαδικασία που οι μεταμοντερνιστές ονομάζουν Μεγάλη Μεταμόρφωση.
Λογικά θα έλεγε κανείς ότι η θιγμένη κομμώτρια θα καλούσε ξανά τον αριθμό του λογιστικού γραφείου για να παραπονεθεί που της έκλεισαν στα μούτρα το τηλέφωνο, να πει το όνομά της και τι θέλει, ώστε να αποκτήσει κάποιο νόημα η συνομιλία. Το ενδεχόμενο αυτό είναι ασφαλώς το πιο πιθανό. Όμως για τους μεταμοντερνιστές αυτή η τηλεφωνική συνομιλία θα μπορούσε κάλλιστα να έχει ήδη ολοκληρωθεί. Αυτό γιατί για τον μεταμοντερνισμό το νόημα βρίσκεται ακριβώς στην απουσία νοήματος. Τελικά δεν έχει κανένα νόημα να πάρει ένα τηλέφωνο μια κομμώτρια σε ένα λογιστικό γραφείο, γιατί δεν έχει και κανένα νόημα να κάνει κανείς δήλωση εισοδήματος σήμερα ή να κόβει αποδείξεις, ειδικά όταν είναι κομμώτρια. Ίσως και η ύπαρξη λογιστικών γραφείων να μην έχει κανένα νόημα, γιατί αυτά έχουν γίνει υπάλληλοι του κράτους το οποίο με τη σειρά του εξυπηρετεί τις ορέξεις των διεθνών κερδοσκόπων. Όταν όλα καταρρέουν τίποτα δεν έχει πια νόημα, όλα είναι μια ρευστή μάζα. Κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά αυτή η τηλεφωνική ομιλία να καταλήξει σε κάποιο αποτέλεσμα, να επιτελέσει δηλαδή την λειτουργία της συνεννόησης και της επικοινωνίας. Αυτό που έχει σημασία σε μια μεταμοντέρνα τηλεφωνική επικοινωνία είναι η διαδικασία, το γεγονός δηλαδή πως κάποιος/α/ο, σήκωσε την μια γραμμή του τηλεφώνου και κάποιος άλλος/η/ο στην άλλη πλευρά ανταποκρίθηκε. Δεν έχει σημασία αν βγήκε νόημα από αυτή την συνομιλία, είναι η πράξη που μετράει. Στο μεταμοντέρνο η διαδικασία είναι το αποτέλεσμα. Έτσι αυτή η τηλεφωνική κουβέντα είναι τόσο σύντομη, κωδικοποιημένη και περιεκτική όσο οι καιροί μας επιτάσσουν. Η ομιλία ενώ παραμένει ένα παραδοσιακό επικοινωνιακό στοιχείο, δίνει μια νέα πρωτότυπη σύνθεση, όπου η έκπτωση της σημασίας οδηγεί αναπόφευκτα στην απόρριψη κάθε αντικειμενικότητας.
Ο Ζαν Μποντριγιάρ [1] χαρακτήρισε την μεταμοντέρνα κοινωνία ως μια μορφή αυτού που ονόμαζε «υπερπραγματικότητα» (hyperreality). Πρόκειται για έναν κόσμο στον οποίο υπάρχει διάσπαση μεταξύ της πραγματικότητας και της μιντιακής αναπαράστασης της πραγματικότητας. Σε αυτόν τον κόσμο η εικόνα είναι πιο «πραγματική» από την ίδια την πραγματικότητα. Μπορούμε να φανταστούμε πόσο διαφορετική θα ήταν η συνομιλία που αναφέρθηκε στην αρχή, εάν αυτή είχε γίνει μέσω skype όπου η φωνή και επομένως η γλώσσα, θα έπαυε να είναι το κυρίαρχο στοιχείο, δίνοντας τη θέση της στην εικόνα.

Οι μεταμοντέρνες μορφές αναπαράστασης είναι, σύμφωνα με τον Φρέντρικ Τζέιμσον [2], επιφανειακές και δεν έχουν καμία πραγματική κατανόηση του Κόσμου. Ο Τζέιμσον υποστηρίζει ότι πλέον δεν εμβαθύνουμε στο υποβόσκον νόημα των πραγμάτων ή των αντικειμένων, αλλά είμαστε ικανοποιημένοι με τα επιφανειακά νοήματα και τις εικόνες. Αυτός είναι ένας κόσμος άδειος από συναισθηματικό και ηθικό νόημα. Χρησιμοποιεί το παράδειγμα των πινάκων του Άντι Γουόρχολ με τα κουτιά σούπας Campbell, οι οποίοι δεν είναι τίποτα παραπάνω παρά τέλειες αναπαραστάσεις —είναι προσομοιώσεις, αντίτυπα ενός αντιτύπου, φημολογείται ότι ζωγραφίστηκαν από μια φωτογραφία. Ας αντιπαραβάλλουμε τις κονσέρβες του Γουόρχολ με τη μοντερνιστική σειρά πινάκων του Έντβαρτ Μουνκ (Edvard Munch) με τίτλο Η κραυγή (The Scream). H τέχνη του Μουνκ προσφέρει ένα βάθος συναισθήματος που φαίνεται να αναζητά έναν παρατηρητή, ενώ οι πίνακες του Γουόρχολ είναι κενοί συναισθήματος.

Αντιπροσωπεύουν μια «τέχνη» που πλέον δεν αξιολογείται από το αποτέλεσμα δηλαδή το έργο, αλλά από τη διαδικασία παραγωγής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η «ιεροτελεστία» και η κοπιώδης αγωνία εκείνου που καταπίνει τα μη τοξικά χρώματα και τα ξερνάει πάνω σε έναν καμβά με απώτερο σκοπό να μοσχοπουληθεί η ασάφεια και την τυχαιότητα της βαρβαρότητάς του. Όπως αντίστοιχα στο Θέατρο κανείς δεν νοιάζεται πλέον τι λέει το έργο ή αν το έπαιξαν καλά οι ηθοποιοί αλλά πώς το έπαιξαν και πώς το παρουσιάσαν, ποια διδικασία δηλαδή ακολουθείται. Μια «τέχνη» που κατά τον Μποντριγιάρ εξυψώνει την «κοινοτοπία και τη μηδαμινότητα στο επίπεδο των αξιών ή ακόμα και της διεστραμμένης αισθητικής απόλαυσης». Όλα είναι μια ακατανόητη επιφάνεια που μοιάζει με άπαχη και άβαθη «πέτσα», δίχως συναίσθημα. Ο μεταμοντερνισμός είναι επίπεδος και ασπόνδυλος (βλ. Το κρεμμύδι του Μεταμοντερνισμού). Ο Στέφαν Μέστροβιτς [3] υποστηρίζει ότι αυτή η απώλεια βάθους στην κατανόηση επηρεάζει την ενσυναίσθησή (empathy) μας προς τους άλλους ανθρώπους. Την αποκαλεί μετασυναισθηματική κατάσταση και την περιγράφει με τον ακόλουθο τρόπο:
«Είναι μια κοινωνία στην οποία οι άνθρωποι δεν αντιδρούν σ’ αυτά που, σε μιαν άλλη εποχή, θα προκαλούσαν αναταραχές και κρίσεις. Αντίθετα, τα άτομα έχουν γίνει μπλαζέ, αλλεργικά στις συναναστροφές, αρκετά έξυπνα όμως ώστε να γνωρίζουν ότι τα γεγονότα που εκτυλίσσονται είναι σημαντικά και ίσως ακόμη να αντιλαμβάνονται ότι σε μια προηγούμενη εποχή θα είχαν αντιδράσει με μια βαθιά συναισθηματική κατανόηση ή με αντίστοιχη συναισθηματική αντιπάθεια προς συγκεκριμένα άτομα και γεγονότα που εξελίσσονται γύρω τους». [4]
Επίσης ο Ραλφ Φέυρ [5], στο Demoralization of Western Cultures, μας δίνει ένα παράδειγμα της μετασυναισθηματικής σύγχυσης που προήλθε από την αποκάλυψη, τον Νοέμβριο του 1998, ότι ο αμερικανός πρόεδρος Μπιλ Κλίντον είχε εξωσυζυγικές σχέσεις με μια ασκούμενη στον Λευκό Οίκο. Όταν ήρθε αρχικά στο φως της δημοσιότητας η υπόθεση, ο Κλίντον αρνήθηκε τα πάντα και είπε ψέμματα στο δικαστήριο και στο κοινό για τη σεξουαλική σχέση του. Τελικά αποδείχθηκε η αλήθεια και ο Κλίντον κατηγορήθηκε για ψευδορκία, στις 19 Δεκεμβρίου 1998. Αυτό που σόκαρε τον Φέυρ όταν το άκουσε στις ειδήσεις δεν ήταν ο ίδιος ο δεσμός αλλά n αντίδραση του αμερικανικού κοινού στη συμπεριφορά τον Κλίντον —και στα ψέματα που είπε. Σε τέτοιες περιπτώσεις, υποστηρίζει ο Φέυρ, θα περίμενε κανείς η δημοτικότητα του προέδρου να πέσει σημαντικά. Αντίθετα οι δημοσκοπήσεις για τη γνώμη των αμερικανών εκείνη τη στιγμή έδειξαν μια άνοδο της δημοτικότητας του Κλίντον, καθώς οι ψηφοφόροι τον υπερασπίζονταν συνεχώς, με το επιχείρημα ότι «και αυτός άνθρωπος είναι», ή διαβεβαίωναν ότι και οι ίδιοι «θα έλεγαν ψέμματα στην θέση του». Συνεπώς, σύμφωνα με τον Φέυρ, οι αμερικάνοι δεν δικαιολόγησαν ακριβώς τον πρόεδρό τους, αλλά αρνήθηκαν να τον κρίνουν. Ας αναρωτηθούμε πόσοι από εμάς θα έμπαιναν σήμερα στη διαδικασία να κρίνουν τον ανολοκλήρωτο χαρακτήρα της αρχικής συνομιλίας αλλά και την συνολική απουσία νοήματος; Πόσοι θα αναζητούσαν την αλήθεια στα κοινά «αποθέματα νοήματος», ώστε να θεωρήσουν δεδομένη την πραγματικότητα;
Για τον μεταμοντερνισμό η ανθρωπότητα χρειάζεται απελευθέρωση, όχι μέσω της «αλήθειας» αλλά από ολόκληρη την ιδέα της «αλήθειας». Αληθινή ελευθερία σημαίνει να έχεις την ελευθερία να είσαι διαφορετικός —να μας ανέχονται ακόμη κι αν είμαστε «το άλλο». Αυτού του είδους η ελευθερία σημαίνει να είναι κανείς ελεύθερος να είναι αυτός που πρέπει να είναι, όπως του επιτρέπει η γνώση του, χωρίς να δυσπιστούν εναντίον του ή να τον αντιπαθούν, ή να τον μισούν και να τον τιμωρούν γι’ αυτό, ακριβώς όπως μπορούν να κάνουν και αυτοί που είναι διαφορετικοί από εμάς. Αυτού του είδους η ελευθερία σημαίνει να είναι κανείς ελεύθερος να υπερβαίνει κάθε όριο, κανόνα, σταθερή αξία και να αμφισβητεί κάθε κοινωνικό περιεχόμενο για χάρη της αμφισβήτησης και μόνο. Κάθε οργανικός και συνεπής τρόπος με τον οποίο προσλαμβάνουμε τα φαινόμενα και τον κόσμο αμφισβητείται και αυτή η διαδικασία χρίζεται απελευθερωτική.
Είναι μια ελευθερία που δεν εκλαμβάνεται ως αυτοπεριορισμός, αλλά ως η απόλυτη δυνατότητα της ατομικής επιλογής, η οποία επιλογή για να αυτοπραγματωθεί πρέπει να διαλυθούν όλες οι κοινωνικές νόρμες, βάσει της λογικής που θέλει τον άνθρωπο να απελευθερώνεται μονάχα όταν σπάει τα δεσμά του συνόλου, όταν εξατομικεύεται. Φτάνουμε στη λογική του «follow your heart», όπου ο μόνος δεκτός περιορισμός είναι αυτός που άρει τους ίδιους τους περιορισμούς στην ελευθερία της ατομικής αυτοπραγμάτωσης. Έτσι βασική σταθερά των ανθρώπινων σχέσεων γίνεται μια ατονική σιωπή ή ένα σταθερά επαναλαμβανόμενο μπιτ, μια έμμονη συνωδία, μια κωδικοποίηση της ασάφειας και του ανούσιου. Η κατανάλωση και η ταχύτητα είναι πλέον τα κεντρικά χαρακτηριστικά της ύπαρξής μας.
Ο μεταμοντερνισμός επιμένει, κυρίως ως αντίδραση στον μοντερνισμό, ότι η μόνη πραγματική ελευθερία που είναι δυνατή -για τα πολιτισμικά κατασκευασμένα ανθρώπινα όντα- είναι αποτέλεσμα της απόρριψης του μοντερνιστικού λάθους ότι οι άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον λόγο για να γνωρίσουν την αλήθεια των πραγμάτων. Αυτή η άποψη θεωρεί ότι η χρήση του λόγου μας δίνει με κάποιον τρόπο τα μέσα να βγούμε έξω από την κουλτούρα μας και τις επιρροές της και να γνωρίσουμε με βεβαιότητα τι είναι σωστό και τι λάθος, τι πραγματικό και τι ψεύτικο. Ωστόσο, για τον μεταμοντερνισμό, αφού δεν μπορούμε ποτέ να ξεφύγουμε από την κουλτούρα δεν μπορούμε να γνωρίσουμε τίποτα με βεβαιότητα. Και καθώς δεν υπάρχει καμία υπερβατική πηγή θεμελίωσης του νοήματος (θεός, φύση, νόμος της ιστορίας ή κάτι άλλο), έτσι δεν έχει και κανένα νόημα να αναζητούμε τα νοήματα. Από τη στιγμή όπου ο καθένας είναι φορέας της αλήθειας του δεν χρειάζεται καν να επαναληφθεί το τηλεφώνημα. Άλλωστε αυτή η συνομιλία εξυμνεί τόσο τον πλουραλισμό όσο και την μη ορθολογική προσέγγιση.
Το παράδειγμα του λογιστικού γραφείου, αν και αληθινό, είναι ακραίο και εξυπηρετεί την έμφαση και την υπόθεση. Εάν δηλαδή το εγγενές λαϊκό στοιχείο της κομμώτριας υπερκεράσει την όποια μεταμοντέρνα αισθητική και ασάφεια, θα καλέσει ξανά τον αριθμό. Τώρα υπάρχει η πιθανότητα να «εμπλουτίσει» τον διάλογο με το δικό της στυλ, με λέξεις κατανοητές, με σημασίες και συναισθήματα που θα κάνουν πιο «μοντέρνα» και επομένως πιο ανθρώπινη και χρήσιμη την επικοινωνία. Διαφορετικά στον πόλεμο που μας θέλει βυθισμένους στην ανυπαρξία της σχετικότητας και υποταγμένους στον μηδενισμό, θα έχει χαθεί μια ακόμη μάχη. Ένα επιφανειακό, εφήμερο και ανούσιο τηλεφώνημα -που δεν ενοχλεί- θα έχει γίνει «πραγματικότητα» και κερδισμένη θα είναι η ματαιότητα κάθε δραστηριότητας.
———- / ———-
[1] Ο Ζαν Μποντριγιάρ (Jean Baudrillard), (1929 – 2007) ήταν γάλλος κοινωνιολόγος, φιλόσοφος, πολιτιστικός θεωρητικός, πολιτικός σχολιαστής και φωτογράφος. Έγινε γνωστός για τις αναλύσεις του για τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, για τον σύγχρονο πολιτισμό και την τεχνολογική επικοινωνία, καθώς και για τη διαμόρφωση εννοιών, όπως η προσομοίωση και η υπερπραγματικότητα.
[2] Ο Φρέντρικ Τζέιμσον (Fredric Jameson), γεννημένος στις 14 Απριλίου 1934 είναι αμερικανός κριτικός λογοτεχνίας και μαρξιστής πολιτικός θεωρητικός. Είναι γνωστός για την ανάλυση των σύγχρονων πολιτισμικών τάσεων. Κάποτε περιέγραψε τον μεταμοντερνισμό ως τη χωροθέτηση του πολιτισμού υπό την πίεση του οργανωμένου καπιταλισμού. Τα πιο γνωστά βιβλία του είναι Το μεταμοντέρνο Ή η πολιτισμική λογική του ύστερου καπιταλισμού, The Political Unconscious, και το Marxism and Form.
[3] Ο Στέφαν Μέστροβιτς (Stjepan Gabriel Meštrović), κροατικής καταγωγής γεννημένος το 1955, είναι κοινωνιολόγος, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Τέξας (Texas A&M University), συγγραφέας δεκαπέντε βιβλίων και διακεκριμένος ειδικός σε θέματα εγκλημάτων πολέμου. Κλήθηκε να καταθέσει στις δίκες για τα βασανιστήρια κρατουμένων στις φυλακές Αμπού Γκράιμπ (Abu Ghraib) της Βαγδάτης αλλά και στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία.
[4] Εισαγωγή στην Κοινωνική Θεωρία, Pip Jones, Liz Bradbury, Shaun Le Boutillier, εκδ. ΠΛΕΘΡΟΝ, 2017.
[5] Ο Ραλφ Φέυρ (Ralph Fevre) από το 1995 είναι καθηγητής κοινωνικής έρευνας στο Πανεπιστήμιο Cardiff. Ασχολείται με την αισθητική και την κριτική θεωρία. Στο βιβλίο του Demoralization of Western Cultures (Continuum, 2000) υποστηρίζει ότι η σύγχρονη σύγχυση και η αβεβαιότητα πάνω σε ζητήματα ηθικής ήταν αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου συλλογισμού, μιας υπο-κατηγορίας ορθολογισμού που ονομάστηκε «κοινή λογική» και που κυριάρχησε στη σκέψη μας κατά τον εικοστό αιώνα.
*Στον πίνακα, με τον παραδοσιακό γερμανικό τίτλο «Die verkehrte Welt» [«The Topsy-Turvy World» («Ο ανάποδος κόσμος»)], ο Γιαν Χάβικζοον Στέιν συνδυάζει μια χιουμοριστική αφήγηση με ένα ηθικό μήνυμα: αυτό το σπίτι κυβερνάται από την πλήρη έλλειψη εγκράτειας. Ο Γιαν Χάβικζοον Στέιν ήταν Ολλανδός ζωγράφος της «ολλανδικής χρυσής εποχής». Τα έργα του διακρίνονται για την ψυχογραφική τους διορατικότητα, την αίσθηση του χιούμορ και την πλούσια χρωματική τους παλέτα.http://ellogos.net/

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΗΜΙΤΗΣ,ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ...

Γεώργιος Σημίτης, Μερκούρης και Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα

Ο πατέρας Σημίτης σύμβουλος επί Κατοχής
του Γεωργίου Μερκούρη, του αρχηγού του
Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος!


Ο Γεώργιος Σημίτης με τον Άρη Βελουχιώτη στους δρόμους της Λαμίας.
Το αρχικό καταστατικό του κόμματος που ίδρυσε ο Γεώργιος Μερκούρης.


Ο αρχηγός του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος Γεώργιος Μερκούρης, ο οποίος ανέλαβε επί Κατοχής διοικητής της Εθνικής Τράπεζας. Ήταν ο κατοχικός προστάτης του Γ. Σημίτη, στενού φίλου του.


Ο Ιωάννης Μεταξάς, συνοδευόμενος από τον Θεολόγο Νικολούδη. Ο πατέρας Σημίτης έτρεφε βαθύ θαυμασμό για τον δικτάτορα της 4ης Αυγούστου.


Ο Κώστας Σημίτης στα πρώτα χρόνια της πολιτικής σταδιοδρομίας του.


Του Δημοσθένη Κούκουνα
Αν κάποιος ευφάνταστος μπορούσε να αναρωτηθεί τι το κοινό είχαν ο Ιωάννης Μεταξάς, ο Γεώργιος Μερκούρης και ο Άρης Βελουχιώτης, δύσκολα θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για ένα πρόσωπο: τον Γεώργιο Σημίτη. Πρόκειται για τον πατέρα του πρώην πρωθυπουργού και αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Κώστα Σημίτη, μεγαλοδικηγόρου τρίτης γενεάς.
Και για τα τρία προαναφερθέντα ιστορικά πρόσωπα, εντελώς αντιφατικά μεταξύ τους, ο πατέρας Σημίτης έτρεφε θαυμασμό και σεβασμό. Ήταν τα πρότυπά του προφανώς και μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον ανατράφηκε ο μετέπειτα επί οκταετία πρωθυπουργός.
Ο Γεώργιος Σημίτης ήταν μεγαλοδικηγόρος του Πειραιά. Ο Σπυρίδων Σημίτης (παπούς του σημερινού πολιτικού) είχε γεννηθεί το 1872 στην Αθήνα και πέθανε το 1914. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία, στη Γαλλία και στο Βέλγιο. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, εγκαταστάθηκε στον Πειραιά, το 1896 (σε ηλικία 24 ετών) εξελέγη υφηγητής του εμπορικού δικαίου και αργότερα, όταν ο Ελευθ. Βενιζέλος είχε έρθει στην Αθήνα και είχε γίνει πρωθυπουργός, ο Σπυρ. Σημίτης τοποθετήθηκε πρόεδρος της επιτροπής για τη σύνταξη του εμπορικού κώδικα. Είχε συντάξει επίσης το καταστατικό του πρώτου εμπορικού επιμελητηρίου που ιδρύθηκε στην Ελλάδα (Πειραιώς), του οποίου μάλιστα υπήρξε νομικός σύμβουλος μέχρι τον θάνατό του.
Και οι δύο γιοι του, ο Γεώργιος και ο Αντώνιος, έγιναν επίσης δικηγόροι και διαδέχθηκαν τον πατέρα τους επαγγελματικά. Ο Γεώργιος Σημίτης είχε γεννηθεί στον Πειραιά το 1899, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έγινε διδάκτορας το 1928, ενώ το 1936, σε ηλικία 37 ετών, εξελέγη υφηγητής του εμπορικού δικαίου, όπως και ο πατέρας του. Κατά τη διάρκεια του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, εμφανίσθηκε σφόδρα βασιλικός και θαυμαστής του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, επιτυγχάνοντας μάλιστα το 1940 να διορισθεί από τον τελευταίο με συνοπτικές διαδικασίες ως καθηγητής της Ανωτάτης Εμπορικής Σχολής. Έκτοτε διατηρούσε τον τίτλο του «καθηγητή», αν και μόνο για τρία χρόνια (1940-43) άσκησε τα καθήκοντά του, κυρίως κατά την Κατοχή. Προηγουμένως είχε διορισθεί σε διάφορες θέσεις, όπως το 1926 νομικός σύμβουλος του Επιμελητηρίου Πειραιώς, θέση που διατηρούσε πολλά χρόνια νωρίτερα ο πατέρας του, και από το 1932 νομικός σύμβουλος της Εμπορικής Τράπεζας. Από το 1932 επίσης μέχρι το 1941 ήταν πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιώς.
Το 1944, όταν πλέον ήταν αδιαμφισβήτητα ορατή η νίκη των Συμμάχων και φαινόταν άμεση η αποχώρηση των Γερμανών, ο Γεώργιος Σημίτης προσχώρησε στην κυβέρνηση των βουνών (ΠΕΕΑ) και διορίστηκε κατά την Απελευθέρωση γενικός διοικητής Ρούμελης, μια θέση που βέβαια ήταν εξωθεσμική σε σχέση με τη νόμιμη υπό τον Γεώργ. Παπανδρέου Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος, στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι του ΕΑΜ.
Προηγουμένως, ο Γεώργιος Σημίτης ήταν στενός συνεργάτης του Γεωργίου Μερκούρη, του αγαπημένου θείου της ηθοποιού Μελίνας Μερκούρη. Αλλά ο Γεώργιος Μερκούρης δεν ήταν ένα τυχαίο πρόσωπο στην κατοχική Αθήνα. Ήταν ο αρχηγός του μόνου πολιτικού κόμματος, του οποίου επιτρεπόταν η λειτουργία επί Κατοχής: του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος. Είχε επιδιώξει πολλές φορές να γίνει κατοχικός πρωθυπουργός, πότε με τις πλάτες των Γερμανών (1941, 1942) και πότε με των Ιταλών (1943), αλλά ανεπιτυχώς. Κάθε τόσο συνέτασσε κατάλογο υπουργών για να γίνει η κυβέρνησή του, αλλά τελικά οι Γερμανοί που είχαν τον αποφασιστικό λόγο σ’ αυτό το θέμα ποτέ δεν ενέδωσαν. Ανάμεσα στους επίδοξους υπουργούς ήταν διάφοροι κατά καιρούς, ανάμεσα στους οποίους ο καθηγητής Δημήτριος Δελιβάνης, ο πρώην βουλευτής του ΚΚΕ Μιχ. Τυρίμος κ.ά., πιθανόν δε και ο Γ. Σημίτης.
Χαρακτηριστική πάντως είναι μια δήλωση που είχε κάνει ο Γεώργ. Μερκούρης, όταν οι Γλέζος και Σάντας είχαν κλέψει τη γερμανική σημαία από την Ακρόπολη. Είχε δημοσιευθεί τότε στις αθηναϊκές εφημερίδες (1 Ιουν. 1941):
«Το υπό την ηγεσίαν του κ. Γ. Μερκούρη Εθνικοσοσιαλιστικόν Κόμμα της Ελλάδος εξέδωκεν ανακοίνωσιν, εν τη οποία, αφού καυτηριάζει την κλοπήν της γερμανικής σημαίας, λέγει τα εξής:
“Η αυθαίρετος και ακατονόμαστος πράξις της κλοπής της σημαίας του Ράιχ εκ της Ακροπόλεως είναι αδύνατον να είναι έργον Έλληνος ανεξαρτήτου την ψυχήν και το φρόνημα ελευθερωτικού πνεύματος. Αντιθέτως, πιστεύομεν ακραδάντως, ότι είναι ασχημία κατωτέρου ανθρώπου, ξένα συμφέροντα υπηρετούντος και παν συμφέρον έχοντος να ενσπείρη μεταξύ του γερμανικού Ράιχ και του ατυχούς ελληνικού λαού την παράτασιν των αγαγόντων μέχρι του σημερινού εθνικού δράματος ανοσίων εγκλημάτων. Ανεξαρτήτως αισθημάτων, φρονημάτων, πολιτικών αντιλήψεων, η Γερμανία και η Ελλάς ευρέθημεν αντιμέτωποι. Οι λαοί μας επετέλεσαν γενναίως το προς τας πατρίδας των και την τιμήν των καθήκον των. Εκ της συγκρούσεως ως ήτο επόμενον εξήλθον νικηταί και ηττημένοι. Εκατέρωθεν ανεγνωρίσθη και εθαυμάσθη το πνεύμα της αυτοθυσίας και του ηρωισμού. Επήλθεν ανακωχή. Τα ένδοξα ελληνικά όπλα έτυχον των αρμοζουσών εις αυτά τιμών. Οι αιχμάλωτοί μας αφέθησαν ελεύθεροι. Οι αξιωματικοί μας διετήρησαν τα ξίφη των. Η ελληνική κυριαρχία εφ’ όλων των κατεχομένων εδαφών ανεγνωρίσθη διά του σχηματισμού ελληνικής κυβερνήσεως. Υπεγράφη μεταξύ νικητών και ηττημένων μία ηθική σύμβασις κυρωθείσα διά πασών των ανωτέρω πράξεων, δεσμεύουσα εκατέρους και επ’ αμοιβαιότητι εις αλληλοσεβασμόν και αλληλοβοήθειαν να εξέλθωμεν εκ του κυκεώνος των τραγικών παρεξηγήσεων και να βαδίσωμεν προς μίαν αμοιβαίαν κατανόησιν. Τούτων ούτως εχόντων διά πάντα εκ καταγωγής Έλληνα και παραμείναντα τοιούτον και αιρόμενον άνωθεν των οδυνηρών περιστάσεων, η ξενόδουλος πράξις η μολύνασα τον φιλόξενον και ιερόν χώρον της Ακροπόλεως, μόνον ως κατά της ελληνικής πατρίδος στρεφομένη χαρακτηρίζεται και ως τοιαύτη μαζί με όλας τας άλλας τας προκαλεσάσας την εθνικήν συμφοράν παραδίδεται εις την γενικήν περιφρόνησιν και αποδοκιμασίαν”».
Αυτού του πολιτικού (άλλοτε υπουργού, γιου του δημάρχου Αθηναίων Σπύρου Μερκούρη) ήταν συνεργάτης ο πατέρας Σημίτης. Αλλά, όπως τον Ιανουάριο 1941, είχε χάσει τον προστάτη του, τον Ιωάννη Μεταξά, που είχε πεθάνει, έτσι και τον Δεκέμβριο 1943 έχασε τον προστάτη του Γεώργιο Μερκούρη, με αποτέλεσμα να χάσει τη θέση του στην Ανωτάτη Εμπορική ως παρανόμως διορισθείς και να μεταστραφεί στο ΕΑΜ που ήταν γεμάτο προσδοκίες ότι θα κυβερνούσε την Ελλάδα όταν οι Γερμανοί θα έφευγαν. Με το που δημιουργήθηκε η «κυβέρνηση των βουνών» κατέφυγε στα ελεύθερα βουνά λοιπόν, πήρε μέρος στο Εθνικό Συμβούλιο Κορυσχάδων και συνδέθηκε φιλικά, μεταξύ άλλων, με τον Άρη Βελουχιώτη, τον διάττοντα αστέρα της εαμικής αντίστασης. Έγινε πολιτικός διοικητής Ρούμελης, στο πλευρό του, αξίωμα που δεν κράτησε παρά ελάχιστο διάστημα, διότι εν τω μεταξύ είχε απελευθερωθεί η χώρα και η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου πήρε στα χέρια της όλη την εξουσία, ενώ η ΠΕΕΑ αυτοδιαλύθηκε.
Ο Γ. Σημίτης είχε όμως το ατύχημα να χάσει και τον άλλο προστάτη του, τον Άρη Βελουχιώτη, που σκοτώθηκε κατά τις γνωστές συνθήκες τον Ιούνιο του 1945. Απορφανισμένος για μια ακόμη φορά πλέον, αφοσιώθηκε στο προσοδοφόρο επάγγελμά του ως μεγαλοδικηγόρος και ασχολήθηκε με την οικογένεια και τα παιδιά του. Για τα αγοράκια του μπορεί να αγόραζε άλλοτε στολές φαλαγγιτών, άλλοτε κονκάρδες με σβάστικες και άλλοτε σκούφους με σφυροδρέπανα, μερίμνησε όμως για να αποκτήσουν γερμανική παιδεία, τηρώντας άλλωστε την οικογενειακή παράδοση. Σήμερα το ένα αγοράκι είναι συνταξιούχος πρωθυπουργός και το άλλο ασχολείται με τη βιοηθική...https://historia-hellas.blogspot.gr/2012/06/blog-post_23.html


Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Ο ΛΕΥΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ...ΤΑ ΤΡΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ...

Γράφει ο Δημήτρης Ζιαμπάρας        Τα μεγαλύτερα προβλήματα …

Τρία είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα του δυτικού κόσμου αυτή την στιγμή: τα ομοιόμορφα ΜΜΕ, που ουσιαστικά οδηγούν τον δυτικό πολιτισμό σε αυτοχειρία· η πολιτική ορθότητα, που ουσιαστικά καθιστά την ελευθερία του λόγου άδειο πουκάμισο· και η ψυχική υγεία του πληθυσμού, που είναι βασικά αποτέλεσμα ενός άκρως φιλελεύθερου τρόπου ζωής, τον οποίο ελάχιστοι αντέχουν.
 
Πως ξεχωρίζεις λοιπόν τα Fake News των ΜΜΕ; Μην κουράζεστε, είναι ΟΛΑ Fake News· το μεγαλύτερο μύθευμα στην Δύση είναι ο πλουραλισμός των ΜΜΕ (αν δεν υιοθετήσεις μια αντισυστημική πολιτική θέση, δύσκολα το αντιλαμβάνεσαι)…
Υπάρχουν πολιτικά θέματα που είναι παντού απαγορευμένος ο αντίλογος: η επιδοτούμενη λαθρομετανάστευση, το ελεύθερο διεθνές εμπόριο, η κλιματική αλλαγή, η γκέη προπαγάνδα, το εκδυτικισμένο Ισλάμ, η εξίσωση κατοίκου με πολίτη, η ισοτιμία των πολιτισμών, η πολιτική ορθότητα, ο απολιτίκ βίος, η άμβλωση, η ευθεία πολεμική ενάντια στην οικογένεια, κ.ο.κ.
Συνειδητοποιήσαμε πλέον —the hard way!— ότι εκτός από τον μαύρο και κόκκινο φασισμό, υπάρχει και ο λευκός (απολιτίκ) φασισμός. Απολιτίκ, γιατί σε θέλουν να ασχολείσαι μόνο με την δουλειά σου, όχι με την πολιτική, εκτός από μια ξαφνική έκλαμψη μια φορά στην τετραετία, όπου θα πας να ψηφίσεις (με την τηλεοπτική καθοδήγηση βεβαίως βεβαίως) τους υποψήφιους που αυτοί επέλεξαν. Ιδιωτικοποίησαν, μετά την θρησκεία, και την δημοκρατία.
Στον λευκό φασισμό οι θεσμοί της δημοκρατίας (π.χ. για τα ατομικά δικαιώματα) έχουν μεγαλύτερη σημασία από την ουσία της δημοκρατίας (βούληση πλειοψηφίας). Όποιοι ελέγχουν τα ΜΜΕ, δεν ελέγχουν απλά την δημοκρατία· ελέγχουν τον πολιτισμό. Οι Έλληνες έχουν τα μεγαλύτερα ποσοστά αμφισβήτησης των ΜΜΕ σε όλη την Δύση, ακολουθούν μετά οι Αμερικανοί.
Η πολιτική ορθότητα έχει επεκταθεί σε όλη την Δύση επιβάλλοντας ένα πέπλο σιωπής και εκφοβισμού στην κοινωνία, την ίδια ώρα που αυτή βιάζεται να αλλάξει τις αξίες της, π.χ. αν αγαπάς την πατρίδα σου είσαι «φασίστας»· αν αντιτίθεσαι την ακτιβιστική ομοφυλοφιλία (λ.χ. Gay Pride) είσαι «ομοφοβικός»· αν λες την λέξη “λαθρομετανάστης” είσαι «ρατσιστής»· αν είσαι επιφυλακτικός απέναντι στο Ισλάμ είσαι «ισλαμοφοβικός»· αν λες την έκφραση “φοράω παντελόνια” είσαι «σεξιστής»· αν αναρωτιέσαι για τον αριθμό των μεταναστών που χωράνε στην χώρα σου είσαι «ξενοφοβικός».
Το γεγονός ότι η Δύση είναι στην διεθνή πρωτοπορία το οφείλει στην ελευθερία της έκφρασης. Αυτή της επιτρέπει να αυτο-κριτικάρεται και να αυτο-βελτιώνεται συνεχώς. Δεν υπάρχει άλλο μέρος στον κόσμο που οι διαφωνούντες να κινδυνεύουν λιγότερο. Η Ελλάδα είναι από τις πρώτες χώρες στις οποίες ο αντιρατσιστικός νόμος, η αιχμή του δόρατος της πολιτικής ορθότητας, κρίθηκε αντισυνταγματικός στην πρώτη δίκη που έγινε βάσει αυτού το 2015· ακολούθησαν οι ΗΠΑ, στις οποίες κρίθηκε αντισυνταγματική η λεγόμενη «ρητορική μίσους» (hate speech) από το Ομοσπονδιακό Δικαστήριό τους πριν λίγους μήνες.
Σύμφωνα με το U.S. Mental Health Services Administration: στις ΗΠΑ —την χώρα της ελευθερίας, όπου το σύμπαν συνωμοτεί για να σε κάνει ευτυχισμένο, με άπειρα βιβλία και άλλα τόσα προγράμματα αυτοβοήθειας— 1 στους 5 κατοίκους πλέον νοσούν ψυχικά και 1 στους 10 ενηλίκους είναι στην φυλακή. Ο Αμερικανικός προϋπολογισμός για την ψυχική υγεία αυξήθηκε από 33 δισεκατομμύρια δολάρια το 1986 σε περισσότερα από 113 δισεκατομμύρια δολάρια σήμερα. Κατά πόδας ακολουθεί το UK, με έναν στους τέσσερις να νοσούν ψυχικά· ενώ και αρκετές χώρες της ΕΕ ακολουθούν αντιστοίχως, όπως στην Γαλλία που πίνουν τα αντικαταθλιπτικά με τις χούφτες και πηδούν αβέρτα από τα μπαλκόνια (η Γαλλία έχει από τα μεγαλύτερα ποσοστά αυτοκτονιών στην ΕΕ με 12,3 αυτοκτονίες ανά 100.000 κατοίκους ανά έτος· η Ελλάδα έχει το μικρότερο ποσοστό στην Δύση και από τα μικρότερα στον κόσμο με 3,8 αυτοκτονίες αντίστοιχα, η οικονομική κρίση ελάχιστα αύξησε αυτό το εντυπωσιακό ποσοστό (πηγή: World Health Organisation, 2012).
Η Ελλάδα ακόμη αντιστέκεται· έτοιμη να δείξει ξανά τον δρόμο σε μια ψυχικά γερασμένη και γηράσκουσα Δύση.
Δημήτρης Ζιαμπάρας

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ[..ΜΕΤΑΞΥ ΣΚΥΛΑΣ ΚΑΙ ΧΑΡΥΒΔΗΣ!!]

Οι Επιλογές της Ελλάδος
... μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης !!
ή υπάρχει ... και άλλη ... λύση ;;
γράφει ο Παλαιός
Έχει επιλογές σαν χώρα η Ελλάδα ;;
Το ερώτημα αμείλικτο ... επιβιώνουμε ή βουλιάζουμε και εξαφανιζόμαστε ;;
Πρόλογος
Αποτέλεσμα εικόνας για συμπληγάδες πέτρεςΌλοι μας, εκτός των ηλιθίων που ζουν στην καρακοσμάρα τους, και όσων τρωγοπίνουν στην υγεία των κορόϊδων, γνωρίζουμε την κατάσταση από πρώτο χέρι, αφού άλλωστε εμείς είμαστε που την ζούμε και που έχουμε γίνει πειραματόζωα στα παιχνίδια κάποιων, έτσι δεν χρειάζεται να τα ξαναπούμε επαναλαμβάνοντας τα ίδια και τα ίδια, αλλά συνοπτικά και μόνο θα λέγαμε ότι σαν χώρα [ όχι ότι οι πολίτες θα την γλιτώσουν, αφού άλλωστε στην ουσία δεν πτωχεύουν τα κράτη αλλά οι πολίτες τους, καθώς αυτοί είναι που χάνουν ότι έχουν και δεν έχουν ] δεν χωράει καμμία αμφιβολία ότι πάμε ολοταχώς στον διάολο. 
Η διαμορφωμένη-υπάρχουσα κατάσταση
Καλού κακού ... ας κάνουμε μια σούμα, όχι ότι χρειάζεται βεβαίως, αλλά για να θυμηθούν ακόμη και οι «ξεχασιάρηδες» που βρισκόμαστε.
α).  Η Χώρα έχει παραδώσει την Εθνική της Κυριαρχία και έχουν υποθηκευθεί τα πάντα, με όρους Αγγλικού-Εταιρικού Δικαίου, για 100 χρόνια, και ξένοι κάνουν κουμάντο και έχουν στην ουσία αναλάβει την διαχείριση και την διοίκηση, και τα δε προδοτικά φρόκαλα του σκυλοβουλίου και των άλλων υποτιθέμενων θεσμών, είναι απλώς διακοσμητικά στοιχεία.
β).  Η Δημόσια περιουσία, ξεπουλιέται ή χαρίζεται, οπότε η χώρα αποστραγγίζεται από κάθε έσοδο.
γ).  Η Παραγωγική Ικανότητα της Χώρας, μειώνεται καθημερινώς, καθώς έχει αποβιομηχανιστεί πλήρως, αλλά και κλείνουν η μία μετά την άλλη όλες οι υπάρχουσες μεταποιητικές και παραγωγικές μικρές επιχειρήσεις, σε λίγο επίσης και η γεωργοκτηνοτροφική παραγωγή, για τον άλφα ή τον βήτα λόγο θα πιάσει πάτο.
δ).  Το Δημόσιο και Ιδιωτικό χρέος, αυξάνει αλματωδώς, η ρευστότητα στερεύει καθημερινά και οι ελπίδες ανάπτυξης απομακρύνονται με φωτονικές ταχύτητες, καθώς τα απαιτούμενα των μνημονίων πιέζουν όλο και περισσότερο τα πράγματα
ε).  Η φορολογία στα ύψη, έχει ξεπεράσει και τον χαρακτηρισμό Ληστρική, και οδεύει σ' αυτόν της Δολοφονικής, οπότε μοιραία η Ιδιωτική Περιουσία Καταληστεύεται, και τέλος Υφαρπαζόμενη θα καταλήξει στα χέρια των Τραπεζών ή των Επικυριάρχων, μέσω του υποτιθέμενου Δημοσίου, αλλά και οσονούπω ακόμη και τον αέρα  θα πρέπει να τον πληρώνουμε για να αναπνέουμε και δεν μιλάμε για τα ευκόλως εννοούμενα, νερό κλπ. κλπ.
ζ).  Προοπτικές υγιούς ανάκαμψης μηδενικές, ούτε του αγίου μπούτσου ανήμερα ... όμως θα υπάρξει πρόοδος ... θα οδεύσουμε ταχέως προς δημιουργία διαφόρων ΕΟΖ, με ότι αυτό συνεπάγεται, όταν ξεπουληθούν τα πάντα βεβαίως-βεβαίως ... τότε ναί μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη, αλλά όχι για τον λαό ... αυτός θα συνεχίσει να είναι δεμένος στο παλούκι ως υποζύγιον ... ας πρόσεχε όμως ποιός του φταίει ;;
η).  Το Δημογραφικό βουτάει ... βουτάει ... σε λίγο θα ψάχνουμε με το κιάλι τα Ελληνόπουλα ... ευτυχώς όμως που θα έχουμε τα λαθροεισβολόπουλα και δεν θα ξεχάσουμε πως είναι τα παιδιά, έεε τώρα το μικρό εκείνο πρόβλημα με το χρώμα ... που θα πάει θα το ξεπεράσουμε ... θέλοντας και μή.
θ).  Η Κοινωνική Συνοχή πήρε τέλος ... σε λίγο λόγω και της λαθροεισβολής, [ μάλλον κάτι ήξερε ο Οζάλ ] τα πάντα θα καταλήξουν μία Γκρίζα Όζουσα Αλοιφή, ένας αχταρμάς ... αλλά ποιόν θα πειράζει, αφού δεν θα υπάρχει κανείς να νοιάζεται πλέον.
ι).  Κοινωνικές Παροχές ;; τί ;; πώς ;; για τους Έλληνες ;; ... αυτά δυστυχώς τέλος !!! ... μας τελείωσαν που λένε ... από εδώ και πέρα μόνο για τα Λαθροπιθήκια και όσους ακόμη έχουν την δυνατότητα να ανταπεξέλθουν.
κ).  Η Ασφάλεια στο Ναδίρ ... ‘‘μπέστε σκύλοι αλέστε’’ ... εσείς καλού κακού στήστε κώλο ... σας το ζητήσουν ή όχι ... ας είστε προετοιμασμένοι ... μην δημιουργείται προβλήματα στους «ανύθρωπους».
λ).  Η Ανεργία, παρά την φυγή στα ξένα 550-600 χιλιάδων, παραμένει σκαρφαλωμένη στα ύψη, κοντά στο 28.5% επίσημο και 35% ανεπίσημο ποσοστό, μεταφραζόμενο περίπου στο 1,4-1,5 μύριο ανέργους.
μ).  Οι απολαβές-μισθοί στο άστα να πάνε, για όσους τέλος πάντων καταφέρνουν να έχουν μιά ψευτοδουλειά.
ν).  Σε λίγο πάντως με την δημιουργία των διαφόρων ΕΟΖ, θα υπάρξει δουλειά (έε όχι για όλους, μην είμαστε πλεονέχτες) άσχετα αν οι απολαβές δεν θα φτάνουν ούτε για ένα κουλούρι
ξ).  Οι μισθοί του Δημόσιου τομέα, ναι για τους δημοσιοκοπρίτες, γύρω στο 40% υψηλότεροι του ιδιωτικού, ενώ θα έπρεπε να ισχύει το ακριβώς αντίθετο, με όλα τα προνόμια που απολαμβάνουν όλοι αυτοί οι κόπροι, και όχι όλος ο Ελληνικός λαός να στύβεται για να εκτρέφει κηφήνες, οι οποίοι τρωγοπίνουν στην υγεία του, αλλά βλέπεις ανέκαθεν όλοι αυτοί υπήρξαν τα υπάκουα σκυλάκια που στήριζαν το κατεστημένο (και μιλάμε για το μεγαλύτερο μέρος τους και όχι τους πέντε-δέκα ηλίθιους που είναι τα κορόϊδα των υπολοίπων) οπότε και δεν πρόκειται τώρα να πούνε όχι, σε ότι και αν γίνεται, παρά μόνο για να απαιτήσουν και αυτοί μεγαλύτερο μερίδιο στην ληστεία.
ο).  Το δε σύνολον του πολιτικού, δικαστικού, ακαδημαϊκού, νομικού, στρατιωτικού, βιομηχανικού και πλοιοκτητικού κόσμου, μια διαπλεκόμενη ληστρική συμμορία, που προσβλέπει μόνο σε ατομικές και συντεχνιακές αρπαχτές και ας γίνουν όλα κάρβουνα και στάχτη.
π).  Γλώσσα, Ιστορία, Ήθη και Έθιμα ... στο πύρ το εξώτερον ... σε λίγο τίποτε εδώ δεν θα θυμίζει Ελλάδα ... εκτός από τα ερείπια της αρχαιότητος ... αν ακόμα και κείνα δεν τα εξαφανίσουμε βεβαίως.
Δυστυχώς ... αυτή είναι η υπάρχουσα κατάσταση ... στην χώρα !!!
Συνοπτικώς
Οπότε, η υπάρχουσα κατάσταση δεν είναι απλώς δύσκολη, αλλά δραματική και απελπιστική, όμως το πιό κύριο και ουσιώδες δεν είναι όλα αυτά, αλλά το ότι οι πολίτες αυτής της χώρας παραμένουν αποχαυνωμένοι και δεν αντιδρούν, λες και όλα αυτά δεν αφορούν τους ίδιους, αλλά κάποιους άλλους ... και φαίνεται ότι έχουν επιλέξει να μην κάνουν απολύτως τίποτε, αλλά να περιμένουν απαθώς να έρθει η ώρα της ταφόπλακας.
το τι θα έπρεπε, πράγματα όμως που δεν έγιναν, ενώ θα έπρεπε να έχουν γίνει, εδώ και καιρούς, δεν γίνονται ούτε αυτήν την στιγμή, που ο κόμπος έχει σπάσει πλέον το χτένι και όχι απλώς φτάσει σ' αυτό, και ούτε φαίνεται ότι έστω προετοιμάζονται να γίνουν αύριο, αφού τα ελλαδοχάπατα δεν είναι με τίποτε διατεθειμένα να κουνηθούν, και τους λόγους γι' αυτό, τους έχω αναφέρει και αναλύσει στο 5ο Μέρος του ‘‘Αγναντεύοντας το Μέλλον ... της Ελλάδος’’ οπότε και δεν θα μπώ στον κόπο να τους ξαναεπαναλάβω εδώ.
Έτσι λοιπόν, όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, δεν μένει άλλο τι, παρά να ψάξουμε να δούμε αν υπάρχει έστω κάτι άλλο, κάτι το οποίο θα μπορούσε να σταματήσει την κατηφόρα και να σώσει την κατάσταση και την χώρα.
Εδώ όμως, στο χάλι που είμαστε, δεν χρειαζόμαστε απλά γνώσεις, αλλά πράξεις, διότι όσες γνώσεις, ιδέες ή λύσεις και να υπάρχουν, αν αυτές δεν γίνουν πράξεις είναι άχρηστες, καθώς δεν αποφέρουν κανένα αποτέλεσμα.
Ψάχνοντας Διεξόδους
Ας δούμε όμως τις υπάρχουσες εναλλακτικές δυνατότητες και τι μπορούν να προσφέρουν :
1).  Παραμονή στην Ευρωζώνη
Όπως είναι σήμερα τα πράγματα, με τους κανόνες και τις προϋποθέσεις που απαιτούνται απ' αυτά, τούτο σημαίνει, πολύ-πολύ απλά, ότι θα μετατραπούμε σε αποικία χρέους, ιδιότυπο προτεκτοράτο (όχι ότι τώρα δεν είμαστε), στο διηνεκές, ή αλλιώς μέχρι να ξεχρεώσουμε το 75% των δανείων, πράγμα που όμως με την διαμορφωθείσα κατάσταση δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ, όση δημόσια περιουσία και να ξεπουληθεί, όση ιδιωτική και να εκπλειστηριαστεί, όσο και να μειωθούν ή να περικοπούν μισθοί, συντάξεις και παροχές, καθώς η χώρα μην έχοντας έσοδα από παραγωγικές πηγές, και αφού δεν έχει πλέον δυνατότητα να κόψει χρήμα, χρόνο με τον χρόνο θα στερεύει και οι ανάγκες της όλο θα αυξάνουν και δεν θα λιγοστεύουν, οπότε κανένα πλεόνασμα δεν πρόκειται να υπάρξει, από κάποια στιγμή και μετά, όσα νέα μέτρα και αν επιβληθούν, όσες περικοπές και να γίνουν.
Ήδη βρισκόμαστε σε ‘‘Κυλιόμενη Χρεοκοπία’’ αλλιώς σε κωματώδη κατάσταση μηχανικής υποστήριξης ... περιμένοντας απλά κάποια στιγμή κάποιος να τραβήξει την μπρίζα.
Η διαγραφή χρέους όπως είναι τα πράγματα έχει αποκλειστεί, αλλά ακόμη και αν γινόταν θα έπρεπε να είναι της τάξης του 50%, δηλαδή να πέσει κοντά στο ΑΕΠ, ταυτόχρονα βέβαια θα έπρεπε να διενεργηθούν Δημόσιες επενδύσεις και όχι Αποκρατικοποιήσεις, πράγματα που όμως αποτελούν όνειρα θερινής νυκτός.
Με τα υπάρχοντα δεδομένα, το πράγμα οικονομικά όσο και να στιμωχτεί, δεν μπορεί να πάει πέρα από το '20-21, οπότε οι πιστωτές αναγκαστικά θα δώσουν κάποια επιμήκυνση του χρόνου εξυπηρέτησης των δανείων, κάτι που όμως δεν εξασφαλίζει απολύτως τίποτε, καθώς και μια μικρή χρηματιστηριακή αναταραχή θα επανέφερε στο προσκήνιο την τυπική πτώχευση.
Βέβαια, η όποια επιμήκυνση, κανέναν σκοπό δεν θα έχει να βοηθήσει την χώρα, αλλά αυτό στο οποίο θα αποσκοπεί θα είναι στην πλήρη υφαρπαγή των πάντων, Δημόσιας και Ιδιωτικής περιουσίας, έτσι που τίποτε να μην μείνει στους ηλίθιους αυτού του κωλοχανείου, ούτε καν το βρακί που φορούν ακόμη και αν είναι τρύπιο και χεσμένο, είναι όμως τόσο σάπιος ο λαός αυτού του τόπου, που δεν εννοεί να 'δεί τίποτε, πράγμα το οποίον δημιουργεί αμφιβολίες αν η κατάσταση είναι δυνατόν και επιδέχεται ανάταξη. Τέλος ακόμη και αυτή η συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση δεν μπορεί να τραβήξει σε βάθος χρόνου, καθώς κάτι τέτοιο δεν θα έχει και νόημα για τους πιστωτές, όταν θα έχουν επιτύχει τον στόχο τους, οπότε θα είναι η πρώτη χώρα πειραματόζωο [ όπως άλλωστε έγινε με τα μνημόνια για την λεηλασία και την παραχώρηση της Εθνικής Κυριαρχίας ] που θα πάρει την θέση της στο κατώϊ της Ευρώπης, των Πολλών Ταχυτήτων και των διαφόρων ΕΟΖ (Ειδικών Οικονομικών Ζωνών), των Κατατμήσεων και Αυτονομήσεων (ποιόν σκοπό λέτε να εξυπηρετούσε η δημιουργία των Καλλικρατικών Δήμων και των Περιφερειών ; )
Μέχρι να συμβούν όλα αυτά, το βιοτικό επίπεδο, η ζωή και η κατάσταση στην χώρα, μέρα με την μέρα, συνεχώς θα επιδεινώνονται, μέχρι σημείου τελμάτωσης των πάντων, τότε θα δημιουργηθούν και οι ΕΟΖ, όπου η φύλαξη, η λειτουργία και η διοίκηση θα ανατεθούν σε ξένους (κάποιο Γκόλντεν Μπόϊ και τον Ευρωστρατό με την Ευρωαστυνομία ... ίσως και σε μερικούς δικούς μας προθύμους). Ετοιμαστείτε λοιπόν, αν είστε καλά και υπάκουα παιδιά, να βρείτε εκεί δουλειά για το κουλούρι σας, και πιθανώς εάν έχετε δυνάμεις, να αντιπαρατεθείτε με τους υπόλοιπους διεκδικητές ... για μια θέση ύπνου κάτω από κάποιον τσίγκο, στην παραγκούπολη, που θα στηθεί δίπλα ή εντός του χώρου της ΕΟΖ.
Και μπορεί οι κόπροι του δημόσιου τομέα, να νομίζουν ότι αυτοί θα αποφύγουν τα παραπάνω, αλλά θα έρθει η ώρα να φάνε και αυτοί το αγγούρι τους, όταν δεν θα τους έχουν ανάγκη πιά, παρά μόνο ελάχιστους και αυτούς και μάλιστα από τα δικά τους παιδιά, καθώς η μηχανοργάνωση και η ηλεκτρονική διακυβέρνηση θα κάνει όλη την χαμαλοδουλειά και απλά θα έχει ανάγκη μόνο επίβλεψης, τότε θα καταλάβουν τι εστί βερύκοκκο.
Και όταν γίνουν αυτά, όλοι εσείς οι δήθεν ανυπόταχτοι του κώλου, που ονειρεύεστε ελεύθερη ζωή στα βουνά, [ με ένα μαχαίρι, ένα τσεκούρι και μια καραμπίνα με μερικά φυσίγγια ] ... ξεχάστε την !! ... καθόσον απαγορεύεται διά ροπάλου ... είπαμε πρέπει να προστατεύσουμε και να δώσουμε χώρο στην φύση .... τα ΝΤΡΟΝ λοιπόν θα κάνουν κυνήγι ... ίσως βέβαια εσείς να θέλετε να δοκιμάσετε την ζωή του θηράματος ... οπότε δεν μένει παρά να σας ευχηθούμε καλή ... ατυχία ... όσο πιό γρήγορα σας πετύχουν τόσο καλύτερα ... θα γλιτώσετε ταλαιπωρία !!!
Κάτω από αυτό το πρίσμα, και έτσι όπως είναι τα πράγματα, καμμία διαφορά δεν μπορούν να έχουν οι θέσεις των διαφόρων λούληδων του σκυλοβουλίου, πολλώ δε μάλλον αφού κανείς τους δεν έχει το σθένος (με τι προσόντα άραγε ; αφού το βρακί είναι άδειο !! ... υπαλληλάκια είναι όλοι τους ! ) να συγκρουσθεί με την ΕΕ, αλλά και ούτε δείχνουν να το θέλουν, άλλωστε σε αυτά τα πλαίσια πέφτει η μίζα, γίνονται οι αρπαχτές και η μεγάλη μπίζνα.
Ουσιαστικά η παραμονή στην ΕΕ, δεν είναι λύση, δεν δίνει καμμία προοπτική ... παρά μόνο για τους κατσαπλιάδες που θα σκυλεύσουν ότι κόκκαλο μείνει από το πτώμα της Ελλάδος.
2).  Έξοδος από την Ευρωζώνη
Είχαμε ακούσει στο παρελθόν τον Σόϊμπλε, αλλά πρόσφατα και τον Λίντερ, τον νέο εταίρο της Φράου, ότι θα συμφωνήσουν σε μια διαγραφή μέρους του χρέους, μόνο με αποχώρηση και επιστροφή σε Εθνικό Νόμισμα. Τούτο βέβαια ίσως να είχε κάποια αξία ΑΝ υπάρξει αποδέσμευση απ' όλα όσα έχουν υπογραφεί και με διαγραφή περισσοτέρων από 250δις € δηλαδή του 75% του χρέους, ώστε το εναπομείναν να μην ξεπερνάει το 50% του ΑΕΠ, αφού έχουν ξεπουληθεί σχεδόν τα πάντα, για να μπορούμε και να έχουμε την δυνατότητα επιβίωσης, αλλιώς θα είμαστε χαμένοι από χέρι.
Όμως εδώ μπαίνει και ένα άλλο θέμα, ποιός από τα υπάρχοντα πολιτικά φρόκαλα έχει σχέδιο εξόδου και επιστροφής σε Εθνικό Νόμισμα, αλλά και σχέδιο να διεξάγει τις απαραίτητες διαπραγματεύσεις ;;
Με ποιόν κρατικό και παραγωγικό μηχανισμό, θα μπορέσουν όλοι αυτοί οι ανίκανοι λελέδες να στήσουν την χώρα στα πόδια της ;;
Πολύ πολύ εύκολα, χωρίς να το κουράσουμε, μπορούμε να απαντήσουμε : 
... Κανένας από δαύτους !!!
Οι δυό παραπάνω περιπτώσεις, είναι σαν την Σκύλα με την Χάρυβδη, ότι και να διαλέξεις δεν πρόκειται να κερδίσεις ... έτσι και αλλιώς θα χάσεις ... απλά η μόνη διαφορά θα είναι ο τρόπος που θα χάσεις.
Η δεύτερη όμως επιλογή, αν υποθέσουμε ότι υπήρχαν οι αναγκαίοι εκείνοι ανθρώποι (όχι βέβαια μέσα από τον υπάρχοντα πολιτικό οχετό) με δέουσες ικανότητες, θα είχε ίσως πολλές πιθανότητες επιτυχίας, αν και οπωσδήποτε μετά από μακροχρόνια διαδικασία και πολύ-πολύ σκληρή δουλειά.
Όπως είναι βέβαια τα πράγματα, μετά το καταστροφικό 2015, μοιάζει να είμαστε εγκλωβισμένοι, εκτός και άννννν ...
3).  Άλλες πιθανές Περιπτώσεις ... Απεγκλωβισμού
Άντε να δούμε :
α).  Η μία απ' αυτές είναι ένα Παγκόσμιο Οικονομικό Κράχ
Όπου όλα θα ξεκινούσαν από την αρχή ... πράγμα που όμως δεν νομίζω ότι θα ωφελούσε ιδιαίτερα την Ελλάδα .... στο χάλι που έχει περιέλθει.
β).  Διάλυση της ΕΕ και επιστροφή όλων στα Εθνικά Νομίσματα
Αυτό θα είχε περισσότερες ελπίδες επιτυχίας ... αν και δεν βλέπω η Γερμανία να το επιτρέψει πρίν να υφαρπάξει όσο περισσότερα μπορεί από την περιουσία, Δημόσια και Ιδιωτική, των άλλων χωρών ... οπότε κλαύτα Χαράλαμπε.
γ).  Ένας Γενικός πόλεμος ... πράγμα που βέβαια κανείς δεν εύχεται, αλλά ούτε και νομίζω ότι θα επιτρέψουν οι ελίτ ... [ εκτός βέβαια ενός ατυχήματος ή κάποιου θερμοκέφαλου, που όμως δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ] το οποίο άν παρ' ελπίδα γίνει, κανείς δεν είναι σε θέση να 'πεί και να προβλέψει, μέχρι που θα φτάσει, και τι τελικά θα αφήσει όρθιο ... οπότε άλλη μιά άκυρη περίπτωση.
Και οι τρείς παραπάνω περιπτώσεις, ενώ θα μας απεγκλώβιζαν από το υπάρχον πρόβλημα, εντούτοις δεν είναι λύση.
δ).  Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση ο κοιμήσουλας λαός να ξυπνήσει, και να τα πάρει στο κρανίο, κάνοντάς τα όλα ίσιωμα ... οπότε μετά από μιά Εθνοσυνέλευση, θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε μιά νέα αρχή ... ή μήπως όπως έχουμε συνηθίσει και πάρει το κολλάει ... πάμε πάλι σε μιά από τα ίδια ;;;
Όμως μια τέτοια αντίδραση, από τον βοϊδολαό της ψωροκώσταινας ... είναι παραπάνω από όνειρο θερινής νυκτός.
ε).  Η ΜΟΝΗ ουσιαστική περίπτωση, αν και ομολογουμένως δύσκολη, είναι αυτή που πρότεινα στο 5ο Μέρος του ‘‘Αγναντεύοντας το Μέλλον ... της Ελλάδος’’ καθώς είναι μέσα στα ακόμα υπάρχοντα πλαίσια, και δεν απαιτεί κάτι Βίαιο, [ μιάς και ο λαός δεν δείχνει διατεθειμένος για κάτι δυναμικό, μιά κατευθείαν σύγκρουση δηλαδή με το κατεστημένο ], αλλά κάτι Έξυπνο, στο οποίο πρέπει να συστρατευθούν αρκετοί Ικανοί άνθρωποι για να το οργανώσουν και να το τρέξουν, βάζοντας πάνω απ' όλα την Πατρίδα και το Έθνος, και οι οποίοι θα παίξουν έξυπνα με τα δικά του όπλα στο παιχνίδι που αυτό έχει στήσει, έτσι ώστε να αποφευχθεί η περίπτωση εμφυλίου αιματοκυλίσματος, καθώς και η διαφαινόμενη διάλυση της χώρας με την επακόλουθη εξαφάνιση του Ελληνικού Έθνους,
... δηλαδή την δημιουργία μιάς Πατριωτικής Κίνησης απαλλαγμένης όμως από εγωπαθητικές αρχηγικές βλέψεις και δεσμεύσεις, ένθεν κακείθεν, η οποία την μόνη δέσμευση που θα πρέπει να έχει θα είναι απέναντι στο Έθνος και την Φυλή.
Μια τέτοια κίνηση, εάν κατάφερνε να αποκτήσει έρεισμα στον λαό (και ναι μπορεί ... υπάρχει κάτι τέτοιο), θα μπορούσε να ανατρέψει όλα όσα έχουν γίνει μέχρι στιγμής, και να οδηγήσει την χώρα μέσα από μιά νέα αρχή σε καινούργιους δρόμους.
Βέβαια κάτι τέτοιο σημαίνει ότι, θα πρέπει να συστρατευτούν πολλοί καλοί και άξιοι άνθρωποι, οι οποίοι με αυταπάρνηση θα εργαστούν ακάματα για το γενικό καλό και την συνέχεια του Έθνους, καθώς επίσης θα χρειαστεί και σκληρή δουλειά απ' όλους εμάς τους υπολοίπους, για να το πετύχουμε.
Σ' αυτόν τον αγώνα, η Πατρίδα θα έχει ανάγκη τον καθέναν, και όλους μας, ιδιαίτερα όμως το σπουδασμένο και κατηρτισμένο δυναμικό της, το οποίο θα κληθεί να σηκώσει στους ώμους του την βιομηχανική, τεχνολογική και παραγωγική ανάπτυξη της χώρας.
Αν όμως αυτοί απουσιάσουν ... τότε ποιός θα πρωτοπορήσει, ποιός θα παλέψει και θα δημιουργήσει την ανάπτυξη ;; ... ο φούφουτος  θα το κάνει ;;
Τους λόγους και όλα τα συναφή, με την περίπτωση αυτή, τα έχω εκθέσει εκεί, στο 5ο Μέρος του ‘‘Αγναντεύοντας το Μέλλον ... της Ελλάδος’’ και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω εδώ ... όποιος θέλει ας ανατρέξει στο έν λόγω άρθρο.    
Αν υπάρξουν άτομα να γίνει κάτι τέτοιο, τότε πρέπει να συντομεύουν όσο το δυνατόν, ώστε όχι μόνο η κίνηση να πάρει μέρος στις επόμενες εκλογές [ που πιθανόν να είναι και οι τελευταίες ], όσο γρήγορα και αν γίνουν αυτές, αλλά να διεκδικήσει και την πρωτοκαθεδρία, καθώς μόνο έτσι ίσως θα έχει την ευκαιρία να δράσει πραγματικά, πρίν γίνουν και οριστικοποιηθούν κάποια πράγματα που μαγειρεύονται στην ΕΕ, και τα οποία θα καθιστούν δύσκολες άν όχι απαγορευτικές πολλές κινήσεις και διαδικασίες στο μέλλον.
Μερικοί αναρωτιούνται ... πως μπορεί να γίνει αυτό [ η ανάπτυξη ... αφού η χώρα έχει διαλυθεί ] ... όμως πρέπει να έχουν υπ' όψιν τους ότι όλα αυτά που έχουν γίνει (δάνεια, υπογραφές, μνημόνια, εκχωρήσεις, παραχωρήσεις, ξεπουλήματα και λοιπά) μπορούν να αναιρεθούν πολύ εύκολα ... αρκεί όπως είπαμε να υπάρξει θέληση προς τούτο .
Η τελευταία αυτή περίπτωση μοιάζει να είναι η μόνη μας ελπίδα, ώστε να αποφύγουμε το προδιαγεγραμμένο αποικιακό μέλλον της χώρας ... το μέλλον εκείνο όπου πλέον θα παύσει να υπάρχει το Έθνος ... και πιθανόν μόνο τύποις να συνεχίσει να υπάρχει μιά χώρα Ελλάς, εάν δεν κατατμηθεί σε αυτόνομες ΕΟΖ.
Βέβαια κάποιοι λένε :
«Αν οι Εκλογές άλλαζαν κάτι τότε θα είχαν καταργηθεί»
και συνεχίζουν :
«Οι Εκλογές δεν αλλάζουν το έργο, παρά μόνο τους ρόλους των ηθοποιών»
Πατώντας λοιπόν πάνω σ' αυτά, πολλοί ισχυρίζονται ότι, οι Εκλογές δεν έχουν σημασία αφού ισχύουν τα παραπάνω και δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι.
Εν μέρει βέβαια έχουν δίκαιο ... αλλά μόνο εν μέρει ... διότι ναι το έργο μέχρι στιγμής είναι στημένο και οι ρόλοι είναι μοιρασμένοι, και επιπλέον παίζεται στο γήπεδο αυτών που έχουν στήσει το παιχνίδι ... όμως δεν είναι ανάγκη εμείς να παίξουμε και με τους δικούς τους κανόνες ή την συνήθη σύνθεση, και αυτό είναι που μπορεί να αλλάξει το αποτέλεσμα.
Από την άλλη όμως, επειδή είναι στημένα τα πράγματα, το να μην κάνουμε και απολύτως τίποτε, ή ακόμη και να εναντιωνόμαστε, επειδή διατηρούμε κάποιες επιφυλάξεις ως προς την καθαρότητα και αποτελεσματικότητα του παραπάνω εγχειρήματος, όχι μόνο στερούμε την πιθανότητα επιτυχίας του, αλλά είναι σαν να συμβάλουμε καθοριστικά στην αποτυχία του και στην συνέχεια της σχεδιασμένης κατάστασης ... όθεν και της πορείας της Πατρίδος προς τον θάνατόν της, οπότε ακόμη και αν οι πιθανότητες επιτυχίας είναι ελάχιστες, [πράγμα που ουδόλως βέβαια ισχύει, αλλά απεναντίας έχει πάρα πολλές, αρκεί να μαζευτούν πολλοί ικανοί και να το τρέξουν οργανωμένα και γρήγορα ] πάλι θα έπρεπε να μην το αμελήσουμε, αλλά να εκμεταλλευτούμε και την παραμικρή πιθανότητα, αν θέλουμε να λέμε ότι προσπαθήσαμε να μην χαθεί η Πατρίδα και το Έθνος.
τα δε λεγόμενα από κάποιους ... ότι αυτό δεν γίνεται .... μπλά ... μπλά .... μπλά, τα ακούω βερεσέ, για να μην 'πω ότι επειδή φοβούνται να κάνουν το οτιδήποτε, σαν κότες και κιοτήδες που είναι, προσπαθούν να αποσείσουν τις ευθύνες τους ... και απλά όλα τα δήθεν πατριωτικά τους λογρίδια και ξεσπάσματα, δεν είναι τίποτε άλλο παρά πορδές !! ... Και βέβαια καλά κάνουν και φοβούνται ... δεν λέω ότι δεν θα έπρεπε, αλλά ας αναλογιστούν επιτέλους, τι θα πρέπει να φοβούνται περισσότερο ;; ... να εκτεθούν με πιθανότητα να τους τύχει μια στραβή, ή το να παραδοθούν αμαχητί και να πάνε ως πρόβατα στην σφαγή ;; ... όχι μόνο οι ίδιοι αλλά σέρνοντας μαζί τους σ' αυτό τα παιδιά και τα εγγόνια τους, αλλά και την Πατρίδα και το Έθνος ολόκληρο ;;
Και ας σταματήσουν επιτέλους να μιλάνε για σύσταση Ομάδων και άλλων τινών, αυτά καμμία Πατρίδα και κανένα Έθνος δεν πρόκειται να σώσουν ... ίσως απλά και μόνο τους ίδιους, την οικογένειά τους και μερικούς φίλους ... αν και γενικά είναι αμφίβολο ότι θα καταφέρουν το οτιδήποτε τελικά, παρά μόνο ίσως να παρατείνουν για λίγο διάστημα τον χρόνο τους ... εάν δεν υπάρξει κάτι που θα φέρει την ανατροπή στα σχέδια αυτών που μηχανεύονται την διάλυση και καταστροφή της Ελλάδος και των Ελλήνων ... δεν θα διστάσω λοιπόν να 'πω ότι, για το μόνο που οι εν λόγω στην ουσία κόπτονται, άσχετα το τι λένε, είναι για το τομάρι τους και μόνο !!
Όσο για 'κείνους τους υπερ-πατριώτες ... ναι ... ναι ... για κείνους τους πατριώτες του κώλου ... που δεν μπορούν λέει να εκτεθούν, διότι έτσι βάζουν το κεφάλι τους στον ντουρβά, και μπορεί να τους την πέσουν μερικοί-μερικοί του συστήματος ... έχω να τους ρωτήσω για ποιά πατρίδα μιλάνε ;; ... ποιόν υπέρ πάντων αγώνα θα κάνουν ;; τι μπαρούφες ξαμολάνε ότι θα προτάξουν τα στήθη τους στον εχθρό ... αν δεν τολμάνε να εκτεθούν ακόμη και σε μια ειρηνικού τύπου αντίδραση ... να ξεκινήσουν μιά κίνηση ... να συστήσουν ένα κόμμα και να παλέψουν για την Πατρίδα ;; 
... Όλοι αυτοί τολμώ να 'πώ ότι το λιγότερο κοιτάζουν μόνο την πάρτη τους και καμμία Πατρίδα ... πως θέλουν να συγκριθούν με μιά υποτιθέμενη στραβή (που άλλωστε μπορεί να σου τύχει ακόμη και πέφτοντας απ' το κρεβάτι σου) με όλους εκείνους που πήραν μέρος σε πολέμους και επαναστάσεις ;; ... εκεί που πλέον δεν μιλούσαν για απλή πιθανότητα κάτι να τους τύχει ... αλλά για σιγουριά ότι πολλοί δεν θα γυρίσουν πίσω ... παρά νεκροί ;; 
... βουλώστε το λοιπόν, βγάλτε τον σκασμό και σταματήστε να λέτε απλά για να λέτε ... αφού δεν είστε παρά κιοτήδες και παρτάκηδες !!  Άντεστε από 'κεί χάμω !!!
ζ).  Βεβαίως οτιδήποτε και οποιαδήποτε άλλη ενέργεια θα μπορούσε να βοηθήσει την Πατρίδα, δεν θα πρέπει να πάει στην άκρη, αλλά όλα πρέπει να μπούν σε δράση και να συστρατευθούν, ώστε να επιτύχουμε την σωτηρία και την ανάσταση του Έθνους και της Πατρίδος, οτιδήποτε μπορεί να κάνει κάποιος για να συμβάλει σ' αυτό, πρέπει και είναι υποχρεωμένος να το κάνει ... ειδάλλως δεν μπορεί να λογίζεται Έλληνας !!!!
Όμως οποιαδήποτε ιδέα, κίνηση ή ενέργεια πρέπει και οφείλει να εστιαστεί στο εδώ και τώρα, και όχι στο μέλλον, διότι η Πατρίδα κινδυνεύει άμεσα ... τώρα, αυτήν την στιγμή ... και αύριο μπορεί να είναι πλέον αργά ... οπότε όσο καλό και να είναι αυτό (ιδέα, κίνηση, ενέργεια) μπορεί να μην προλάβει, και όταν εκδηλωθεί να μην έχει πλέον αντικείμενο, αφού το Έθνος και η Πατρίδα θα έχουν χαθεί, γι' αυτό πρέπει να τρέξουμε και να τα υλοποιήσουμε πρίν να είναι αργά ... βρείτε κάτι που μπορεί να συμβάλει στην διατήρηση του Έθνους και της Πατρίδος και κάντε το τώρα ... όχι αύριο !!!
η).  Λοιπόν λεβέντες και λεβέντισσες, τα πράγματα είναι απλά, πάρα μα πάρα πολύ απλά !!
... Θέλετε ή δεν θέλετε να παλέψετε για την Ζωή, το Μέλλον το δικό σας και των παιδιών σας, για την Χώρα, για την Πατρίδα και το Έθνος ;; 
... απαντήστε που να πάρει ο διάολος .... Ναί ή Ού ;; ... θέλετε ή δεν θέλετε ;;

... Διότι δεν γίνεται το ένα να σας μυρίζει, το άλλο να σας βρωμάει, το ένα έτσι το άλλο αλλιώς ... αυτά το μόνο που δείχνουν είναι ότι τελικά είστε χειρότεροι και από τους κόπρους του Αυγείου ... 
-  Να Πλημμυρίσετε τους δρόμους ... δεν το κάνετε,
-  Να κάνετε Ολική Στάση Πληρωμών ... δεν το κάνετε,
-  Να πάρετε ότι βρείτε και να τα κάνετε Όλα λαμπόγυαλο ... δεν το κάνετε,
-  Να πιάσετε και να κρεμάσετε Όλους τους υπευθύνους ... δεν το κάνετε,
-  Να Φτιάξετε ένα κόμμα και να πάρετε την Εξουσία ... ειρηνικά αφού είστε κιοτήδες και δεν μπορείτε αλλιώς ... δεν το κάνετε,
-  Να κάνετε Επανάσταση ... αυτό και αν δεν κάνετε.

.. απεναντίας όμως

-  Συνεχίζετε να Ψηφίζετε όλους αυτούς που σας κοροϊδεύουν και πουλάνε εσάς και την Πατρίδα,
-  Συνεχίζετε να Γλείφετε κώλους κομματαρχών και κομματάκηδων,
-  Συνεχίζετε να Μήν βγάζετε άχνα όσους φόρους και να σας βάζουν,
-  Συνεχίζετε να Πληρώνετε τους τοκογλύφους ... και παύετε μόνο όταν δεν έχετε πλέον μία,
-  Σας Ληστεύουν τον Κόπο μιας Ζωής και βγάζετε τον σκασμό,
-  Σας κόβουν Συντάξεις και Περίθαλψη (λεφτά που εσείς έχετε πληρώσει) και πάλι απλά μουρμουρίζετε,
-  Σας βάζουν θηλιές και χαλκάδες για να σώσουν τις Τράπεζες των Αφεντάδων τους, και σεις ξύνετε τον κώλον σας,
-  Σας υποχρεώνουν με το έτσι θέλω να έχετε τα χρήματά σας στις τράπεζες των αφεντάδων τους και σας απαγορεύουν να τα διαχειριστείτε, και δεν βγάζετε άχνα,
-  Χαρίζουν την ΓΗ και τον ΠΛΟΥΤΟ της Χώρας, που γι' αυτά έχυσαν το ΑΙΜΑ τους οι Γονείς και οι Παππούδες σας, και εσείς σαν ηλίθιοι δεν βγάζετε μιλιά,
-  Εκχωρούν την Πατρίδα, Υποθηκεύουν την Χώρα και το Έθνος, και εσείς ως άλλοι κρετίνοες χαχανίζετε,
-  Αφήνουν το κάθε Τσόλι, να καίει, να ληστεύει και να καταστρέφει, και δεν κάνετε τίποτε,
-  Σας πετάνε στο Δρόμο, και στο σπίτι σας βάζουν πιθήκια, και εσείς απλά... αυτοκτονείτε,
-  Κάνουν την Χώρα μπουρδέλο και ξέφραγο αμπέλι, και εσείς περί άλλων τυρβάζετε.

... αλλά συγγνώμη ξέχασα ... κάτι κάνετε !!

-  Γίνατε κωλοσφουγγάριοι του κάθε τιποτένιου,
-  Παίρνετε μέρος στα πράντια και μοστράρετε τον κώλο σας,
-  ναί ... γίνατε δημοκράταροι και αλληλέγγυες λουλούδες,
-  Προσκυνήσατε και γλείψατε κάθε σκατό ... χειρότερα από τις μύγες,
-  Γίνατε και τι δεν γίνατε ... αλλά και τι δεν κάνατε ... όλες τις παλιαθρωπιές και τα στραβά εσείς τα κάνατε,
-  Καραγκιόζηδες, ρουφιάνοι, προδότες και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κάποιος.

Δεν τα λέω καλά και έχω λάθος ;; ... δεν νομίζω !!
-  Αν ήταν λάθος όλα αυτά ... τότε η κατάσταση θα ήταν διαφορετική !!
-  Αν σχεδόν το σύνολο αυτού του κοπρολαού δεν ήταν όλα τα παραπάνω ... τότε δεν θα είμαστε στο γνωστό χάλι !!
-  Αν ήταν αρκετοί οι Σωστοί ... πάλι δεν θα είχαμε φτάσει εδώ που είμαστε !!
Ότι έγινε όμως, δυστυχώς δεν ξεγίνεται ... μόνο να διορθωθεί μπορεί !!
Όμως πρέπει να αποφασίσετε ... θα πάτε σαν πρόβατα στην σφαγή ;;; ... γιατί αυτό είναι απόλυτα σίγουρο, αν δεν αλλάξουν τα πράγματα ... ή θα αντιδράσετε ;;
Αφήστε στην άκρη, θεούς, θεούληδες, προφητείες, μετάνοιες, τουρλοκωλιάσματα, συμμαχίες και άλλα μπαρμπούτσαλα ... Κανείς και Τίποτε δεν θα σώσει την Ελλάδα ... παρά μόνο οι ίδιοι οι ΈΛΛΗΝΕΣ ... εάν βεβαίως ...ξυπνήσουν ... και πάρουν την μοίρα στα χέρια τους !!
Όμως αυτό, δεν πρόκειται, να συμβεί, δηλαδή, να το κάνουν πέντε δέκα, και οι υπόλοιποι να περιμένουν τους τρελούς να βγάλουν το φίδι από την τρύπα ... χρειάζεται σύσσωμος ο Λαός να ΣΗΚΩΘΕΙ και να ΠΑΛΕΨΕΙ ... και όταν ο Λαός αποφασίσει και ξεκουνήσει ... τότε θα βρεθεί και αυτός που θα Οδηγήσει ξανά την Ελλάδα στον δρόμο της Δόξας ... αλλά μόνο τότε ... αλλιώς ας δέσουμε μια πέτρα στο λαιμό μας και να πάμε να φουντάρουμε ... πιό φτηνά και βολικά θα μας έρθει !!!!!
Εν επιλόγω
Να γιατί λέω ότι το ερώτημα ‘‘Μέσα ή έξω’’ ή αλλιώς ‘‘να μείνουμε ή να φύγουμε’’ που κάνουν πολλοί είναι κίβδηλο και ίσως ηλίθιο αν όχι ανθελληνικό ...

Λοιπόν τι θα γίνει ... θα το παλέψουμε ή θα περιμένουμε να πέσει η ταφόπλακα ;;

.. η απάντηση αναμένεται να δοθεί ... απ' όλους εσάς ... τους ‘‘υποτιθέμενους‘‘ Έλληνες !!!!
https://ergdhmerg.wordpress.com/


= // =