ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΡΤΩΝΤΑΙ ΑΠΟΨΕΙς ΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ,ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΑ ΘΕΜΑΤΑ..ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙς,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΜΕ ΤΙς ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΤΑΣΣΟΜΑΙ Η ΙΔΙΑ..ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΔΩ ΑΠΟΦΕΥΓΩ-ΠΛΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ ,ΟΤΑΝ ΚΡΙΝΩ ΣΚΟΠΙΜΟ-ΝΑ ΕΚΘΕΤΩ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΘΕΣΕΙΣ...



Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΙ ΜΑΓΙΚΟΙ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΙ ΤΩΝ ΚΑΡΑΒΙΩΝ ΤΩΝ ΒΙΚΙΝΓΚΣ


Οι μαγικοί κρύσταλλοι των καραβιών των Βίκινγκς
Από τον Αντώνη Κυριαζή
 
Πώς κατάφερναν οι Βίκινγκς να διασχίζουν ωκεανούς και να βρίσκουν το δρόμο τους μέσα σε σκοτεινά και θυελλώδη νερά ή μέσα στην ομίχλη;
 
Σύγχρονη αναπαράσταση των τελετών των Βίκινγκς στο ετήσιο φεστιβάλ Up Helly Aa στο Λάρικ (Lerwick) των νησιών Σέτλαντ. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι αρχαίοι θρύλοι για τα μαγικά «ηλιοτρόπια» που τους καθοδηγούσαν στα ταξίδια είναι αληθινοί. Photo: AFP. Πηγή: Supplied
 
ΑΝ Η ΜΝΗΜΗ των Βίκινγκς έμεινε ανεξίτηλα χαραγμένη στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια ιστορία, αυτό οφείλεται στην ικανότητά τους να διασχίζουν με τα γοργοτάξιδα καράβια τους θάλασσες και ωκεανούς με απαράμιλλη ναυτοσύνη.
 
Χάρη στην ικανότητά τους στη ναυσιπλοΐα, αλλά και στον πόλεμο, κατάφεραν μέσα σε τρεις αιώνες (800-1066) να εξαπλωθούν σε μια τεράστια έκταση που ξεκινά από τη Ρωσία, περνά από τη σκανδιναβική χερσόνησο, διασχίζει οριζόντια ολόκληρο τον Βόρειο Ατλαντικό, από την Αγγλία και την Ιρλανδία μέχρι τα νησιωτικά συμπλέγματα στα βόρεια της Σκωτίας και φτάνει στην Ισλανδία, τη Γροιλανδία και τέλος στη Βίνλαντ, στον σημερινό ανατολικό Καναδά. Επίσης εμφανίσθηκαν ως Βάραγγοι στο Βυζάντιο, στη Βόρεια Αφρική, την Ιταλία και την Ισπανία, αλλά και στη Γαλλία ως Νορμανδοί, που σημαίνει «άνθρωποι απ’ το Βορρά».
 
Πώς όμως εύρισκαν το δρόμο τους μέσα σε θύελλες και καταιγίδες, στα τρικυμισμένα νερά του ωκεανού, διασχίζοντας θάλασσες με σκοτεινό ουρανό γεμάτες ομίχλη;
 
Τα περίφημα τραγούδια τους, οι σάγκα, που αφηγούνται τα πρώτα ταξίδια των Βίκινγκς και την μετανάστευση στην Ισλανδία, μνημονεύουν με τους παρηχητικούς στίχους τους μια μυστηριώδη «ηλιακή πέτρα» που τους καθοδηγούσε στα τολμηρά ταξίδια τους, δείχνοντάς τους το δρόμο.
 
Επειδή όμως τα σάγκα περιέχουν ιστορίες μερικές φορές ρομαντικοποιημένες και φανταστικές, με τις ποιητικές υπερβολές που είναι απαραίτητες για να εντυπωθούν στο νου των ανθρώπων, οι αναφορές τους αμφισβητήθηκαν έντονα ως προϊόν μυθοπλασίας και γι’ αυτό υποτιμήθηκαν από τους μελετητές. Η σύγχρονη όμως έρευνα δείχνει ότι οι αρχαίοι θρύλοι έλεγαν την αλήθεια.
 
Μια μαγική πυξίδα
 
Γνωρίζουμε ότι οι Βίκινγκς χρησιμοποιούσαν τον Ήλιο και τ’ αστέρια με τον ίδιο τρόπο που τα χρησιμοποιούσαν όλοι οι αρχαίοι ναυτικοί. Ο Πολικός Αστέρας, το πιο λαμπρό άστρο στην ουρά της Μικρής Άρκτου, που μένει πάντα ακίνητο στο Βορρά, κάνοντας τα υπόλοιπα άστρα να φαίνονται ότι περι-πολούν γύρω του, ήταν ένα αξιόπιστο σημάδι για την κατεύθυνση που θα ακολουθούσαν τη νύχτα. Τι γινόταν όμως όταν τα αστέρια ήταν κρυμμένα; Όταν η ομίχλη και τα σύννεφα σκέπαζαν τον ουρανό, εμποδίζοντας το φως τους να φτάσει στη Γη; Όταν οι θύελλες κάλυπταν ακόμη και αυτό το φως του Ήλιου για μέρες; Πώς εύρισκαν τον δρόμο τους στην φουρτουνιασμένη θάλασσα μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Τα στοιχεία αυτά για ένα καράβι είναι η απόλυτη καταστροφή.
 
Σ’ αυτές τις αντίξοες συνθήκες, λένε οι σάγκα, ο τιμονιέρης των Βίκινγκς έπαιρνε στα χέρια του κάποιους μυστηριώδεις «μαγικούς κρυστάλλους» που του επέτρεπαν να κατευθύνει το καράβι με ασφάλεια στον προορισμό του.
 
Τερατώδης μυθολογική φαντασία; Ή πραγματικό στοιχείο της αρχαίας τεχνολογίας;
 
Ένας Βίκινγκ κράτα στο χέρι του έναν μαγικό κρύσταλλο για να βοηθήσει στην πλοήγηση στον σκοτεινό ωκεανό. Photo: Vikings / History Channel. Πηγή: Supplied
 
Κατ’ αρχάς, οι Βίκινγκς χρησιμοποιούσαν τον γνώμονα – ένα από τα αρχαιότερα και απλούστερα επιστημονικά αστρονομικά όργανα. Με τον γνώμονα μπορεί κάποιος να βρει τη γραμμή Βορρά-Νότου, τη χρονική στιγμή που ο Ήλιος μεσουρανεί και να μετρήσει τις ώρες.
 
Είναι γνωστό ότι ο Μέτων ο Αθηναίος, αστρονόμος της αρχαίας Αθήνας του 5ου π.Χ. αιώνα, χρησιμοποιώντας το ηλιοτρόπιο, ένα είδος τελειοποιημένου γνώμονα, ανακάλυψε ότι οι εαρινή και η φθινοπωρινή ισημερία καθώς και το θερινό και χειμερινό ηλιοστάσιο χωρίζουν το χρόνο σε τέσσερις εποχές άνισης διάρκειας. Οι μετρήσεις του Μέτωνα χρησίμευσαν ως βάση για τον καθορισμό της ετήσιας φαινομενικής τροχιάς του ηλίου που είναι γνωστή και ως εκλειπτική. Το μεσημέρι του χειμερινού ηλιοστασίου (21 Δεκεμβρίου) ο γνώμονας δημιουργεί τη μέγιστη σκιά σε σχέση με το μεσημέρι οποιασδήποτε άλλης ημέρας, ενώ το μεσημέρι του θερινού ηλιοστασίου (21 Ιουνίου) η σκιά του γνώμονα είναι η ελάχιστη. Ρόλο γνώμονα έπαιζαν και οι οβελίσκοι των Αιγυπτίων.
 
Παρόμοιος ήταν ο νηογνώμονας των Βίκινγκς. Αποτελείτο από δύο γνώμονες, έναν κάθετο κι έναν οριζόντιο, ευθυγραμμισμένους στους άξονες Βορρά-Νότου και Ανατολής-Δύσης, που έριχναν τη σκιά τους σε έναν οδοντωτό δίσκο από ξύλο, οριζόντια τοποθετημένο. Το όργανο αυτό ανακατασκευάστηκε από διασωθέν τμήμα του ξύλινου δίσκου που βρέθηκε το 1948 στο Uunartoq της Γροιλανδίας.

 
Αναπαράσταση του νηογνώμονα των Βίκινγκς με βάση τον οδοντωτό δίσκο που βρέθηκε Uunartoq της Γροιλανδίας το 1948 (αριστερά). Ο νηογνώμων αυτός χρησιμοποιείτο ως πυξίδα για τον προσδιορισμό της κατεύθυνσης. Image: Supplied
 
Το βασικό όμως ερώτημα παραμένει: πώς χρησιμοποιούσαν τον νηογνώμονα όταν ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος και το φως λιγοστό;
 
«Ο καιρός ήταν θολός και χιονισμένος, όπως είχε προβλέψει ο Σίγκουρντουρ. Τότε ο βασιλιάς κάλεσε τον Σίγκουρντουρ και τον Νταγκούρ (τους γιους του Ράιγιλφουρ) κοντά του. Προέτρεψε όλους να κοιτάξουν έξω και κανείς δεν μπορούσε να δει ένα κομμάτι καθαρού ουρανού. Κατόπιν ζήτησε από τον Σίγκουρντουρ να του πει πού ήταν ο ήλιος εκείνη την εποχή. Εκείνος έδειξε ένα σημείο. Τότε ο βασιλιάς είπε να του φέρουν την ηλιακή πέτρα, την κράτησε στα χέρια του και είδε προς τα πού ακτινοβολούσε το φως της, επαληθεύοντας έτσι άμεσα την υπόδειξη του Σίγκουρντουρ».
 
Απόσπασμα από τη σάγκα Rauðúlfs þáttr (Επεισόδιο με τον Κόκκινο Λύκο). Το Rauðúlfs þáttr είναι μια σύντομη αλληγορική ιστορία που διατηρείται στην Ισλανδία σε πολλά μεσαιωνικά χειρόγραφα και αφηγείται την επίσκεψη του Αγίου Όλαφ (πρόκειται για τον Όλαφ Χάραλντσον Β΄, βασιλιά της Νορβηγίας την περίοδο 995-1030) σε έναν σοφό που ονομάζεται Ρέλιγουφς (Rauðúlfs).
 
Τα μακρόστενα πλοία των Βίκινγκς ήταν κατασκευασμένα με μια περίπλοκη τεχνική που τα καθιστά ακόμη και σήμερα θαύματα της ναυπηγικής τέχνης. Image: Supplied
 
Το απόσπασμα μιλά για μια ηλιακή πέτρα, που όταν την κρατούσε κάποιος στο χέρι μπορούσε να βρει τη θέση του Ήλιου, όσο σκοτεινός και συννεφιασμένος κι αν ήταν ο ουρανός. Γιατί όταν ξέρεις πού είναι ο Ήλιος τότε γνωρίζεις και πού βρίσκεσαι.
 
Μια τέτοια ηλιακή πέτρα ανασύρθηκε πρόσφατα από το ναυάγιο ενός πλοίου της Ελισαβετιανής εποχής (1592) που μετέφερε θησαυρούς των Βίκινγκς, δείχνοντας έτσι πως τα έπη των Βίκινγκς δεν έλεγαν ψέματα.
 
Οι Βίκινγκς είχαν βρει τρόπο να χρησιμοποιούν αυτόν τον «μαγικό» κρύσταλλο για να εντοπίσουν τη θέση του Ήλιου και κατόπιν, με τον γνώμονα του πλοίου, να βρίσκουν τον άξονα Βορρά-Νότου.
 
Η σχετική μελέτη των επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο Loránd Eötvös στην Ουγγαρία, που προσπαθούν να διακρίνουν την αλήθεια πίσω από το μύθο, δημοσιεύτηκε στο Proceedings of the Royal Society of London A.
 
Οι επιστήμονες πραγματοποίησαν δοκιμές με μια σειρά κρυστάλλων για να επαληθεύσουν τα λεγόμενα της ισλανδικής σάγκα. Χρησιμοποιήθηκαν πολλοί πολωμένοι κρύσταλλοι σε διάφορες καιρικές συνθήκες και σε διαφορετικές χρονικές στιγμές του έτους. Στόχος να φανεί πόσο αποτελεσματικά καθόριζαν τη θέση του Ήλιου.
 
Δοκιμάστηκαν φυσικοί κρύσταλλοι Κορδιερίτη και Τουρμαλίνης. Οι λίθοι αυτοί περιέχουν κρυστάλλους ανθρακικού ασβεστίου παρόμοιους με αυτούς του δείγματος κρυστάλλου από το ναυάγιο της Ελισαβετιανής εποχής και την ισλανδική κρύσταλλο (ασβεστίτης) που χρησιμοποιείται έως σήμερα στην κατασκευή οπτικών οργάνων.
 
Ο ασβεστίτης βρέθηκε να είναι γενικά ο πιο ακριβής. Ωστόσο, η τουρμαλίνη και ο κορδιερίτης ήταν καλύτεροι σε ορισμένες περιόδους του έτους ή σε συγκεκριμένους χώρους.
 
Ομοίωμα πλοίου των Βίκινγκς παραδίδεται στη φωτιά στο αποκορύφωμα των εορταστικών εκδηλώσεων στο ετήσιο φεστιβάλ Up Helly Aa στο Λάρικ των νησιών Σέτλαντ στη Σκωτία. Η σύγχρονη έρευνα δείχνει ότι οι Βίκινγκς είχαν ένα εκπληκτικά αποτελεσματικό μέσο πλοήγησης σε άσχημες καιρικές συνθήκες. Photo: AFP. Πηγή: Supplied
 
Μπορεί οι Βίκινγκς της μεσαιωνικής περιόδου να μην είχαν την προχωρημένη τεχνολογία των αρχαίων Ελλήνων στη ναυσιπλοΐα (βλ. Μηχανισμός των Αντικυθήρων), είχαν βρει όμως τρόπο να πολώνουν το φως στους κρυστάλλους που χρησιμοποιούσαν, όπως κάνουμε εμείς σήμερα στα γυαλιά ηλίου. Σε αυτό τους βοηθούσε η δομή του ίδιου του κρυστάλλου του ασβεστίου, του οποίου η μικροπρισματική δομή μπορούσε να καμπυλώνει το φως διαχέοντάς το με διαφορετικές ποσότητες σε διαφορετικές γωνίες.
 
Ας μην ξεχνάμε πως οι κρύσταλλοι των Βίκινγκς δέχονταν το λιγοστό φως που διαχεόταν από τα σύννεφα και όχι το φως που προέρχεται απευθείας από τον Ήλιο. Οι πολωμένοι κρύσταλλοι, ενεργώντας σαν φίλτρο, διαχώριζαν αυτές τις ακτίνες στα δύο, μετατρέποντας έτσι τον κρύσταλλο σε ένα είδος γνώμονα ή μάλλον εξάντα.
 
Όταν κάποιος κοιτούσε μια συννεφιασμένη μέρα, με λιγοστό φως, μέσα από μια π.χ. ημιδιαφανή τουρμαλίνη, έβλεπε μια διπλή φωτεινή ένδειξη, εξαιτίας της πόλωσης του φωτός. Όταν ο κρύσταλλος στρεφόταν προς τον Ήλιο, τότε οι δύο κουκκίδες πλησίαζαν η μια την άλλη, και ενώνονταν σε μια όταν ο κρύσταλλος ευθυγραμμιζόταν με την ακριβή θέση του Ήλιου.
 
Και από τη στιγμή που σημείωναν την θέση του Ήλιου, με τον νηογνώμονα που είχαν, μπορούσαν να χαράξουν πορεία προς το ασφαλέστερο λιμάνι.
 
youmagazine
 
Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

ΤΙ ΘΑ ΠΡΑΞΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΩΝ;

Τί θα πράξουμε γιά τα δηλητήρια των αεροψεκασμών;
      
θές, 25 Σεπτεμβρίου 2017, πάλι ξεσκίστηκαν να ψεκάζουν δηλητήρια από αέρος σε όλη την έκταση της Ελληνικής επικράτειας.
Γνωστή δουλειά, ήδη έχουμε εξοικειωθεί (με τον από αέρος αργό βιολογικό θάνατό μας…), άρα προς τί ένα ακόμη σχετικό άρθρο;
Δεν θα κομίσω γλαύκα ες Αθήνας, αλλά θα συζητήσουμε γιά το μετά.

Πρώτα, δυό-τρία λογάκια γιά τα κωλοαεροπλάνα αυτά, που ψεκάζουν απάνω μας δηλητήρια.
Αυτή τη δουλειά δεν την κάνουν ιδιώτες. Κανείς ιδιώτης δεν μπορεί να σηκώσει ταυτόχρονα τόσα πολλά αεροπλάνα πάνω απ’ την Ελλάδα, επί τόσες μέρες κάθε έτος. Ο σχετικός προϋπολογισμός υπερβαίνει ακόμη καί τις δυνατότητες ιδιωτικών αεροπορικών εταιρειών (με στόλους ολόκληρους αεροσκαφών). Τα μόνα που μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο (καί με λεφτά από πίσω, οργάνωση, κτλ) είναι τα μεγάλα κράτη, ή μεγάλοι υπερκρατικοί οργανισμοί.
Πάντως γιά τα ψεκαστικά δολοφονικά αεροσκάφη, το θέμα έχει ξεκαθαρίσει πρό πολλού. Πρίν μερικά χρόνια, οι όπισθεν των ψεκασμών κρυπτόμενοι ( ; ) πήγαν να κάνουν αυτές τις μαγκιές καί στην Κίνα. Έστειλαν ένα ψεκαστικό, δοκιμαστικά. Αλλά οι Κινέζοι το κατέρριψαν, καί συνέλαβαν τους πιλότους – που πρόλαβαν καί πήδησαν έξω με τα αλεξίπτωτα. Λοιπόν, οι λεβέντες ήταν Ουκρανοί, καί ομολόγησαν ότι ενεργούσαν υπό τις διαταγές (καί γιά λογαριασμό) του ΝΑΤΟ. (Το παραδέχτηκαν αμέσως – διότι, άμα τους βάσταγε, ας τό ‘παιζαν σκληρά αντράκια στους μάστορες των βασανιστηρίων! Lol!!!)
Από ‘κεί καί μετά, ένα ευγενικό Κινέζικο χέσιμο στον κύριο ( ; ) πρέσβυ της Επ-embassy ήταν αρκετό, γιά να μην ξαναπατήσουν τέτοια αεροσκάφη στους Κινέζικους ουρανούς.
Αυτά δεν τα έβγαλα απ’ το μυαλό μου, διότι η είδηση αναγράφηκε καί σε Ελληνόφωνα ειδησεογραφικά σάϊτς. (Μόνο που δεν έψαξα να την ξαναβρώ γιά το άρθρο.)Αποτέλεσμα εικόνας για αεροπλανο που ψεκαζει

Μερικά τεχνικά στοιχεία.
Τα συγκεκριμένα αεροσκάφη πετάνε σε ύψος 20 km, δηλαδή στα όρια της στρατόσφαιρας. (Γιά σύγκριση, τα επιβατηγά -Boeing, Airbus- πετάνε στα 10 km, καί πολύ σπάνια ανεβαίνουν γιά λίγο μέχρι καί τα 15 km, ενώι τα πολεμικά -σε καιρό ειρήνης- πετάνε στα 6 km.) Συνήθως είναι Boeing μετετραμμένα γιά ψεκασμούς, αλλά κανένα τους δεν φέρει διακριτικό αριθμό στην άτρακτο ή στο πηδάλιο. Ούτε σημαία κράτους, ούτε άλλο διακριτικό. Επίσης, καί αντίθετα με τα επιβατηγά ή/καί φορτηγά, δεν μεταδίδουν αναγνωριστικό κωδικό. (Εάν δούμε οποιονδήποτε ιστότοπο, που παρακολουθεί τις πτήσεις -ο γνωστότερος εδώ-, θα διαπιστώσουμε πως παρακολουθεί το κάθε αεροπλάνο, επειδή ανά πάσα στιγμή αυτό εκπέμπει τον κωδικό του – δηλ. τον αριθμό αερονηολογίου. Λέει το ποιό είναι, δηλαδή.)
Περιττό, βέβαια, να πω ότι τέτοια συγκάλυψη εφαρμόζουν μονάχα οι κακοποιοί – κι εδώ μιλάμε γιά καθαρούς δολοφόνους. (Εννοείται, αν συλληφθούν τέτοιοι παλιάνθρωποι, η στρατιωτική στολή που φοράνε δεν μετράει. Ένα απλό κωλόπανο είναι, γιά να μεταχειριστώ τη φρασεολογία μερικών-μερικών. Θα τύχουν της μεταχειρίσεως των κατασκόπων καί σαμποτέρ. Σύλληψη από οποιονδήποτε πολίτη, ανάκριση παντί τρόπωι, ακόμη καί με βασανιστήρια, καί θανάτωση.)

Κι εφ’ όσον είναι ΝΑΤΟ-ϊκά, τότε η βάση τους βρίσκεται είτε -το πιθανώτερο- στο Αβιάνο της Ιταλίας (που είναι βάση πυρηνικού πολέμου), είτε στο Ραμστάϊν της Γερμανίας.
Εφ’ όσον, τώρα, πρόκειται γιά καθαρά πειρατικά αεροσκάφη κακοποιών, γιατί δεν τα καταρρίπτουμε; Αφού, με τους πυραύλους που ήδη διαθέτουμε, τα 20 km ύψους τα φτάνουμε.
Ά, αγαπητοί μου, διότι το ΝΑΤΟ μας τραβάει προκαταβολικά τ’ αυτιά, μην τυχόν κι επιχειρήσουμε τίποτε …κακό. (Καί μάλιστα, το ΝΑΤΟ-ϊκο απαγορευτικό πέφτει -με στοίχημα!- κατ’ ευθείαν στα υψηλά κλιμάκια της Ελλάδας. Διότι -απ’ όσα ξέρω- αρκετοί πιλότοι της ΠΑ, ερωτηθέντες, δηλώνουν πλήρη άγνοια επί του θέματος.) Δηλαδή, να μην ενοχλήσουμε τους δολοφόνους μας, να μην προβάλουμε αντίσταση την ώρα που μας μαχαιρώνουν…

Κι ερχόμαστε στο ψητό.
Εφ’ όσον το ημέτερο ντοβλέτι κάθεται σούζα στους αλήτες του ΝΑΤΟ, εμείς τί μπορούμε να κάνουμε, γιά να σταματήσουμε τη δολοφονία μας; (Καί -μεταξύ μας- ποιό «ΝΑΤΟ», δηλαδή; Το ΝΑΤΟ είναι απλά ο «αυτοφωράκιας», ο «μπροστινός». Ο μεγάλος, ο πραγματικός ένοχος είναι οι ηπαπάρα. Διότι κάτι Δανοί, Ολλανδοί, καί λοιποί ΝΑΤΟ-ϊκοί ασήμαντοι άκαπνοι, δεν μας κάνουν τέτοια πράγματα.)
Αφού όπλα δεν μας αφήνουν να χρησιμοποιήσουμε, διπλωματική ισχύ δεν έχουμε (καί λεφτά δεν υπάρχουν, αληταρά ΓΑΠ), γενικώς συμβατική άμυνα δεν μπορούμε ν’ αντιτάξουμε, πώς μπορούμε ν’ αντιμετωπίσουμε τον εξελισσόμενο κι απροκάλυπτο βιολογικό μας αφανισμό;
Χμμμ… ας σκεφτούμε. Το ΝΑΤΟ, είπαμε; Μάλιστα. Δηλαδή, ο Οργανισμός Βορειο-Ατλαντικού Συμφώνου; Έ, ναί!
Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται μιά πιθανή απάντηση.
Βλέπετε, κυκλοφορεί μία ιστοριούλα, πως κάποτε καταρρίπταμε τα αεροσκάφη των Ατλάντων με «ψυχική ενέργεια». Καί γι’ αυτό, λέει, εξακολουθούμε να πληρώνουμε κάρμα ως έθνος – διότι αυτό που κάναμε, λέει, απαγορευόταν «άνωθεν».
Ώπα! Εδώ είμαστε!!!
Βέβαια, περιττό να πω ότι ο συγκεκριμένος μύθος κατά 99% μπήκε σε κυκλοφορία από στοές, διότι συνοδεύεται από την έμμεση πλην σαφέστατη απειλή να μην (ξανα)κάνουμε τίποτε. Όμως, καλά – εμείς να πληρώσουμε κάρμα, ως κιμπάρηδες που είμαστε. (Εδώ πληρώνουμε -απ’ το υστέρημά μας- χρήματα στη Γερμανία, αντί να μας πληρώνει αυτή. Το κάρμα προς όλους μας μάρανε; ) Οι αλήτες καί δολοφόνοι ηπαπαραίοι καί λοιποί παρεμφερείς, όμως, γιατί μέχρι στιγμής τη σκαπουλάρουν από τα κάρματα; Έ; Αυτό δεν μας το εξηγούν οι παραμυθάδες.
Αλλά επειδή, τώρα, αυτή η ιδέα της «ψυχικής ενέργειας» είναι λίαν ενδιαφέρουσα (καί χέζοντας πατόκορφα τις ανοησίες περί μονομερούς κάρματος), προτείνω το εξής:
Κάθε φορά που βλέπουμε ψεκαστικό των ΝΑΤΟ-ϊκών δολοφόνων, να το καταριέμαστε όλοι μαζί.
Μιά καλή κατάρα είναι η: «- Να πάρει φωτιά το αεροπλάνο σας καί να καήτε ζωντανοί!» Αλλά, ως προείπα, πρέπει να τη λέμε όλοι μαζί. Κι όχι από μέσα μας, αλλά φωναχτά. (Ώσπου νά ‘ρθει το αίσιον καί ευτυχές τέλος! lol!!!)
Βέβαια, άμα πέσει το ρημάδι πρίν προλάβει να σκορπίσει όλα τα δηλητήριά του, εκεί που θα πέσει θα γίνει Κρανίου Τόπος. Αλλά μήπως τώρα (με τα δηλητήρια διαμοιρασμένα …δημοκρατικώς ανά την Ελλάδα) είμαστε καλύτερα; Σιγά!
Επίσης, η κατάρα μπορεί καί να μην πιάσει. (Προς μεγίστην χαράν των ορθολογιστών.) Σωστά, αλλά τί είχαμε, τί χάσαμε;
Καί γιατί να μη δοκιμάσουμε, δηλαδή;
Τί μας συγκρατεί, να μην καταραστούμε τους απρόκλητους δολοφόνους μας; Το …κάρμα;

Υγ: Ούτε η ιδέα της ομαδικής κατάρας είναι δική μου. Τα του Μάρκο ντεΣάντ τωί Μάρκωι ντεΣάντ!    Εδώ.
Υγ 2: Οι αεροψεκασμοί με δηλητήρια, δηλαδή ο αργός, βασανιστικός βιολογικός θάνατος των σημερινών Ελλήνων, είναι καθαρή Ατλάντεια εκδίκηση. Μή σας μένει καμμία αμφιβολία.
Υγ 3: Έ, ρέ, καί ξεκλειδώσει το πανάρχαιο ξόρκι, που κατεβάζει μετεωρίτη!… (Κι όχι ακριβώς «ξόρκι»… είπαμε, δεν είναι σκέτες πέτρες, αλλά νοημοσύνες.) Εκεί να δήτε, ηπαπαραίοι, τί παναπεί «τρόμος απ’ τον ουρανό» κι «Ελληνική εκδίκηση»!!!
Αλλά προς το παρόν τη γλυτώνετε, επειδή το Θείο Σχέδιο απαιτεί συγκεκριμένο τρόπο τιμωρίας σας, κι όχι παρεμβάσεις δικές μας. Όμως, αγοράστε βαζελίνη σε μεγάλες ποσότητες. Θα τη χρειαστήτε λίαν προσεχώς! 
 

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Στην άβυσσο του σκότους της Ιστορίας

Οι στρατιωτικές ήττες ωχριούν μπροστά στις ήττες της Σκέψης και των Ιδεών…
Στις στρατιωτικές ήττες έχεις επίγνωση της ήττας σου. Δηλαδή η Σκέψη σου παραμένει «όρθια», οι Ιδέες σου παραμένουν σε «λειτουργία», η Συνείδησή σου δεν έχει αποσαθρωθεί…
Στις ήττες της Σκέψης και των Ιδεών τα πάντα έχουν ισοπεδωθεί. Δεν έχεις, ούτε στο ελάχιστο, συνείδηση της ήττας σου…


Τότε χάνεσαι μέσα στο σκοτεινό και αβυσσαλέο τούνελ της Ιστορίας. Είναι μια περίοδος που η ανθρωπότητα βιώνει σπαρακτικά το ΣΚΟΤΑΔΙ της Ιστορίας.

Τέτοιες περίοδοι δεν διαρκούν λίγο.
Όταν ηττάται η Σκέψη και οι Ιδέες ο χρόνος του ιστορικού σκοταδιού ΔΕΝ διαρκεί λίγο (κάποια χρόνια) αλλά είναι βασανιστικά και τρομακτικά παρατεταμένος: Μπορεί και δεκαετίες…

Αυτήν την τραγωδία της ΦΡΙΚΗΣ του ΣΚΟΤΟΥΣ ζούμε σήμερα…

Και από πουθενά,
φαινομενικά, δεν προβάλει κάποια αχτίδα φωτός. Βεβαίως πάντα τα φαινόμενα απατούν. Πάντα εκεί που όλα φαίνονται μαύρα, αρχίζουν οι αστραπές και οι βροντές…

Εξάλλου είναι γνωστό ότι το πιο πυκνό σκοτάδι είναι λίγο πριν από την αυγή…
[Θεωρούμε, συνεπώς, σκόπιμο να αναδημοσιεύσουμε, για αυτά τα «σκοτάδια της Ιστορίας», δύο άρθρα μας γραμμένα πριν από πέντε χρόνια.

Βρίσκονται εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=30070#30070

 
Αρχίζουμε με το πρώτο:

Στα σκοτάδια της ιστορίας…



Διανύουμε, ίσως, τη χειρότερη και πιο σκοτεινή καμπή της ιστορίας μας. Όχι μόνο επειδή μας σφάζουν ανελέητα και μας ρίχνουν στα τάρταρα της ολοκληρωτικής καταστροφής και βαρβαρότητας, αλλά, ΚΥΡΙΩΣ, διότι ο ελληνικός λαός αποδέχεται μοιρολατρικά αυτή τη ΦΡΙΚΗ και δεν ΕΞΕΓΕΙΡΕΤΑΙ…

ΠΟΤΕ άλλοτε δεν έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο, υπό καπιταλιστικό καθεστώς. Να σε λεηλατούν τόσο βάρβαρα επί χρόνια, να σε δολοφονούν με τέτοια κτηνώδη αγριότητα, να σε αφανίζουν κυριολεκτικά και να μην ξεχύνεσαι στους δρόμους βάζοντας μπουρλότο στους δημίους σου…

ΠΟΤΕ άλλοτε μια τόσο συσσωρευμένη και συμπιεσμένη απελπισία και οργή δεν εκρήγνυται και δεν ξεχύνεται σαν λάβα στους δρόμους…

Μια εύκολη, απλοϊκή και βολική για όλους μας απάντηση είναι ότι «φταίει ο λαός», ότι «ο λαός έχει πέσει σε κώμα» κ.λπ…

Αναμφίβολα επί δεκαετίες τώρα ποτίζουν τον ελληνικό λαό με όγκους ποικίλων δηλητηρίων, παραισθησιογόνων και ναρκωτικών, μολύνοντας το μυαλό, παραλύοντας τη θέληση και καταστρέφοντας τις αρθρώσεις της σκέψης…

Ωστόσο αυτά δεν είναι από μόνα τους ικανά να «κλειδώσουν», για πολύ, μια ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ λαϊκή ΟΡΓΗ και απελπισία στο μπουκάλι.

Εξάλλου και το ίδιο το γεγονός του ποτίσματος του λαού με παραισθησιογόνα και ναρκωτικά αποτελεί το σύμπτωμα. Το πολιτικό αίτιο βρίσκεται αλλού. Στην ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ εκείνων των πολιτικών δυνάμεων που θα αγωνιζόντουσαν εναντίον όλων αυτών των καθεστωτικών δηλητηρίων και το χειρότερο: Στην ενσωμάτωση και μετάλλαξη των αριστερών δυνάμεων σε γενίτσαρους της Νέας Τάξης, τη μετάλλαξή τους σε καταστροφικές δυνάμεις των «δομών» και των ΣΥΝΘΗΚΩΝ της λαϊκής κίνησης: στους πλέον αισχρούς τροφοδότες-εμπόρους των ναρκωτικών…

Όλα αυτά τα έχουμε αναλύσει, πιο λεπτομερειακά, από παλιά, στο άρθρο μας: «Ρίχνουν στους εργαζόμενους και τους λαούς τα αναθέματα».
ΕΔΩ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=3438

Το γεγονός, λοιπόν, που ακόμα ο ελληνικός λαός δεν έχει εξεγερθεί, παρά την παρατεταμένη φρίκη που ζει, οφείλεται στις μεγάλες ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ και ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ των παραδοσιακών δυνάμεων της Αριστεράς, σοσιαλδημοκρατικών και σταλινογενών.

Αυτές οι παραδοσιακές δυνάμεις της Αριστεράς ενσωματώθηκαν ολοκληρωτικά στο σύστημα και μεταλλάχτηκαν σε ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ της Νέας Τάξης.

Και είναι αυτές οι δυνάμεις που κατέστρεψαν και ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ανελλιπώς κάθε ΟΡΑΜΑ και ΣΥΝΘΗΚΗ (ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική) επαναστατικού ΑΓΩΝΑ, κάθε ιμάντα λαϊκής κίνησης, κάθε πολιτική και οργανωτική προϋπόθεση που θα μπορούσε να αποτελέσει τον πυροδότη ανάφλεξης της λαϊκής ΟΡΓΗΣ.

Δεν είναι, συνεπώς, ΜΟΝΟ ότι ο ελληνικός λαός δεν διαθέτει επαναστατική ηγεσία, ούτε καν αριστερή ρεφορμιστική (οι υπάρχουσες παραδοσιακές, αριστερές ηγεσίες έχουν μεταλλαχτεί σε ηγεσίες της Νέας Τάξης), ΑΛΛΑ δεν διαθέτει και ΟΥΔΕΜΙΑ πολιτική και οργανωτική «ΣΥΝΘΗΚΗ» και «ΔΟΜΗ» (συλλογικό κύτταρο) μαζικού αγώνα.

Το κακό, επίσης, έχει προχωρήσει και στην ΑΠΟΣΑΘΡΩΣΗ και ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ των συλλογικών κυττάρων της επαναστατικής σκέψης. Ούτε «ιστούς» επαναστατικών Ιδεών και Σκέψης δεν διαθέτουμε σήμερα, τα πάντα έχουν αλωθεί, με τις ευλογίες και τα χέρια της «αριστεράς».

Αυτό που κυριαρχεί σήμερα είναι ο απαίσιος πολτός της νεοταξικής ισοπέδωσης, τα ερμαφρόδιτα ιδεολογικά και πολιτικά κράματα, η «δικτατορική» ασυδοσία του «ιδιωτικού», δηλαδή, σε επίπεδο ιδεών και σκέψης, η Βαβυλωνία της «ατομικής άποψης»: ΣΥΝΘΗΚΕΣ που δυσκολεύουν αφάνταστα μια ΟΡΓΑΝΩΣΗ της Σκέψης και της ΔΡΑΣΗΣ, των ΙΔΕΩΝ και της ΠΡΑΞΗΣ…

Φυσικά, αυτό το καταθλιπτικό και σκοτεινό στάδιο είναι ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ: κάθε μεταβατικό στάδιο στην ιστορία έχει τα ίδια χαρακτηριστικά, απλώς σήμερα αυτά είναι πιο έντονα και εφιαλτικά.

Αυτό το ιστορικό σκοτάδι γρήγορα θα ξεπεραστεί. Οι ενστικτώδεις δυνάμεις της κοινωνίας (λαϊκή οργή και απελπισία), δεν μπορεί να παραμένουν εσαεί συμπιεσμένες και «κλειδωμένες». Αργά ή γρήγορα θα εκραγούν τυφλά και βίαια και θα επιφέρουν καταλυτικές ανατροπές και μεταλλαγές τόσο σε επίπεδο μαζικών κινημάτων, όσο και σε επίπεδο Ιδεών, Σκέψης και Οργάνωσης: Αυτός ο ιστορικός νόμος δεν μπορεί να καταλυθεί…

Και είναι αυτός ο ιστορικός νόμος που πρέπει να μας κρατήσει όρθιους, διότι είναι ο νόμος της αισιοδοξίας…

Φυσικά, οι προδοσίες της παραδοσιακής αριστεράς και οι νεοταξικές μεταλλάξεις της, δεν θα είναι δίχως τεράστιο κόστος. Θα τις πληρώσουμε πολύ ακριβά, διότι θα χρειαστεί οι λαοί να χύσουν το αίμα τους ξανά για πράγματα, καταστάσεις και ΙΔΕΕΣ που είχαν κατακτήσει…

Θα χρειαστεί ξανά να χύσουμε το αίμα μας για να αποκαταστήσουμε τη ΣΚΕΨΗ και τις ανθρώπινες ΑΞΙΕΣ, να αναζωπυρώσουμε το συλλογικό ΕΓΩ της εθνικής και κοινωνικής ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ…

Θα χρειαστεί ξανά να ζήσουμε τις φάρσες παλιών ιστορικών τραγωδιών: Μια από αυτές είναι η καρικατούρα της ιστορικής φάρσας του ΠΑΣΟΚ: Ο ΣΥΡΙΖΑ…

Επ’ αυτού θα επανέλθουμε…πηγή ΡΕΣΑΛΤΟ

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ.ΠΟΣΟ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΟΣΗΜΕΡΙΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ;

Ιστορική μνήμη: Πόσο ανάγκη την έχει ο σημερινός Έλληνας;
Γράφει ο Δρ.ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΖΑΣ

Μνήμη είναι η διατήρηση στη συνείδησή μας διαφόρων πληροφοριακών στοιχείων, η εύκολη ανάκληση στη συνείδησή μας στοιχείων μαθήσεως. Η συγκράτηση αυτών των γνώσεων δεν σχετίζεται με τον εαυτό μας, αλλά με τον εξωτερικό κόσμο και το πολιτιστικό περιβάλλον. Η μνήμη δεν έχει σχέση με την ανάμνηση, η οποία αναφέρεται σε προσωπικά μας γεγονότα.
Η μνήμη ήταν και είναι για τον άνθρωπο ζήτημα ανάγκης. Είναι ανάγκη να θυμάται ο άνθρωπος ορισμένα πράγματα για να μπορεί να προχωρήσει στη ζωή του. Είναι ανάγκη φέρ’ ειπείν να γνωρίζει πώς να φτιάχνει την τροφή του και πώς να εκτελεί την εργασία του. Από την άποψη αυτή η μνήμη είναι «τελολογικά» προσανατολισμένη, δηλαδή θυμάμαι για να μπορώ να επιβιώσω1.
Σχετική εικόνα

Εκτός τούτου σήμερα η διεύρυνση της μνήμης έγινε μια πολιτιστική απαίτηση, ένα χρέος. Οφείλουμε να θυμόμαστε και να συγκρατούμε πολλές γνώσεις, πολλά πολιτιστικά δεδομένα για να γίνει δυνατή η συνέχιση του πολιτισμού και η μεταβίβασή του στις επόμενες γενεές. Πάνω σ’ αυτή την υποχρέωση του να θυμόμαστε στηρίζεται η εκπαίδευση στο μεγαλύτερο μέρος της.

Η μνήμη λοιπόν συνδέεται στενά μ’ αυτά που λέμε παράδοση, ιστορία, πολιτισμός.

Παράδοση είναι αυτό που κατά κάποιο τρόπο έχει κληροδοτηθεί από τις περασμένες γενιές στις επόμενες στα διάφορα πολιτιστικά επίπεδα. Η κάθε επόμενη γενεά στηριζόμενη σ’ αυτά που της κληροδοτεί η προηγούμενη επιταχύνει το πολιτιστικό της βήμα, την πρόοδό της.

Έχει υποστηριχθεί ότι ζούμε υπό την σκιάν των προγόνων μας, ότι δεν μπορούμε να προχωρήσουμε, αν δεν τους συμβουλευτούμε. Παράλληλα όμως εκφράζεται και η άποψη ότι δεν μπορούν να καθορίζουν τη ζωή μας «οι νεκροί». Έτσι η παράδοση εμφανίζεται απ’ άλλους ως βοήθεια, ως προσφορά για την παραπέρα πρόοδο και από άλλους ως τροχοπέδη στην ελεύθερη ανάπτυξη. Ειδικά για τη χώρα μας η βαριά παράδοση των αρχαίων Ελλήνων, της Βυζαντινής εποχής, αλλά και του νεότερου ελληνισμού μας καταδυναστεύει ποικιλοτρόπως. Υπάρχουν στη χώρα μας ένθερμοι οπαδοί αυτής της παράδοσης, αλλά και εξίσου ένθερμοι επικριτές της.

Είναι γεγονός ότι το παρόν αφομοιώνει από το παρελθόν ό,τι του χρειάζεται. Μπορεί ακόμη και να απομακρυνθεί ριζικά απ’ αυτό. Ωστόσο όμως η ολοκληρωτική αποκοπή από το παρελθόν είναι αδιανόητη, όσον αφορά την επιστήμη και την τεχνική. Η αποκοπή όμως των
 
ανθρώπων απ’ την παράδοση, όταν αναφέρεται στους θεσμούς, είναι δικαιολογημένη και πολλές φορές επιβάλλεται.
Υπάρχουν σήμερα στη χώρα μας άτομα ή κοινωνικές ομάδες που ζητούν αναβίωση των στοιχείων της παράδοσης για λόγους γραφικότητας ή ρομαντισμού. Υπάρχουν άλλοι που τη ζητούν ως συνέχιση της πολιτιστικής ταυτότητας του λαού μας και ως αντίθεση στην ομοιομορφοποίηση του πολιτισμού μας, που επιβάλλουν ισχυροί παράγοντες, όπως η επιστημονική, η τεχνική και η οικονομική ανάπτυξη2.


Ανάλογα με τη στάση που παίρνει κάποιος απέναντι στην παράδοση χαρακτηρίζεται ως παραδοσιακός-συντηρητικός ή ως αντιπαραδοσιακός- μοντερνιστής. Η εκφρασμένη από πολλούς θέση ότι πρέπει να διατηρήσουμε την πολιτιστική μας ταυτότητα μας οδηγεί στο να εξετάσουμε τη σχέση της μνήμης και του πολιτισμού.

Πολιτισμός λοιπόν χαρακτηρίζεται το σύνολο των πνευματικών και τεχνικών επιτευγμάτων που πραγματοποίησε η ανθρωπότητα στην ιστορική πορεία της και στην προσπάθεια της να προχωρήσει σε ανώτερες μορφές ζωής, να ξεπεράσει τις δυσκολίες που αντιτάσσει η φύση και να την δαμάσει.

Υπάρχουν επιτεύγματα πνευματικά που αποδίδονται με τον όρο cultura, πνευματικός πολιτισμός, υπάρχουν και τεχνικά ή τεχνολογικά επιτεύγματα που αποδίδονται με τον όρο civilisation, τεχνικός πολιτισμός.

Ο άνθρωπος ανέπτυξε τον πολιτισμό για να επιβιώσει. Η βιολογική ανεπάρκειά του αναπληρώθηκε απ’ την ανάπτυξη του πολιτισμού του. Τον πολιτισμό δεν πρέπει να τον δούμε ως μια έννοια μεταφυσική. Πρέπει να τον εντάξουμε στον αγώνα και στην αγωνία του ανθρώπου για επιβίωση πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη.

Εκτός απ’ τη γενική έννοια αυτού του όρου υπάρχουν και οι λεγόμενοι ιστορικοί πολισμοί των λαών, που ο καθένας τους έχει τη δική του φυσιογνωμία και ποιότητα. Ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός είναι ένας απ’ αυτούς, που η αξία του είναι σ’ όλους γνωστή. Άλλοι χαρακτηριστικοί πολιτισμοί αυτού του είδους είναι ο Αιγυπτιακός, ο Βαβυλωνιακός, ο Ινδικός, ο Κινεζικός, ο πολιτισμός των Μάγια και των Ίνκας, ο Αραβικός και τέλος ο Δυτικοευρωπαϊκός.

Ο ιστορικός πολιτισμός των Ελλήνων είναι μεγάλος και σίγουρα πρέπει να διατηρείται στη μνήμη μας. Πρέπει όμως να ενταχθεί, ως μέρος, στο γενικό πλαίσιο του πολιτισμού, όπως τον καθορίσαμε παραπάνω.
Στενή σχέση λοιπόν με τον πολιτισμό έχει η ιστορία που πρέπει να την δούμε με δυο έννοιες. Ιστορία είναι η ζωή και τα επιτεύγματα μιας κοινωνικής ομάδας ή γενικά της ανθρωπότητας στη εξελικτική της πορεία και υπό την στενότερη έννοια ιστορία είναι η επιστήμη που ερευνά αυτά τα επιτεύγματα και μας δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα της ζωής κάποιου λαού ή της ανθρωπότητας.

Η ιστορία δεν έχει μόνο σκοπό να δείξει τι πραγματοποίησαν οι λαοί ή η ανθρωπότητα στην πορεία τους, αλλά έχει σκοπό και να αποδώσει το συνολικό παρελθόν, τη συνολική ζωή στην χαρακτηριστική της ιδιοτυπία.

Πολλοί μελετητές έχουν την άποψη ότι η ιστορία διδάσκει, ώστε να αποφεύγονται τα λάθη του παρελθόντος, γιατί ιστορία είναι η αποταμιευμένη εμπειρία, η συλλογική μνήμη, η μακρά μνήμη της ανθρωπότητας. Όλοι οι λαοί όλων των εποχών καταθέτουν τα επιτεύγματά τους και ο σύγχρονος άνθρωπος αποδέχεται ή απορρίπτει στοιχεία του παρελθόντος για να συνθέσει το νέο, για να δημιουργήσει τη δική του ιστορία.

Η ιστορική γνώση δεν είναι ανιδιοτελής γνώση. Δεν θα ασχολούμασταν με τη ζωή του παρελθόντος και με την ιστορία των λαών, αν δεν είχαμε να πάρουμε κάτι απ’ αυτήν.

Μπορεί ο Καρλ Πόπερ να λέει ότι η ενασχόληση με την ιστορία δεν προσφέρει τίποτα περισσότερο απ’ ό,τι μια συλλογή κοχυλιών ή γραμματοσήμων, εννοώντας έτσι ότι η ιστορία ικανοποιεί μόνο την περιέργειά μας. Υπάρχει όμως και η άποψη του Φερνάν Μπροντέλ που λέει ότι «θα χρειαζόταν να κινητοποιήσουμε όλη την ιστορία για να κατανοήσουμε το παρόν». Εξάλλου γιατί στρατιωτικοί, πολιτικοί, μελετητές και διάφοροι άλλοι επιδίδονται με ζήλο στη μελέτη της;

Όσοι αρνούνται τη σημασία των ιστορικών γεγονότων και επιτευγμάτων για το παρόν και το μέλλον και τα θεωρούν αποκλειστικά και μόνο γεγονότα του παρελθόντος, με σημασία και αξία μόνο για το παρελθόν, μεταβάλλουν την ιστορία σε απλή αρχαιογνωσία, αποκόπτουν το παρελθόν από το παρόν και παραβλέπουν το αναμφισβήτητο γεγονός ότι μεταγενέστερες εποχές παραλαμβάνουν μορφές ζωής απ’ το παρελθόν και δέχονται την επίδρασή τους.

Όσα προηγούνται μπορούν να μας προβληματίσουν δημιουργικά. Είναι αναγκαίο να υπάρχει μνήμη σ’ έναν άνθρωπο, σ’ ένα λαό. Η μνήμη όμως αναδεικνύει στην επιφάνεια την παράδοση, τον πολιτισμό, την ιστορία ενός λαού.
Υπάρχει όμως στην σύγχρονη Ελλάδα μνήμη, συνείδηση πολιτική με την ευρεία σημασία του όρου;3
Έχουμε επίγνωση της εθνικοκοινωνικής μας ταυτότητας, σε συνδυασμό με την παρακαταθήκη του παρελθόντος και με τις προοπτικές που ξανοίγονται μπροστά μας;
 Μια αρνητική ή θετική απάντηση στο ερώτημα δεν έχει τόση σημασία απ’ τη στιγμή που αυτή θα ήταν μόνο μια επισήμανση. Αξία και σημασία θα είχε πώς θα μπορούσαμε να πείσουμε τον καθένα για την αξία και τη χρησιμότητα της μνήμης και μάλιστα τη στιγμή που αυτή η χρησιμότητα δεν είναι χειροπιαστή και με συγκεκριμένο υλικό αντίκρισμα.

Η άποψη ενός προέδρου της Δημοκρατίας μας ότι είμαστε έθνος ανάδελφον πέρασε απαρατήρητη και δεν μας άγγιξε. Αν υπήρχε μνήμη, αν γνωρίζαμε την ιστορία μας ως λαός, η άποψη αυτή θα είχε άλλες προεκτάσεις για τον καθένα μας στον σημερινό ανταγωνιστικό κόσμο. Από τη στιγμή που είμαστε ευάλωτοι στις μιμήσεις, από τη στιγμή που χάνουμε την εθνική μας ταυτότητα είμαστε ανίκανοι να δημιουργήσουμε, είμαστε ανίκανοι να υπερασπιστούμε πολιτικά τις δημιουργίες μας.

Η πολιτική ζωή της πατρίδας μας, οι βασικοί θεσμοί της εθνικής μας υπόστασης, ο ελληνικός λαός με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του μπορούν να ερμηνευτούν και να κατανοηθούν χωρίς την επίγνωση της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας;

Πώς μπορούν να κατανοηθούν οι σχέσεις μας με τις άλλες χώρες, οι εντάσεις και οι αντιθέσεις που μας χωρίζουν; Ποια στάση πρέπει να τηρεί η χώρα μας και ποια εξωτερική πολιτική μπορεί να εφαρμόζει;

Η γνώση του παρελθόντος, της ιστορίας μας πρέπει να είναι αυτοδέσμευση. Η εθνική και πολιτική μας συνείδηση οφείλει να προστρέχει στο παρελθόν του Ελληνισμού. Αυτό όμως, όσο και αν είναι απαραίτητο, δεν αρκεί. Σήμερα έχουμε ανάγκη από αξίες, που αντλούνται τόσο από το ελληνικό παρελθόν, όσο και από την σύγχρονη προβληματική. Η εθνική μας ταυτότητα, η παιδεία, η εργατικότητα, το ήθος, η συνεργασία, αλλά και η διεθνιστική αλληλεγγύη είναι αξίες και στόχοι, που μας αφορούν και ως άτομα και ως λαό.

Η ανθρώπινη φύση είναι απέραντα δημιουργική και γι’ αυτό είναι σε θέση να ξεπεράσει οποιεσδήποτε δυσκολίες και να επιλύσει οποιαδήποτε προβλήματα. Για να αναλυθεί όμως, να ερμηνευτεί και να μετασχηματιστεί το παρόν, οφείλουμε να επιστρατεύσουμε τη μνήμη μας, όπως την καθορίσαμε, σε τρόπο ώστε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις, που θα μας επιτρέψουν να χαράξουμε, ωφέλιμα για μας, το μέλλον μας.

Κούζας Ιωάννης, «Κόσμος της Εκπαίδευσης», 06-12-2005 https://www.kouzas.com/

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΑΛΧΗΜΕΙΑ ΩΣ ΝΟΗΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Γράφει ο Λεωνίδας Πατσουράκος




























Η μελαγχολική μαύρη αλχημική γη…
Στα μαθηματικά μια αφηρημένη εξίσωση μη αντιληπτή από τις αισθήσεις ερμηνεύεται σε κάποιο γεωμετρικό σχήμα και αντίστροφα τα ορατά σχήματα ανάγονται σε μαθηματικές φόρμουλες. Όπως μας δείχνουν οι φυσικές επιστήμες στα ποικίλα παραδείγματα ερμηνειών των αφηρημένων μαθηματικών νόμων σε συγκεκριμένα φυσικά φαινόμενα.
Οι απόκρυφοι νόμοι του Ερμή, θεού της αλχημείας (<μαύρης γης*, στα αραβικά) του τύπου: «όπως επάνω έτσι και κάτω». Αναλύονται στην «φυσιοδιφική αλχημεία» του Αριστοτέλη που ουδέποτε κατανοήθηκε στην εποχή μας. Ενώ εκτιμήθηκε από τους φιλοσόφους του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης οπότε και δοξάστηκε ειδικά από τον διαφωτισμό του Καρτέσιου και του Καντ.
Η αιτία που ο Αριστοτέλης σήμερα δεν εννοείται στο βαθμό που θα έπρεπε, οφείλεται στο γεγονός πως η υλιστική εκπαίδευση που μας παρέχεται, κάνει τα πάντα για να αποκρύψει την λειτουργία της επίφυσης ή τρίτου οφθαλμού, που χρησιμοποιούσε ο φιλόσοφος για τις παρατηρήσεις του.
Η αναλυτική λειτουργία των πύρινων σπινθήρων του κωναρίου είναι άμεσα προσιτή σε όποιον έχει την ικανότητα να σταθεροποιεί μια εικόνα στον διαλογισμό του. Επειδή όμως ο διαλογισμός είναι μια ενδιάμεση κατάσταση ανάμεσα στην εγρήγορση και το όνειρο δεν περιλαμβάνεται στην διδακτέα ύλη…
Έτσι ο πολιτισμός της υλικής εγρήγορσης προτιμά να σπαταλά απίθανα ποσά για αγορά ηλεκτρονικών υπολογιστών και εξοπλισμούς εργαστηρίων, αντί να διδάξει την χρίση (με ιώτα) της επίφυσης-κωναρίου.
Οι αλχημιστές ονομάζουν «μαύρη γη» τον αΓΡό της φαντασίας τους τον οποίο πρέπει να οΡΓώσουν τρεις φορές. Το πρώτο όργωμα αντιστοιχεί στην μεταφορά της λιβιδικής ενέργειας στο κέντρο του λαιμού, (το Πλημμελειοδικείο). Δηλ. την ικανότητα της ιδεοποίησης ή αναπαράστασης της φυσικής εικόνας στον εγκέφαλο, (το τι έκανα των πυθαγορείων).
Το δεύτερο όργωμα στην αφύπνιση του καρδιακού κέντρου (το Εφετείο), δηλ. την ανάδυση των ακτινικών χρωμάτων της ατομικής συνείδησης από το κέντρο του καρδιακού ρόδακα της επιθυμίας, (το τι έπρεπε να κανω).
Στο τρίτο όργωμα ή ώριμη πλέον συνείδηση μπορεί να ενεργοποιήσει τον προβολέα του Λόγου στο τριτοβάθμιο δικαστήριο (ο Άρειος πάγος) της επίφυσης. Εδώ στην καρδιά στο κεφάλι έχει την δυνατότητα όχι μόνο να αναπαράγει μια φυσική εικόνα (η 1η χριστική μύηση στον λαιμό), αλλά να αποκαλύψει το κρυμμένο ακτινικό αρχέτυπο (η 2η χριστική μύηση στην καρδιά) και, στην συνέχεια να το διαλύσει στα συστατικά αιθερικά φυλετικά νήματα που του έδωσαν την σημερινή του υπόσταση. Μεταφέροντας την κρίση από τον Άρειο Πάγο στον βράχο του Σαρπηδόνα (η 4η χριστική μύηση), δηλ. ενώπιον της πλανητικής κρίσης της πράσινης οικογένειας των 3ων Βουδδών που επικουρούν το έργο της πνευματικής μας Μονάδας. Οι Βούδες κριτές Ραδάμανθυς και Αιακός θα αποφασίσουν για την τύχη του νεκρού, αν δηλαδή θα σταλεί στο νησί των Μακάρων ή στα Τάρταρα. Ο Αιακός, γιος του Δία και της νύμφης Αίγινας, κρίνει όσους προέρχονται από την Ευρώπη, ο Ραδάμανθυς, καρπός του Δία και της Ευρώπης (ευρείας όρασης), όσους έρχονται από την Ασία, ενώ στη διαιτησία του Μίνωα καταλήγουν οι δύσκολες κρίσεις (Πλάτων, Γοργίας)
Ο πολυδαίδαλος πολιτισμός μας αρχίζει να συνειδητοποιεί την λειτουργία του τρίτου οφθαλμού, στην σύγκληση του ερμαφρόδιτου επιστημονικού συμβουλίου των εμπειρογνωμόνων και των δικαστών προκειμένου να εννοηθούν οι παράμετροι του ψυχικού συμβάντος…
Ο Ερμής ή Βούδας είναι ο δικαστής που θα προσαρμόσει τον αφηρημένο μαθηματικό νόμο στην συγκεκριμένη γεωμετρική φυσική έκφραση στον γραμμικό χρόνο.
Τον μηχανισμό μετατροπής των μαθηματικών νόμων ή εξισώσεων σε γεωμετρικές μορφές στον τρίτο οφθαλμό επιχείρησε να προσδιορίσει η φιλοσοφία-γεωμετρία των ελληνιστικών χρόνων. Τότε αναδείχθηκε η σημασία των «κυκλοειδών».
Τα κυκλοειδή είναι οι γνωστές μαργαρίτες που σχηματίζουν οι περιφορές (οιδιπόδειες ενδογαμίες) ενός κύκλου μέσα σε άλλον. Περιφορές κύκλων μέσα σε κύκλους αναφέρει το γνωστό καβαλιστικό όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ
Ο Πτολεμαίος μάλιστα αποθέωσε τα κυκλοειδή καταφέρνοντας να περιγράψει τις κινήσεις των πλανητών με τους επίκυκλους. (Ο επίκυκλος είναι κατηγορία κυκλοειδούς. Πρόκειται για κύκλο του οποίου το κέντρο βρίσκεται στην περιφέρεια άλλου κύκλου. Με αυτόν τον τρόπο προσέγγισε τις πλανητικές ελλειπτικές τροχιές).
Οι σταθερές περιφορές των πλανητών δημιουργούν μαργαρίτες στο στερέωμα με πέταλα τις ανάδρομες κινήσεις τους. Οι πιο γνωστές από τις κυκλοειδείς τροχιές είναι της Αφροδίτης που δημιουργεί μια μαργαρίτα 5 φύλων κάθε 8 έτη και ο Μετωνικός σεληνιακός κύκλος που σχηματίζει μια μαργαρίτα με 235 φύλα κάθε 19 έτη.
Τα κυκλοειδή εξακολουθούν να μελετώνται και να εκπλήσσουν με τις τεράστιες δυνατότητές τους στην διακοσμητική σχεδίαση. Αλλά στην μεταφυσική θεωρείται επιβεβλημένη η μελέτη τους καθώς ο διαλογιζόμενος αντιλαμβάνεται γρήγορα πως ο καλλιγράφος-μεταλλουργός είναι η Ηφαιστειακή θερμότητα της Μονάδας του που καταγράφει τις επιτυχημένες προσπάθειες σαν αραβουργήματα στην κοσμική μνήμη (Ακάσα) του ενάρετου αιθέρα.
Οι μαθηματικοί νόμοι των κυκλοειδών εμπλέκονται με εκείνη των μαγικών τετραγώνων και των περιοδικών υπολοίπων των πρώτων αριθμών, εφόσον υπεισέρχεται ο λόγος των ακτίνων των περιφερομένων κύκλων…
Οπότε όσοι βιάστηκαν να συμπεράνουν πως τα κυκλοειδή ή τα μαγικά τετράγωνα είναι ένα γνωστό και άρα ξεπερασμένο μαθηματικό κεφάλαιο μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουν την άποψη…
*Το ουσιώδες ερώτημα σχετικά με την ονομασία αλχημεία ή μαύρη γη παραπέμπει στην θεωρία των 4ων χυμών: μαύρη χολή (μελαγχολικός ή γήινος τύπος), κίτρινη χολή (χολερικός ή πύρινος τύπος), αιματώδης ή αέρινος και φλεγματικός ή υδάτινος τύπος.
Ή αλχημεία λοιπόν σχετίζεται με τον μελαγχολικό ή γήινο τύπο όπως μας υπέδειξε ο σοφός μαθηματικός και χαράκτης Ντύρερ στον γνωστό του πίνακα με την Νυχτερίδα=Μελαγχολία, το κολοβωμένο κυβοειδές στις γωνίες του πενταγώνου, τον θλιμμένο γραφέα άγγελο, το θυμωμένο χερουβείμ και το μαγικό τετράγωνο-ρόδακα του Δία. Και αυτό γιατί η σπειροειδής κίνηση δύο κατευθύνσεων είναι η κίνηση της αιθερικής γης των μετάλλων.
Τα μέταλλα στην ανατολική αλχημεία αντιστοιχούν στο στοιχείο του αέρα, ενώ το ξύλο στον αιθέρα. Την ψυχή των μετάλλων αναπαριστά ο υγρός σε κανονικές συνθήκες Υδράργυρος=Ερμής.


 

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΥΦΩΝ ΚΑΙ ΕΧΙΔΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΕΡΑΤΩΔΗ

Τυφών καί Έχιδνα
      
 
πήρχαν κάποτε, λέει η Μυθολογία μας, δυό καλάααα παιδιά (έτρεχε η καλωσύνη απ’ τα μπατζάκια τους), ο Τυφών καί η Έχιδνα. (Βούρ στη Γουΐκι, γιά την πρώτη ενημέρωση.)
Ο Τυφών ήταν τόσο άγριος, που σε κάποια στιγμή κατόρθωσε να νικήσει μέχρι καί τον Δία – καί τους θεούς άπαντες καί τις θεές άπασες του Ολύμπου!!! (Πλην της Αθηνάς, η οποία δεν κόλωσε με το τέρας.) Μάλιστα, έπιασε τον Δία αιχμάλωτο, τον φυλάκισε καί του έκοψε τους τένοντες, καθιστώντας έτσι κοτζάμ Δία τελείως άχρηστον. Τελικά, κατσικώθηκε στον Όλυμπο καί δεν έφευγε με τίποτε, έως ότου ο Δίας (με τη βοήθεια του Ερμή καί του Πάνα) γιατρεύτηκε, απελευθερώθηκε, καί αιχμαλώτισε με την σειρά του τον Τυφώνα κάτω απ’ την Αίτνα μέχρι σήμερα. (Αξιοσημείωτο: δεν τον σκότωσε…)
Η Έχιδνα δεν έκανε τόσο μεγάλα κατορθώματα. Περιορίστηκε στα …οικιακά. Έκανε του λόγου της κάτι καλά παιδάκια-τερατάκια (όχι μορφώσεως! lol!!!), που συνέχισαν την γονεϊκή τους παράδοση. Ν’ αναφέρουμε μόνο πως, όταν έμεινε ζωντοχήρα απ’ τον Τυφώνα, έκανε σέχ με τον Ηρακλή. (Τί της βρήκε, ήθελα νά ‘ξερα! lol!!!)

Κι εδώ υπεισερχόμαστε εμείς.
Είναι γνωστό ότι η Μυθολογία μας (δίκην …»μαϊμού» παραλλαγής Απόλλωνος) καί λέει, καί κρύπτει, καί σημαίνει.    Λέει απάνω-κάτω τί έγινε, κρύπτει όμως καί πράγματα – κυρίως τις χρονικές περιόδους των γεγονότων. Καί σημαίνει, με την προϋπόθεση να γνωρίζει κανείς την Ελληνική «γλώσσα» των συμβόλων.
Ποιά σημαινόμενα έχουμε εδώ, επομένως;
Το κυριώτερο: πως Τυφών καί Έχιδνα απεικονίζονται με φίδια στο σώμα τους. Εδώ παρακάτω βρήκα μιά απεικόνιση γιά το αγοράκι (έχει κι άλλες), αλλά όχι γιά τη δεσποινίς. Lol!!! Γι’ αυτήν αρκεί το ίδιο το όνομά της! (Πελασγικό, άρα παλιούτσικο – όπου βρήτε σύμπλεγμα «δν» ή «νδ», όπως Πύδνα, Πίνδος, κτλ, είναι καθαρό Πελασγικό «κοπυράϊτ».)

Εν πάσει περιπτώσει, υπάρχει μεγάλο πακέτο θηλυκών φιδο-τεράτων. Όπως η χαριτόβρυτος κορούλα της Έχιδνας, η Λερναία Ύδρα, ή η Μέδουσα.
Εμείς -συνοπτικώς πως- θα επαναλάβουμε την πάγια θέση μας: όλες αυτές οι φιδο-ιστορίες στο σώμα δείχνουν ανακάτεμα του dna, δηλ. πολύ προχωρημένες γνώσεις Βιολογίας. Δεν είναι ν’ απορείς, λοιπόν, που η Μυθολογία μας είναι γεμάτη τέρατα, διότι καί σήμερα ακριβώς τα ίδια γίνονται: στα βιολογικά εργαστήρια ανά τον κόσμο ανακατεύουν πχ κύτταρα μεδουσών (!!!) με κύτταρα πχ γουρουνιών, γιά να είναι σφιχτός ο γουρουνίσιος γύρος (με πίττα, ή άνευ)! Κι αυτά είναι μονάχα όσα μαθαίνονται απ’ τα ΜΜΕ… σκέψου όσα δεν μαθαίνονται, πχ κατασκευή τεράτων με ανάμειξη ζωϊκών ειδών (ΚΑΙ ανθρώπων). (Μπερδεγουέη: μή μασάτε, αυτά δεν τα κάνουν μονάχα οι κακοί ηπαπαραίοι. Τα κάνουν ΟΛΟΙ οι «προηγμένοι».)
Τα τέρατα αυτά τα παρατάνε μετά στην ύπαιθρο (γιά να δουν αν θα επιβιώσουν – που κατά κανόνα δεν), καί γι’ αυτό έχουν γεμίσει οι πρόσφατες ειδήσεις με «μυστηριώδη» πλάσματα, που βρέθηκαν νεκρά σε απίθανα σημεία του πλανήτη μας.
Άσε, μην την ψάχνεις… Κρατήστε, όμως, το συμπέρασμα πως μιλάμε γιά προχωρημένες επιστημονικές γνώσεις χωρίς ηθική, σε κάποιες πολύ παλιές εποχές. (Θα δούμε, όμως το πότε -που προσπαθεί μάλλον ανεπιτυχώς να το κρύψει η Μυθολογία-, θα δούμε καί το γιατί χωρίς ηθική. Αυτά δεν είναι δύσκολο να τα ανακαλύψουμε.)

…Ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν είναι γραμμικός, όπως διδάσκουν οι βλάκες καί κρυψίνοες (καί τέκτονες) ακαδημαϊκοί. Δεν ξεκίνησε απ’ το μηδέν, γιά να φτάσει στα διαστημόπλοια. Γιά την ακρίβεια, έτσι έγινε μεν, αλλά έγινε …πολλές φορές. Ο ανθρώπινος πολιτισμός έφτασε αρκετές φορές πολύ ψηλά… κι άλλες τόσες κάτι έγινε (διάβαζε: διαζύγιο επιστήμης καί ηθικής), κι έσκασε κάτω σαν καρπούζι. Καί διαλύθηκαν τα πάντα.
Ο μύθος ( ; ) του Σίσσυφου τα εξηγεί άριστα όλ’ αυτά.
Οι αρχαίοι ημών ήσαν ενήμεροι της αλήθειας αυτής, γι’ αυτό κάνανε τα πάντα (μά, τα πάντα!!!) γιά να σπάσουν αυτό το -σχεδόν νομοτελειακώς- επαναλαμβανόμενο pattern.
(…Κι όχι επειδή δεν τους έκοβε, όπως μισο-τολμούν να ισχυριστούν κάτι ακαδημαϊκά τσουτσέκια – γιά ν’ αναδείξουν, βλογώντας τα γένεια τους, τους εντεύθεν του 1600 μΧ Δυτικούς ως εξυπνότερους των αρχαίων ημών.
Μαλάκες Δυτικοί, στην αρχαία Ελλάδα ακόμη καί η απλή δημόσια αναφορά τεχνολογικώς πολύ προηγμένων πολιτισμών του παρελθόντος απαγορευτόταν από τα ιερατεία μας – γιά να μη μπούν ιδέες σε παλιανθρώπους. Μόνον ο Πλάτων, που ήταν εκπρόσωπος του καρα-κατεστημένου, τόλμησε να γράψει βιβλία περί Ατλαντίδας χωρίς να τιμωρηθεί – κι έχετε εσείς σήμερα κάποια γραπτή αναφορά γιά το απώτατο παρελθόν της ανθρωπότητας, ξυπνοπούλια μου.
Το πιάσατε τώρα; Που πάτε καί να μας τη βγήτε εξ ευωνύμων από εξυπνάδα; )
Το κυριώτερο γνώρισμα αυτής της θέσης των αρχαίων Ελλήνων: δεν προχώρησαν σε ανάπτυξη πειραματικών επιστημών. Έλα, όμως, που ο πολιτισμός των «προηγμένων» Δυτικών τα ξεπέρασε αυτά τα …χαζά εμπόδια, κι έδωσε πυρηνικά στον Ρέηγκαν. Όπως θα ξεπεράσει κι άλλα.
Εάν σ’ αυτό το σημείο σας ήρθε στο νού η λέξη «βιοηθική», δεν έχετε καθόλου άδικο. Κλέψατε τη σκέψη μου! Λοιπόν, όπου νά ‘ναι, ίσως σε 25 χρόνια από σήμερα… αλλά ας μην προτρέχω.

Οι θρησκείες, σχεδόν όλες τους, έχουν ένα βασικό χαρακτηριστικό: ενσταλλάζουν (παιδιόθεν) στον άνθρωπο τον φόβο του θανάτου. Είναι το όπλο τους γιά να κρατάνε το ποίμνιον μαντρωμένο, καί να του περνάνε στο μυαλό (το ποιό; τέλος πάντων…) κι άλλα. Καί δεν είναι μόνον ο φόβος του θανάτου, είναι η πλήρης διαχείριση του θανάτου, αυτό που ουσιαστικά επιδιώκουν οι θρησκείες.
Πχ η δική μας απαγορεύει τις αυτοκτονίες. Απαγορεύει κι άλλα πράγματα, απειλώντας -γιά όλο το πακέτο- με φωτιές της Κολάσεως. (Κι εκείνους τους κακάσχημους τύπους με τα κέρατα καί τις μυτερές ουρές.) Η μεμέτικη, πάλι, επιτρέπει (επιβάλλει, ακριβέστερα) την αυτοκτονία του πιστού, υπό τον όρο να γίνει «μάρτυρας» στη μάχη κατά των «απίστων». (Καί πλήθος ηλίθιοι πάνε καί σκοτώνονται, γιά να βρουν παρθένες, να γαμήσουν …μετά θάνατον. Κλάνει ο πεθαμένος, ρέ ζωντόβολα; ) Πιό ειλικρινείς (ίσως καί πιό πονηροί; ) οι ινδουϊστές παπάδες, ρίχνουν την ευθύνη στον πιστό – ό,τι κάνεις, το λούζεσαι. («Κάρμα».) Καί ούτω καθ’ εξής.
Τί γίνεται, όμως, αν κάποιος βρεί το κόλπο γιά αθανασία σώματος; Έ;
Πάει κατά διαόλου ο φόβος / η διαχείριση του θανάτου απ’ το ιερατείο. Κι ο πιστός, από πρόβατο εντός του μαντριού μετατρέπεται σε αγριοκάτσικο. Αυτό ακριβώς πρόκειται να συμβεί σε 25 χρόνια από σήμερα (όπως υπολογίζω), διότι κάπου τότε θα βγεί το φάρμακο της αθανασίας. (Επαναλαμβάνω, όμως, κι εδώ: να ΜΗΝ το πάρετε. Αν έχετε λίγη σοφία μέσα σας.)
Κι αμέσως μετά την κατάργηση του φόβου του θανάτου, ξηλώνεται ΟΛΟ το θρησκευτικό σύστημα. (Ήτοι: ιερά βιβλία, ναοί, παπάδες, κτλ.) Θρησκεία, τέλος!
Καί μετά τον θάνατο της θρησκείας, κι εφ’ όσον η καλπάζουσα επιστήμη σε κάνει μάγκα, τί ανάγκη έχεις τον Θεό;
Κι εντάξει, (ας πούμε πως) Αυτός είναι μακριά καί δεν ασχολείται. (Καί ως Θεός, δεν επηρεάζεται από το τί λένε καί τί κάνουν κάτι έλλογα μυρμήγκια σ’ έναν πλανητάκο-πορδή κάπου στο Σύμπαν.) Αλλά τί γίνεται στην κοινωνία των ανθρώπων;
Απλούστατα, ο «μάγκας» ακραίος επιστήμων δεν έχει ανάγκη ούτε τους ηθικούς φραγμούς. Εφ’ όσον ο ίδιος έγινε πλέον ένας μικρός θεός, ανεξέλεγκτος καί ατιμώρητος.
Αυτά ακριβώς είχαν συμβεί τον καιρό του Τυφώνα καί της Έχιδνας.
Σ’ αυτό το σημείο, αρχίζουμε να βλέπουμε τα γεγονότα πίσω απ’ τον συγκεκριμένο μύθο (πχ αιχμαλωσία Διός), όπως έγιναν πραγματικά.

Εφ’ όσον πατέρας καί του Τυφώνα καί της Έχιδνας είναι ο Ουρανός, τότε εντοπίζουμε τα γεγονότα αυτά στην αμέσως προηγούμενη της δικής μας Εποχή του Υδροχόου, δηλαδή κάπου 25 χιλιάδες χρόνια πριν. Τότε ξεκίνησε η ασυγκράτητη «επιστημοκρατία», που έγινε η νέα μορφή …θρησκείας. (Ο Υδροχόος είναι ζώδιο των επιστημών καί της φιλομάθειας.)
Άρα, Τυφώνας κι Έχιδνα δεν είναι μονάχα δύο πρόσωπα, αλλά αντιπροσωπεύουν ολόκληρα …»ιερατεία» (Ναί!    Πώς να τα λέγαμε, δηλαδή; «επιστημονεία»; Είναι ελαφρώς αδόκιμο.) Τα οποία, αφού κατέκτησαν τρομερές επιστημονικές δυνατότητες, φυσικά προχώρησαν καί στον μετασχηματισμό της τότε κοινωνίας, κατά τα δικά τους γούστα.
Οι τότε επιστημόνισσες, εκτός απ’ τον Θεό, δεν γουστάρανε ούτε τους άντρες. Ακραίες φεμινίστριες, δηλαδή, που σήμερα (πάλι παραμονές της Εποχής του Υδροχόου κτλ κτλ) πάνε να επαναληφθούν. (Σας θυμίζει τίποτε; «- Κάτω η πατριαρχία, κάτω ο Θεός-Πατέρας», κτλ κτλ.) Γιά να πάρετε μιά ιδέα, «δανείζομαι» από τον Μάρκο μία τους, να τη δήτε πώς είναι. (Καί μακριά κι αλάργα από μας! Άμα θέλετε, να τη δείχνετε στα παιδιά – να τρώνε όλο το φαγητό τους.) Ιδού:

Γιατί είχανε τέτοιες πεποιθήσεις; Μά, απλούστατα, επειδή αποφεύγανε την εγκυμοσύνη καί τους πόνους της. Εφ’ όσον μπορούσαν να φτιάχνουν απογόνους εργαστηριακώς, τότε οι άντρες περίσσευαν. (Τώρα, πώς την έβγαζε το Τυφωνικό ιερατείο, όταν του σηκωνόταν …το ηθικό, δεν γνωρίζω – ώστε να σας διαφωτίσω.)
Από εκείνες τις εποχές, λοιπόν, ξεκίνησαν κάτι ακραίες μητριαρχικές αντιλήψεις, κάτι κοινωνίες «μελισσών», κάτι μύθοι γιά μέλισσες καί κυψέλες, κάτι ιστορίες γιά τελετουργικούς φόνους αποκλειστικά ανδρών καί αρσενικών παιδιών, κτλ κτλ κτλ. Πιστεύω πως έτσι εξηγούνται όλ’ αυτά.

Όμως, το σημαντικώτερο δεν είναι το σκάλισμα αυτών των παναρχαίων εποχών – καί αμαρτημάτων. Είναι το ότι η ανθρωπότητα είναι σχεδόν καταδικασμένη να επαναλαμβάνει αυτά τα σάπια patterns. Διότι δεν βάζει μυαλό.
Κι έτσι, είμαστε πάλι σε παραμονές τέτοιων εποχών, διαθέτοντας στην πιάτσα (μη μας λείψουν τα κελεπούρια) τις σημερινές ακραίες φεμινίστριες, τον (οσονούπω θεσμοθετημένο…) υποχρεωτικό «ερμαφροδιτισμό» των παιδιών στις μέρες μας, τα γκέϋ πράϊντς, την προσπάθεια απομείωσης του παγκόσμιου πληθυσμού διά των αμέσων ή εμμέσων δολοφονιών, καί τα λοιπά κόπρανα του είδους. Όλα μα όλα αυτά είναι ευεξήγητα, διότι όλα ανεξαιρέτως έχουν επαναληφθεί. Οι ίδιες συνθήκες οδηγούν στα ίδια γεγονότα. Τί έχουμε σήμερα; παγκόσμια υποχώρηση των θρησκειών, επιστημοκρατία χωρίς ηθική, ατιμωρησία… καί χίλια δυό άλλα παρόμοια. Έ, λοιπόν, τί περιμένατε να γίνει; Κάποια στιγμή όντως θα έρθει κι ο «Αντίχριστος», αφού τότε δεν θα υπάρχει ανάγκη Θεού. Απόλυτα λογικό.
Βάλε καί το ότι μετενσαρκωνόμαστε μέν, αλλά πολύς λαός επανέρχεται στη ζωή χωρίς να διδαχθεί τίποτε από τις αρνητικές του εμπειρίες στις προηγούμενες ζωές. Ελάχιστοι βελτιώνονται. Οπότε, τί περιμένεις; τα ίδια λάθη θα ξανακάνουν όλ’ αυτά τα άτομα. Τις ίδιες βρωμιές.

Αξιοσημείωτο πως όλ’ αυτά τα διαβρωτικά φαινόμενα πάντα ξεκινάνε απ’ τη Δύση. Γιατί; Να το πούμε κι αυτό, επειδή δεν θα το βρήτε πουθενά αλλού.
Η ιστορία μας δεν ξεκινάει στα 25,000 χρόνια πριν, αλλά πολύ παλιότερα.
Πολύ πριν τον Τυφώνα καί την Έχιδνα, στον (πάλαι ποτέ…) πλανήτη Φαέθωνα ζούσαν δύο ανθρωποειδείς ράτσες. (Σαν εμάς, αλλά γιγαντιαίων διαστάσεων – γιά να έχουν μύες, ικανούς να τα βγάζουν πέρα με τη βαρύτητα του Φαέθωνα.) Υπερ-ευφυείς καί οι δύο, πλην όμως η μία δεν είχε συναίσθημα. (Εκ «κατασκευής». Βιολογικής.) Αυτές οι δύο ράτσες, πάλι, καταγόντουσαν από δύο άλλα αστρικά συστήματα: η μεν με το συναίσθημα από τον αστερισμό του Κύκνου, η δε άλλη (η άκαρδη) από τον Βασιλίσκο. Καί γιά κάποιους λόγους άφησαν πίσω τις αρχικές πατρίδες τους, μετακομίζοντας στο δικό μας Ηλιακό Σύστημα.
(Κυρίως επειδή τα «ενεργειακά κέντρα» των αστρικών τους συστημάτων -Ήλιοι, μαύρες οπές- μπήκαν σε φάση εξάρσεως κι άρχισαν να πετάνε σωματίδια καί ακτινοβολίες σε μεγάλες ποσότητες, ώστε οι εγγύς πλανήτες να καταστούν μη βιώσιμοι. Είναι γνωστό ότι ο αστερισμός του Κύκνου στις μέρες μας εκτοξεύει τρομερές ποσότητες ραδιοακτινοβολίας, πράγμα που πιστοποίησαν ακόμη καί τα πρώτα ραδιοτηλεσκόπια του 1937.)
Βρέθηκαν μαζί στον Φαέθωνα, προσπάθησαν (μάλλον ανεπιτυχώς…) να συνενωθούν, διότι η μία έβλεπε στην άλλη χαρακτηριστικά που της έλειπαν (συναίσθημα / καλή υπολογιστική νοημοσύνη), καί στο τέλος διαπράξανε την μέγιστη ανοησία ν’ ανατινάξουν τον πλανήτη (πάλι από «ασυμφωνία χαρακτήρων» ηθικής κι επιστήμης)…
…κι όσα άτομα διασώθηκαν, βρέθηκαν στη Γή καί ξεκίνησαν απ’ την αρχή.
Μην απορείτε, στη «λευκή φυλή» ανήκουμε καί οι Έλληνες (απόγονοι των Κυκνείων – βλέπε Ωραία Ελένη), καί οι Δυτικοί (απόγονοι των κατοίκων του Βασιλίσκου). Αλλά αυτή η παμπάλαιη βιολογική διαφορά εξακολουθεί να υπάρχει…
…καί να μας χωρίζει.
Ο διαχωρισμός σήμερα είναι πιό ευδιάκριτος στην θρησκεία. Χριστιανοί λευκοί καί ενθάδε καί στην (βόρεια) Εσπερία, πλην όμως άλλο οι ορθόδοξοι κι άλλο οι προτεστάντες. Καί δεν υπάρχει καμμία πιθανότητα να τα βρούν. Σας το υπογράφω.
Αυτά να τα βλέπουν οι διάφοροι «μενουμευρώπηδες», χιτλερόφρονες υπέρμαχοι της δήθεν ενιαίας λευκής φυλής (δεν αρκεί η Βιολογία, ωρέ – πρέπει να συμφωνεί καί το ψυχικό αποτύπωμα), «πανθρησκευτές» που γλυκοκοιτάζουν ταυτόχρονα Βατικανό καί Γερμανία, καί λοιποί καί λοιποί παρεμφερείς ολιγόμυαλοι.

Συνοψίζω:
Η διάσταση ηθικής καί επιστήμης, δηλαδή η πλήρης κατάργηση των ηθικών φραγμών αφ’ ενός καί το «τσουνάμι» των επιστημονικών γνώσεων (χρήσιμων καί βλαπτικών) αφ’ ετέρου, (α) ανατίναξαν τον Φαέθωνα, (β) βγάλανε τέρατα στην προηγούμενη Εποχή του Υδροχόου, (γ) συνεχίζονται (καί εντατικοποιούνται) στις μέρες μας. Όλα αυτά τα φαινόμενα, δέ, δείχνουν καθαρά τη φυλή του Βασιλίσκου – δηλαδή τους σημερινούς βορειοδυτικούς Ευρωπαίους προτεστάντες καί τους ηπαπαραίους. Οι οποίοι πάνε (ασυγκράτητοι… ποιός να τους συμμαζέψει; ) να κάνουν κι όλους τους υπόλοιπους σαν τα μούτρα τους.
Λοιπόν, όλ’ αυτά δεν θα μ’ ένοιαζαν στο παραμικρό (ούτε θα καθόμουν να γράφω κατεβατά), αν αυτή η σκατοκαταιγίδα δεν έπεφτε καί στα κεφάλια ημών των Ελλήνων. (Καί κυρίως στις -πιό ευάλωτες- Ελληνίδες.) Δεν ξέρω τί θα γίνει, ώστε να συνέλθουμε ως έθνος απ’ αυτά τα ναρκωτικά (φεμινισμούς, γκέϋ πράϊντς, πουστροποίηση παιδιών, ταττουάζ, καί λοιπά) – ειδικά τώρα που κάνουμε ελεύθερη πτώση στον γκρεμό.
Ελπίζω, όμως.
Ελπίζω πως θ’ αναστραφεί η πορεία. Καί, προσωπικά, θα κάνω το κάθε τί προς αυτή την κατεύθυνση.

Υγ 1: Σημειώστε πως Τυφώνας / Έχιδνα / μερικά παιδιά τους (πχ Λερναία Ύδρα) είναι όντα αθάνατα. Ο μοναδικός «Μποτίλιας» δίνει καί μία άλλη ερμηνεία στη φράση αυτή, ότι δηλαδή όλα αυτά τα ιερατεία κάποια στιγμή -που φάγανε φάπες καί διαλύθηκαν στα φανερά- έγιναν «υπόγεια». «Πέρασαν στο underground», δηλαδή – στην απόλυτη μυστικότητα. Κι επιβιώνουν (μ’ αυτόν τον τρόπο) μέχρι τις μέρες μας. Νά, ο Ηρακλής ας πούμε, έθαψε το τελευταίο κεφάλι της Λερναίας  Ύδρας, που δεν μπόρεσε να το κόψει. (Καί κάποια τέρμινα αργότερα, έκανε σέχ με τη μαμά της Ύδρας, την Έχιδνα! Lol!!!)
Δεν το πολυέψαξα, πάντως είμαι σίγουρος γιά μερικά πράγματα. Πως:
  • Οι Έχιδνες όντως κατέκτησαν (καί) το μυστικό της αθανασίας.
  • Ζούσαν διάσπαρτες στα νησιά του Ατλαντικού Ωκεανού.
  • Τελικά, πάλι κάποιο γεγονός μείζονος καταστροφής συνέβη (Κατακλυσμός; ), περί του οποίου δεν έχουμε γραπτή αναφορά, αλλά το οποίο διέλυσε τον πολιτισμό τους.
  • Αιώνες αργότερα (τί «αιώνες»; 15 χιλιετίες ολάκαιρες!), ο Προμηθέας με τους δικούς του (τον Οντουάρπα καί τον Μελχισεδέκ) ανακάλυψαν -στα νησιά αυτά- τα βιολογικά εργαστήρια των Εχιδνών, καί αξιοποίησαν τα ευρήματα.
Αλλά φρίκη, ρέ φούστη μου! Σκέψου, τώρα, η σαβουρο-χοντρέλλα με τη μπλούζα με το «φάκ όφφ» να είναι καί αθάνατη!… Μπρρρρ!!!…
Υγ 2: Σκέψη:
Αν φαίνονται / είναι πολλά τα δεκαπέντε χιλιάρικα χρόνια γιά τέτοια γεγονότα που περιγράφουμε, υπάρχει μία μικρή πιθανότητα οι Εποχές να τούμπαραν… κι ο Υδροχόος, αντί να πάει στον Αιγόκερω, έφτασε ακριβώς στη μέση του κι έκανε …κατακόρυφο, γινόμενος κατ’ ευθείαν Λέων.
Ναί, σωστά μαντέψατε, αυτό σημαίνει αναστροφή των Πόλων της Γής – με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Αλλά μην το δένετε κόμπο. Αυτή η κουβέντα μας πάει πολύ μακριά, κι εδώ απλώς αναφέρω (ως τροφή γιά σκέψη) μία μικρή -αλλά υπαρκτή- πιθανότητα τεράστιας πλανητικής μεταβολής.
Σας είπα, σκέφτομαι «ανορθόδοξα», αλλά είναι ο μόνος τρόπος να βγάλω λαγούς απ’ το καπέλλο.
Υγ 3: Τί έχουμε πεί στο ενθάδε μπλόγκι κατ’ επανάληψιν; ότι η θεά Αφροδίτη συμβολίζει (μεταξύ των άλλων, καί) τις αρχαίες, απόκρυφες γνώσεις. Σωστό, εφ’ όσον μιλάμε γιά ένα πάλαι ποτέ καθαρά γυναικείο «επιστημονείο»
…κι εφ’ όσον η θεά Αφροδίτη είναι κόρη του θεού Ουρανού!!! (Γεννηθείσα με, έστω, ανορθόδοξο τρόπο.)
Λίγο σκαλίζουμε τους μύθους, πολλά καταλαβαίνουμε.
Υγ 4: Η παρούσα ανάρτηση αφιερώνεται σε διάφορα άτομα, γιά διαφόρους λόγους.
  • Στη …μεγάλη αγάπη του Μάρκο καί του Σπύρου Σπ., τον (μην τον είδατε τον) Παναή!    Ρέ αχαρακτήριστε ξερόλα, κανένας «Υδροχόος» δεν θα σιάξει τα πράγματα από μόνος του καί αυτομάτως. Χωρίς ήθος, δεν πρόκειται να μπούμε στην Εποχή του Υδροχόου, αλλά στην Εποχή του Υδροχόου …σκατολυμάτων! Στην Εποχή του Βοθρατζή! Lol!!!
  • Στον Σπύρο Σπ., με την ελπίδα ότι διαφωτίζω τις αιτίες της κακοδαιμονίας των σημερινών νεο-Ελ…λεϊνίδων, καί βοηθάω στην αποθεραπεία τους.
  • Στις Ελ…λεϊνίδες, γιά τους ίδιους ωσαύτως λόγους. Μοσχαρίτσες μου, μην αναρωτιέστε «-Πού πήγαν οι άντρες;»! Διότι, με τα μυαλά που έχετε, κοντεύετε να τους βλέπετε …μονάχα μέσα στους καθρέφτες σας! (Καί δεν σας πάει το μουστάκι! Lol!!!)
  • Σε δύο συγκεκριμένες Κυρίες, που εκείνα τα χρόνια τις τράβηξα μακριά από την εγκληματική ανοησία του γυναικείου «επιστημονείου».
Καί σε όλον τον ταλαιπωρημένο Ελληνικό λαό, γιά να δή καθαρά ότι τα Μνημόνια δεν είναι η μόνη του δυστυχία. Τον περιμένουν κι άλλες, αν αυτός ο σκατόκοσμος συνεχίσει να πορεύεται ως έχει.

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΤΛΑΝΤΕΙΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΑΚΡΟΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ...

Η πρόσφατη επίσκεψη Μακρόν στην Ελλάδα
      
ώρα που τέλειωσαν τα (βλακώδη) πανηγύργια καί τα χρυσά κοσμήματα / δώρα στη Μακρόναινα, να πω κι εγώ δυό λογάκια.
Ουδόλως θα μ’ ένοιαζε το ποιόν του Μανωλάκη, ούτε η ασύγγνωστη πολιτική ανωριμότητα των Γάλλων ψηφοφόρων (που δε θέλανε τη «φασίστρια» Λεπέν – αυτή με τον εβραίο  γκόμενο), οι οποίοι τώρα τραβάνε τ’ @@ τους μ’ αυτόν που ψήφισαν, καί ξεκινάνε απεργίες.
Αλλά με νοιάζει καί με καίει η σχέση του λεγάμενου με την Ελλάδα.

Λοιπόν, δυό-τρία πράγματα σταράτα:
  • Ο άνθρωπος δεν τυγχάνει σκέτος τραπεζοϋπάλληλος παύλα τυχοδιώκτης της πολιτικής. Είναι ξεκάθαρα μέλος αποκρύφου ιερατείου.
  • Δεν ήρθε εδώ γιά «δουλειές», αλλά γιά να βάλει χέρι σε ζωτικούς τομείς του κράτους μας, πχ την εκμετάλλευση του πόσιμου νερού.
Σας έχω πεί αρκετές φορές ότι «αυτοί» θαυμάζουν καί μιμούνται την αρχαία Αιγυπτιακή θρησκεία καί το αρχαίο Αιγυπτιακό ιερατείο. (Καί πίσω απ’ αυτά, προφανώς τα αντίστοιχα Ατλάντεια πρότυπα.) Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ιερείς είναι γνωστό πως -γιά κάποιους λόγους- δεν είχαν (καί δεν αποκτούσαν) παιδιά, πράγμα το οποίο επέλεξε κι ο λεγάμενος. (Δες πχ καί τον Κίσσιγκερ. Ούτε κι αυτός έχει παιδιά. Κι αυτός μέλος ιερατείου – καθαρά.)
Είναι λοιπόν σαφές δείγμα πως αποτελεί μέλος του σημερινού κρυπτο-Ατλάντειου ιερατείου, του ευρισκόμενου πίσω από το Φράγκικο τοιούτο. Μαζί με τους εντολοδότες του, τους Ρότσιλντ (που έχουν απογόνους, αντιθέτως). Επειδή, όμως, η έλλειψη τέκνων (ας πούμε πως) δεν είναι επαρκής από μόνη της, πάμε στο δεύτερο χαρακτηριστικό του: ο άνθρωπος αυτός είναι αδίστακτος. Φαίνεται καθαρά από τη φάτσα του. Έτσι, δεν μας κουβαλήθηκε εδώ απλά γιά μπίζνες…
Βέβαια, κάποιοι ιστότοποι (πχ ετούτος) επεσήμαναν πως ένα μέλος της συνοδείας του, που τό ‘παιζε «ενδιαφερόμενος επιχειρηματίας», τυγχάνει ταυτόχρονα καί μέλος του υπερ-ταμείου αποκρατικοποιήσεων… παναπεί, απαξιώνει κάποιον οργανισμό του Ελληνικού δημόσιου τομέα, ρίχνει την τιμή, καί μετά τον αγοράζει ο ίδιος μπίρ-παρά. (Ούτε οι Οθωμανοί δεν έκαναν τόσο φτηνά κόλπα! Αλλά, ως φαίνεται, άλλος έχει τ’ όνομα του τσιγκούνη -οι Σκωτσέζοι- κι άλλος τη χάρη – τα Γαλλάκια!) Όμως, η πώληση πόσιμου νερού δεν είναι απλά επιχείρηση. Είναι δυνητικό φονικό όπλο!!!
Διότι, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα ζείς. Άντε, ζείς καί χωρίς σπίτι. (Που σου το κατέσχεσαν.) Χωρίς νερό, όμως, όχι.
(Τα ίδια ακριβώς ισχύουν καί γιά ΟΛΟΥΣ τους υπόλοιπους «μνηστήρες» των δημοτικών εταιρειών υδρεύσεως στην Ελλάδα – κάτι Ισραηλινές, καί λοιπές.)
Η Ατλάντεια εκδίκηση εις βάρος μας δεν σταμάτησε ποτέ!… Κι όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά εντατικοποιείται – μέχρι της τελικής εξοντώσεώς μας.
(Με τη χαρά θα μείνουν οι «άνθρωποι», αλλά καλό είναι να βλέπουμε καθαρά γύρω μας καί να μην εφησυχάζουμε.)

Η ανάλυση της εθνοτικής συστάσεως της σημερινής Γαλλίας είναι λίαν ενδιαφέρουσα, όπως καί η ιστορική μελέτη όλων αυτών των εθνοτήτων. (Σημειώστε πως δεν συμπεριλαμβάνω εδώ τους νεήλυδες «Γάλλους» υπηκόους, πχ Καμερουνέζους ή Μαροκινούς. Μόνον τις ιστορικές εθνότητες.) Αυτόχθονες Γάλλοι Κέλτες, Έλληνες, Φράγκοι διαφόρων υποφυλών, Νορμανδοί (κι από κοντά καμπόσοι ζουΐφ)… όλοι αυτοί αποτελούν τον ιστορικό εθνοτικό αχταρμά της Γαλλίας. Μόνο που δεν θα επεκταθώ στο ποιός κάνει κουμάντο στους υπόλοιπους, ή στο γιατί πχ οι Βρεττόνοι ήταν στα ίσα δωσίλογοι σε ένστολα φιλογερμανικά τάγματα το 1940-1944.
Θα περιοριστώ να πω πως κλασικά υφίσταται το Φράγκικο «ιερατείο» (γιά το οποίο μάλλον έχετε ακούσει, αν ασχολείστε με τέτοια θέματα), καί πίσω του (καί παράλληλα) ένα παρακλάδι του (κρυπτο-)Ατλάντειου. Μην ξεχνάτε την πιό τρανταχτή του ιστορική έκφραση, τους Ναΐτες!!!
Παρομοίως επικίνδυνοι υπήρξαν καί οι Γάλλοι ιησουΐτες φλάροι, οι οποίοι έπρηξαν τ’ @@ των δικών μας των νησιωτών, γιά να τους κάνουν καθολικούς. Αλλά εξ ίσου έπρηξαν καί τους γεννητικούς αδένες των μαύρων της Αφρικής – όπου μερικές φορές πέτυχαν αύξηση του ποιμνίου, σε άλλες όμως απέτυχαν παταγωδώς. (Διότι απ’ το πολύ πρήξιμο, οι μαύροι γινόντουσαν μωαμεθανοί καί ξεμπέρδευαν. Με το τίμημα της περιτομής, έστω, αλλά τ’ αυτιά τους ησύχαζαν οριστικά απ’ το κήρυγμα των φλάρων.)
Αποτέλεσμα εικόνας για μακρον
Λεπτομέρεια:
Η ομοιότητα του Φράγκικου ιερατείου με το Αγγλοσαξωνικό συνίσταται στο ότι καί τα δυό είναι κρυπτο-Ατλάντεια καί ούλτρα ανθελληνικά.
Η διαφορά τους έγκειται στο πού ψάχνουν, γιά ν’ αποκτήσουν δύναμη:
  • Οι μεν Αγγλοσάξωνες ψάχνουν παντού στον κόσμο (βλέπε Ιντιάνα Τζόουνς), όπου μυριστούν προϋπάρξασα Ατλάντεια παρουσία, αλλά την Ελλάδα την έχουν (ούτως ειπείν) κλασμένη.
Στη χώρα μας, οι αρχαιολογικές  αποστολές τους διεξάγουν κάτι ανασκαφές στη Νεμέα καί σε παρόμοια μέρη (πχ αρχαία Αγορά Αθήνας), όπου καθόλου δεν φαίνεται να υπάρχουν ενδείξεις παλιάς δύναμης. Ενώ αντίθετα, κάτι Μεξικά καί κάτι Μάτσου Πίτσου τα κυνηγάνε πολύ. (Περίεργο, βέβαια, διότι κυρίως οι ηπαπαραίοι είναι οι συνεχιστές του έργου της Άνενερμπ καί της Εταιρείας της Θούλης, καθώς καί των λοιπών χιτλερικών ερευνητών.)
  • Οι δε Φράγκοι ψάχνουν μεν εκεί όπου καί οι Αγγλοσάξωνες, αλλά ταυτόχρονα δεν περιφρονούνε καθόλου την Ελλάδα, ως τόπο ευρέσεως στοιχείων παναρχαίου πολιτισμού.

Έκανα τόση προεισαγωγή, γιά να τονίσω πως ανέκαθεν το Φράγκικο ιερατείο συνιστούσε μέγιστο κίνδυνο γιά τη χώρα μας. Τόσο η θρησκευτική του έκφραση (αββάς Φουρμόν), όσο κι η πολιτική του (Φραγκοκρατία, Κωλέττης, «Ευρωπαϊκή Ένωση» με συμφωνίες μή συμφέρουσες την Ελλάδα), όσο καί η επιστημονική του (πχ ευρεία συμμετοχή στο «πείραμα του αιώνα»).
Τ’ είν’ αυτό το τελευταίο τώρα, έ Εργοδότη; κινδυνεύουμε από επιστήμονες; Τί λες αυτού;
Λέω… ότι τα καμώματα του συγκεκριμένου ιερατείου έβλαψαν αρκετά την Ελλάδα, αλλά καί θα συνεχίσουν να τη βλάπτουν, ως φαίνεται. Όμως, με μία  διαφορά: ότι τώρα δεν θα έχουν να κάνουν με αγράμματους φουστανελλάδες.
Μάλλον, δύο διαφορές! Η δεύτερη είναι πως τους απεσταλμένους του δεν τους βλέπει από πάνω μονάχα ο παντεπόπτης οφθαλμός, αλλά καί τα δικά μου τα μάτια – τουλάχιστον.  Που είναι …δύο! 
Λοιπόν, λεβεντόπαιδα, μη νομίζετε πως διέφυγαν της προσοχής μου πχ κάτι διαλέξεις (μετά τσιμπουσίων) γιά ανέκδοτα χειρόγραφα του Ιουλίου Βέρν, με θέμα τη ζωή του Ιάσονα… (Όσο κι αν σας νοιάζουν καί σας καίνε τα μυστικά της αρχαίας Ιωλκού, δεν ξεφεύγετε από τον αγριεμένο γάτο, ποντικάκια μου!)

Κάτι μου λέει ότι, με τόση συνοδεία καί φανφάρα που ήρθε ο Μανωλάκης, δεν θά ‘χουμε καλά ξεμπερδέματα… Βλέπετε, καί η Αγνή η Φράγκα ήρθε με άλλη τόση συνοδεία καί φαμφάρα, αλλά ακολούθησε το 1204!!!
Κάτι μου λέει, ακόμη, ότι λίαν προσεχώς στη χώρα μας θα ενεργοποιηθεί πολύ το επιστημονικό μέρος του Φράγκικου ιερατείου.
Αλλά, ζε βού βουά, ωρέ! Σας  βλέπω!…
Μήν τολμήσετε να κουνηθήτε!

Υγ: Γιά όσους ακόμη ονειρεύονται φιλέλληνες συμμάχους, έχω αρκετά μπουγέλα με νερό απ’ το ψυγείο. Άντε να δούμε τελικά πόση …ύδρευση θα πληρώσω με δαύτους!…  https://ergdhmerg.wordpress.com